Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. I. Ca. V.Liber .II.

teantur neſciunt. ſi ſic ſe etiā electi humiſant̉ illis quibꝰ iam ſe per internandicia antepoſitos deprehendūt. hocautem ꝓprium electoꝝ ſemꝑ eſſe ſoletce ſe ſemper ſentiunt infra qͣꝫ ſunt.Sinc namqꝫ per eundem dauid dicit̉Di non humiliter ſentiebā ⁊cͣ. Hincnagiſter gentium ſuos ammonens ditipulos dicit. Superiores ſibi inuicērtbltrantes. nam qꝛ iniquus quiſqꝫ inetiorem ſe omnē quem cogitat putatEdiuerſo iuſtus ſtudeat vt ſuperioreꝫInemſibet ꝓximū attendat. ac ne dumſe alij alter humiliat iret alter in elatidnem bene vtrāqꝫ partem ammonuitoicens. Superiores ſibijnuicem arbitantes. vt in cogitationibꝰ cordisab ſiſum mihi preferā. viciſſim mere ſibi. cum ab vtraqꝫ parte cor intius premit̉. nullus ex impenſo hodre ſubleuetur. Sed hanc humilitars ſormā reprobi cognoſcere vel teneprenunt. quia ſi quando humilesrecietenus oſtendunt. humilitatiann intrinſecus ſeruare negligūt. qui ſepe accidit vt ſi quādo vnū quodcbonū vel minimū faciunt a malismis omnih reſpectu mentis auertumb hoc quod vel extremū bonuꝫ fecerr tota intentione ſemꝑ aſpiciantcoō ſam ſequaſi ſanctos aſpiciāt. obrmaloꝝ omniū que ꝯmiſerunt. vniantumodo boni meōres quod forſſisIcere nec perfecte potuerunt. ſirelectis euenire ſolet. vt cum multapirtutū gratia polleant. vnuꝫ eosAlenuiſſimū vitium fatigans pulſetnrenus tunc ex quadā parte ſe infitinarIniderant. De his virtutibus inquiprenalent ſe minime extollunt.dijde infirmitate trepidant hoc quodebi fories ſunt humilius ſeruāt SeTerao reprobi per hoc vnū vel minibnū ſuum incaute ꝯſpiciunt. ma

la multa grauia in quibꝰ diuerſi ſuntnon agnoſcunt. Et ſepe electi hoctenuiſſimū malū ſuum infirmari trepidant. mira diſpenſatōne agit̉ vt magna bona ad que ꝓuecti ſunt a mitant. Iuſta itaqꝫ occulta examīsſura diſpoīt vt iuſtos mala adiuuētillos bona aggrauent. iſti adfectum boni vtuntur leuibꝰ malis illi ad augmentū mali intument minimis bonis. Iſti quippe inde perfectius in bono ꝓficiunt vnde magis temptant̉. Illi autem ad maius malū de ficiunt vnde de bono gloriant̉. Sic itaqꝫ male bono vtit̉ impius. bene malo vtitur ꝓbus. ſicut ſepe ꝯtingit vt alius ex cibo ſalutifero inordinate ſumpto peſtem languoris incurrat. alius veneno ſerpentis in medicamīe ordinate ꝯfectionis adhibito languoꝝ moleſtiā vincat Ille ergo qꝛ cibo ſalutiferovti recte noluit inde pernicioſe morit̓vnde alij ſalubriter viuunt. Iſte autēquia veneno ſerpentis caute vti ſtuduitinde ſalubriter viuit vnde alij pernicioſe moriunt̉. Uenenū ergo ſerpentisnon ipſam nequiciā ſed ſuggeſtioneꝫnequicie dicimus. qꝛ nolentes ſepe renitentes temptamur. qd̓ tunc in medicamen vertit̉ cum mens virtutibꝰ erecta circumſpectis contra ſe temptationibꝰ humiliat̉. Iniqui igit̉ atqꝫ ab approbatōne interni examīs reprobiquelibet opera faciunt in quibꝰ virtutibus ęnīteſcant. humilitatis ſenſum penitus ignorant. qꝛ nimiꝝ huius leuiathan membra ſunt. de quo ſuperna vece dicit̉. omne ſublime videt. hec gregorius. Q Fciendū quoqꝫ eſtalia vitiā illas virtutes ſolūmodo impetunt quibꝰ ipſe virtutes deſtruunturvt videlicet ira patientiaꝫ. gula abſtinentiā. libido ꝯtinentiam expugnant.ſuperbia vero nequaqͣꝫ vnius virtutis