Liber .II.Diſt. I. Ca. V.
Libointeremptrix eſt. ſed contra oēs virtutes ſe erigit. vt quicquid illa inuadente agitur. deo placere non poteſt. qꝛ ꝑhoc ſolum vane glorie ſeruit̉. Cuiusetiam mentem hec peſtis ꝯperit. clauſo cordis oculo iudicij equitatem perdit. nam cuncta que ab alijs bene fiuntdiſplicent ⁊ ſola que ip̄e egerit etiampraua placent. Aliena oꝑa ſemper deſpicit. mirat̉ ſemꝑ que ipſe ꝑ ſe facit.ip̄a etiam ſuꝑbia alios in rebꝰ ſecularibꝰ alios in ſpiritualibꝰ ꝯſtitutos poſſidet. aliter ītumeſcit in infimis ⁊ terrenis rebꝰ. aliter ſummis celeſtibuſqꝫvirtutibꝰ. Aliter hoc vitium temptatp̄latos. aliter ſubditos. prelato nāqꝫſuggerit in cogitationibꝰ. qꝛ ſolus vite merito ſuper ceteros excreuit eiuſqꝫmentē erigit. viles atqꝫ inutiles eosqui ſubiecti ſunt oſtendit. ita vt nullūiam qͣſi dignū reſpiciat. cui equanimiter loquat̉. At ꝯtra ſubditorum cordaſuperbia inſtigat. vt ſua acta ꝯſiderare funditus negligant. ⁊ ſemꝑ tacitiscogitationibꝰ rectoris iudices fiant.qꝛ duꝫ in illo quod reprehendere debeant importune reſpiciunt. in ſemetipſis qd̓ corrigant nūqͣꝫ vidēt. Iſta tangit beatus Grego. adiungens etiamquedā remedia ꝯtra. hec. xxxiiij. morali. exponens illud. Ipſe eſt rex ſuperomnes filios ſuperbie ſic dicens.Scriptū eſt initiū oīs peccati ſuꝑbia.Per hanc em̄ ip̄e leuiathan .i. diabolus occubuit. ꝑ hanc ſequenteꝫ hoīemſtrauit. eo etem̄ telo ſalutem noſtre immortalitatis īpecijt. quo vitaꝫ ſue beatitudinis extinxit. vn̄ bene ſuꝑbia radixvitioꝝ eē monſtrat̉. Sic̄ em̄ inferiusradix tegit̉ ſꝫ ab illa rami extēdunturexterius. ita ſuꝑbia intrinſecus celatſꝫ ab illa protinus vitia alia pullulātIntus namqꝫ prius ebulit in elatōneqd̓ foris poſtmodū ſpumet in oꝑe Sꝫ
Tiſt. I. (qꝛ occaſio de ſuꝑbie diſcuſſione ſe prebuit. debemus hanc ſollicitius ſubtiſuſqꝫ diſcutere atqꝫ ad humanas memtes quanta vel qualis veniat ⁊ quibusqualiter ſurripiat demonſtrare. Allquippe vitia eas ſolummodo virtutesimpetunt. quibꝰ ip̄e deſtruunt̉ vt vidilicet ira patientiam. caſtrimargia adſtinentiam. Libido ꝯtinentiaꝫ expusnet. Suꝑbia autem quā radicem oīmvitioꝝ diximus eē nequaqͣꝫ vnius vntutis extinctione ꝯtentam. ꝯtra cūciaīe membra ſe erigit. ⁊ qͣſi generaſꝰ⁊ peſtifer morbꝰ corpus oē corrumpvt quicquid illa inuadente agit̉. etia.ſic eē virtus oſtendit̉. Ut per hoc nōdeo ſed ſoli vane glorie ſeruiat̉. quaem̄ tirannus quidā obſeſſam ciuitaſeinteremit. cū mentem ſuꝑbia intertopit: ⁊ quo ditioreꝫ quemqꝫ ceperit ein dominio durior exurgit. q̄ quo ampliores ſiue humilitate agit virtuleꝰeo lacius iſta dominat̉. Quiſquis vin ſe tirannidem huius peſtis capiſamente ſuſceperit. hoc primum damnum patitur. ꝙ clauſo cordis ocuſoꝰdicij equitatem ꝑdit. non cuncta qꝰab eis bene gerunt̉ diſplicēt. ⁊ ſola ēque ip̄e praue egerit placent Semʰaliena oꝑa deſpicit. ſemꝑ mirat qd̓facit. qꝛ ⁊ quicquid egerit egiſſe ſegulariter credit. ⁊ cū in cūctis ſe frecendere ceteros eſtimat. ꝑ lata cortionum ſpacia ſecū de ambulans.des ſuas tacitus clamat. Nonnūad tantam elationem mens ducitin eo qd̓ tumet. etiā ꝑ oſtentationeꝰcutionis effrenet̉. ſed tāto faciſiusina ſequit̉. quanto apud ſe quiſchꝫpudentius exaltat̉. Sciendū quo dꝙ ip̄a hec de qua loquimur elatio. ꝰos ex rebꝰ ſecularibꝰ. alios vero exritualibꝰ poſſidet. Alter nāqꝫ in tulꝰcit auro. alter eloquio. alter infimū