¶ Diſt. j. Ca. V.Liber .II.
non parant. quos bene ab intimis prodimus. ſi pauca in exterioribꝰ oſtēdamus Cūctis namqꝫ apud ſe ſuꝑbis cogitationibꝰ tumentibꝰ ineſt clamor inlocutione. amaritudo in ſilentio. diſſolutio in hilaritate. furor in triſticia.honeſtas in ymagine. erectio in ſenſu.rancor in reſponſione. hoꝝ mens ſemper eſt ad irrogandas ꝯtumelias valida ad toleranda infirma. ad obīam prgra. ad lacendū vero alios importunaad ea que facere debet ⁊ preualet ignaua. ad ea aūt que nec debet nec preualet parata. Ad hoc aūt qd̓ latenter deſiderat querit. vt cogat̉ qꝛ dum metuitex deſiderio ſuo vileſcere. optat vim inip̄a ſua voluptate tolerare. Igit̉ qꝛ humanos aīmos aliter temptari ex rebꝰcarnalibꝰ atqꝫ aliter ex rebꝰ ſpiritualibus diximus audiant illi Omnis caro fenum ⁊ gloria eius ſicut flos feni.audiant iſti qd̓ quibuſdam poſt mirabilia d̓r. Neſcio vos vnde fitis. Diſcedite a me omnes qui oꝑamini iniquitates. Rurſum qꝛ aliter temptari p̄latos atqꝫ aliter ſubditos p̄fati ſumus.audiant illi qd̓ per ſapientem d̓r. Rectorem te ꝯſtituerunt. noli extolli. ſedeſto in illis quaſi vnus ex illis. Audiātiſti. Obedite p̄poſitis veſtris ⁊ ſubiacete illis. ip̄i em̄ ꝑuigilant quaſi rōnempro animabꝰ veſtris reddituri. Audiant ſimul omnes Deus ſuperbis reſiſtit humilibꝰ autem dat gratiaꝫ Audiant omnes. Immundus eſt apud deūomnis qui exaltat cor ſuuꝫ Contra huius languoris membꝝ audiamus cuncti. quid in gratia ꝟitas doceat dicēs.Diſc ꝟite a me qꝛ mitis ſum ⁊ humilis corde. Adhuc namqꝫ dei filius formam noſtre infirmitatis ſuſcepit adhūc inuiſibilis. non viſibilis ſolū ſedetiam deſpectus apparuit Ad hoc ꝯtumeliam ⁊ ludibria ⁊ irriſionuꝫ probra
paſſionū tormenta tolerauit. vt ſupetbum non debere eſſe hoīem doceret hūmilis deus. Quāta ergo humilitatiseſt virtus. ꝓpter quā ſolam veracitet edocendam is qui ſine eſtimatione magnus eſt. vſqꝫ ad paſſionem factus eiiparuus Quia em̄ originem ꝑditionnoſtre ſe prebuit ſuperbia diaboli. inſtrumentum noſtre redemptionis inuenta eſt humilitas dei. Hoſtis quipꝫpe noſter inter oīa voluit fieri elatusredēptor aūt noſter magnus manesſuꝑ oīa. inter oīa dignatus ē fieri pꝰuus. Sed melius ⁊ elationis cām etegimus. ⁊ humilitatis fundamentaperimus. ſi breuius ꝯmemorationꝑſtringimus quid de mortis auciorqui de ꝯditore vite dicat̉. Ille namdedixit. In celum ꝯſcendam ſupra aſſtꝰceli exaltabo ſolium meū aſcenda ſualtitudinem nubium ⁊ ſimilis eto a-tiſſimo. De auctore d̓t paulus. emꝰin forma dei eſſet non rapinā arbſitatus eſt eſſe equalem ſe deo ſed ſemetiſum exinaniuit formaꝫ ſerui accipieIlle nihil aliud mentes docet ſibi ſndditas qͣꝫ celſitudinis culmen appeter?cūcta equalia tumore mentis trameedere. ſocietatem oīm hoīm alta eſalisne trāſire ac ſeſe ꝯtra potentiā crearis erigere. Iſte auteꝫ ad ſputa. tl̓mas ⁊ colaphos ad ſpineam corduꝰad crucē ⁊ lanceā atqꝫ ad mortem ᵏꝫens. membra ſua admonet dices.quis mihi miniſtrat me ſequat̉ Qᵐergo redemptor nr̄a corda erigit ſlium. leuiathan iſte rex d̓r ſupboꝝ vete ꝯgnoſcimus. ꝙ euidentiſſimumꝰꝓboꝝ ſignum ſuꝑbia eſt. at ꝯtra hulitatis electoꝝ Cū gͦ qd̓ quiſqꝫ habecognoſcit̉. ſub quo rege militer linit̉ vnuſquiſqꝫ em̄ quaſi quendā tnoꝰportat oꝑis. quo facile oſtendat indius ſeruiat poteſtate rectoris. Unᵏ