Liber .I.Diſt. III. Ca. VII.

aduerſitate. humilitatē in ꝓſperitate.rec bernar R Sivero tantam perfectionem monachoꝝ que modo ꝑ ſancios pattes premiſſa vel alibi in ſcriptata ſegit̉ ꝓpter noſtram fragilitatemretuare nequimus. ſuppleat hoc in nodis humilitate ꝯſcientie deuotio. compungamur quotidie in fletibus qͣꝫdiugegrinamur a dn̄o deo noſtro ⁊ a luīepaltus eius. Accuſemus ⁊ ꝯfiteamurin perfectum noſtrum ⁊ defectus nr̄osdnſoſcentes pauꝑtateꝫ noſtram. dn̄sſdetabit̉ nos. Ad hoc faciendū hortat̉ros beatus bernardus ſic dicens Magam facturā ꝓfeſſionis noſtre ſupplet pletas ⁊ deuotio ꝯſcientie humiliae Sint nobis lacrime noſtre panesprē ac nocte qͣꝫdiud̓r anime noſtre vbit deus tuus. hoc eſt qͣꝫdiu peregrinant a dn̄o deo ⁊ a lumine vultus eiusAnūī quidem erat neceſſariū. ſed quirec in vno figimur nec in multis opeando ⁊ laborando exercemur. in quoged ine ꝯputabimur. vtinā cum illo deno apoſtolus d̓t. Et qui non operaturtedenti aūt in eum qui iuſtificat impm reputat̉ fides eius ad iuſticiaꝫ ẜmroſitum gratie dei. vtinā cum peccapre illa cui multū dimiſſum eſt quoam dilexit multū. nam ⁊ in diligenTceſi tettibutio magna. Sicqꝫ frēsdecto non excuſemus ſed accuſem:de roſiteamur. ⁊ qui magni noīnisrorīm ⁊ ꝑſonale qd̓dam figmentūTtlectionis apud hoīnes induimus.pnd del ꝯſcientie noſtre cognoſcenvrantettatē non vſqꝫquaqꝫ a veritacedamus ⁊ veritas liberabit nos.etnat. Et qͣꝫuis ꝓpter fragilitateꝫelectus noſtros non valeamus perte ad pet fectum ſtatū monacloꝝ.ren put toſſiunus cū aduutorio deidelo etete nosetetcere detenus.mnta etlampitium noſitaꝝ perpen

damus. ⁊ ẜm ꝙ ſuppetant vires ad extirpanda vitia ⁊ ad virtutes inſerendas laboremus. Qui igit̉ ad ſanctumordinem nos veniſſe gaudemus. totanoſtra intentō circa hoc verſet̉ vt mēsnoſtra virtutum armis accincta in ſpiritali certamine debellare contendat.De his ⁊ alijs ſtatum religioſorū tangētibus petrus damiani ſic dicit. Pleroſqꝫ vidimus iam dudum in ſacro ordine conſtitutos. qui necdum noruntquid in ieiunijs. quid invigilijs quidin reliquis celeſtis diſcipline ferre ſtudijs potuiſſent. Et cuꝫ ſcriptura dicit.qui ignorat ignorabit̉. quo pacto vel adeo cognoſci vel deū mereat̉ cognoſcere qui ſemetip̄m in eius obſequio conuincit̉ ignorare Qui ergo ſemetipſuꝫvult vincere ſuarum virium menſurāturpe eſt noticiam non habere. Quiaquiſquis in militie ſpūalis agone profecerit in hoc ꝓbatio eſt. ſi iam debiliorem ꝯtra ſevitioꝝ ꝯtumaciam ſentit ſiſurgentes in ſe motus carnis facile imprimit. ſi tumultuantiū cogitationuꝫſtrepitū minore iam labore ꝯpeſcit. ſinaſcētes carnalis illecebre ſpīas moxvt oriri ceperint reſecat. ſi tumentia ſuperbie luxurie ceterorumqꝫ vitiorumcolla gladio ꝓtinus diuini amoris obtruncant. Ceterum quid prodeſt. diuquempiam ſacre intereſſe militie quēvelut ſub ipſa primi tyrocinij rudimēta remiſſis manibus ⁊ tenero pede adhuc publice videas claudicare. a quanimirum negligentie diſſolutōne predicator egregius diſcipulos prohibetdicēs. Remiſſas inquit manus ⁊ diſſoluta genua erigite. ⁊ greſſus rectosfacite pedibus veſtris. ne claudicansquis erret. Docta manus ad preliumfacile venit ad triumphum. Corpusattritum lorica promptum fertur adpugnam. Monacho nempe cui adhuc