Liber .II.Diſt. I. Ca. V.

⁊ deteſtanda. qꝛ ip̄a eſt que priuat hominem gratia dei. ⁊ effectum boni operis viciat impedit ⁊ interficit. De primo beatus bernardus ſic d̓t. Superbiainuenta ē in me ⁊ declinauit dominusin ira a ſeruo ſuo. ergo argumentuꝫ ſuperbie. gratie priuatio eſt. Subtrahitur enim gratia interdum non pro ſuꝑbia que iam eſt. ſed que profutura eſt.nam ſuperbo oculo veritatis non videtur. ſincero patet ibi em̄ inuenit requiem̄ manſuetus ⁊ ſimplex vbi doloſusopprimitur ⁊ elatus. De eodem etiaꝫdicit remigius. Iuſto dei iudicio omnis ei aufertur gratia diuini munerisqui moribꝰ execrabilis ſuperbie obruitur. ⁊ tumoris. hec remigius. NQd̓ aūt opus bonum ⁊ virtuoſum ſitinfructuoſum ⁊ infectum ꝓpter vitiumelationis ac ſuperbie. probat hoc bernardus ſic dicens Elatum cor durum⁊ expers eſt pietatis. ignarum compūctōnis. ſiccum ab omni rore gratie ſpiritualis. Porro elationem fugere ſuper omnia vitia neceſſe ē. quiſquis em̄altum ſapit opus eius ⁊ patientia vanum ſapit Superbia em̄ in penitentiavel patientia non committatur Dicitem̄ de hoc damaſcenus. Nulla virtusnulla actio eluceſcere poterit. cui etiāminima ſcintilla ſuperbie dinoſcit̉ inherere. hec damaſcenus O ¶ Uigilandum eſt ergo contra vitium ſuꝑbieqꝛ omnem ſtatum ⁊ condictionem hominuꝫ ſolet inuadere ⁊ temptare ſeculares videlicet nouiter ꝯuerſos ⁊ etiāiuſtos. De hoc per hugo. de clauſtro anime ſic d̓r. Suꝑbia eſt que ſecularespoſſidet ⁊ retinet. nouiter conuerſosvexat ⁊ reuocat. iuſtos vero temptat ⁊illudit. in ſecularibꝰ apparꝫ in nouiterconuerſis notat̉. ⁊ in religioſis quandoqꝫ latet Inſidiatur ſecularibꝰ. vt inprauo comprehendat opere. Religio

ſis veto inſidiatur per gloriam laudishumane. hec hugo. P ¶ Sunt naqꝫ nonnulli. qui per cordis elationeꝫalios quadam ſuperba cogitatōe deſpciunt. Et ſi aliqn̄ aliquos exterius lenerantur. intus tamen in cordis ſecteto in ſua cogitatione ſe eiſdem preſerunt. ⁊ ſi habent in ſe aliquod bonumetiā minimum ſtatim oculos mentisa malis. que prius geſſerūt auertumꝰ⁊ ſolum paruum bonū. quod fecerumtota intentione aſpiciunt ⁊ ꝓpter ſpequaſi ſanctos ſe exiſtimant. malavemulta in quibꝰ diuerſi ſunt non agnocunt De talibꝰ beatus grego. xxxiijmoral̓. ſuper illo ꝟbo Omne ſubſimvidet ſic dicens. Omnes inqui ꝑmorem cordis elati cunctos quos cenunt. ſuꝑbie faſtu deſpiciunt ⁊ ſi quado exterius venerant̉. intus tn̄ in ſetisto cordis. vbi apud ſe ſua eſtimatonemagni ſunt cunctorum ſibi vitam meritumqꝫ poſtponūt. qꝛ per elatam cobtationem cordis in cuiuſdaꝫ ſe aſtuꝰdinis arce poſuerunt. Quibꝰ bene hꝓphetam d̓r. Ue qui ſapientes eſtiꝰᵐoculis veſtris. Hinc etiam paulus aHolite prudentes eſſe apud voſmetſos. hinc ad ſaulem d̓r nōne cum ẜuulus eſſes in oculis tuis. caput te copſſtitui in tribubꝰ iſrael Paruulus qͥuꝰin oculis ſuis eſt. qui in eo ꝙ ſemenſum ꝯſiderat. imparem ſe alienis meꝰtis penſat. nā qͣſi grandē ſe ꝯſpicit qͥquis. qui ſe ſuꝑ aliena merita eſatocogitatōis extenderat Pauid aūt ſcid̓ina gr̄a Saul reprobato ad regm dꝫbernacula poſſidenda ẜuauit. ⁊ ti aqn̄te aduerſario mēte ſe hūili ſubſicꝰnebat. cui d̓ino iudicio ſe p̄latū eēᵐuerat. illi ſe hūiliter poſtponebat. cuiᵏelectōis grāꝫ īcōꝑabil̓r ſe nouerat̉ mliorē Diſcāt igit̉ qūo hūiliari ꝓximꝰdebeant. qͥ adhuc quo loco apd̓ debᵐ