Liber .I.Diſt. III. Ca.VII.

lioꝝ adducit. ⁊ infructuoſa facit mentis perturbationē. Ad vnūquodqꝫ nāqꝫ corꝑis membrum habet homo pugnam. ⁊ debet cuſtodire ſeip̄m ⁊ diminuere pugnam ſuam in ipſis Quamuis em̄ homo ſibi facit violentiam adbonum. ꝑiclitat̉ tn̄ ex eis vidēdo ſemper atqꝫ ꝯcupiſcendo. hec abbas yſaacQ Ecce qͣꝫ ꝑiculoſum eſt monachoconuerſari in ſeculo. monachi em̄ offcium eſſe debet fugere turbas. amare ſilentium. fletibꝰ inſiſtere. ſimplicitatiſtudere. innocentiaꝫ vite ac ſanctimoniam amare. Si vero oppoſitum fecerit a culpa liber non erit. Hoc tangithugo de ſancto victore ſic dicens. Liber a culpa non eſt qui alienuꝫ vſurpatofficium Si monachus es. quid facis in turba. ſi amas ſilentium. cur declamantibꝰ aſſidue intereſſe delectaris. tu ſemper ieiunijs ⁊ fletibꝰ debesinſiſtere. ⁊ tu philoſophari q̄ris. ſimplicitas monachi philoſophia eius.Sed docere inquis alios volo. non eſttuum docere ſed plangere. Si tamendoctor eſſe deſideres audi quid faciasvtilitas habitus tui. ⁊ ſimplicitas vultus innocentia vite ⁊ ſanctitas ꝯuerſationis tue docere debet homines. melius ergo fugiendo mundum doces qͣꝫſequendo. Hec hugo de ſancto victoreEt beatus bernardus. Monachus nōhabet docentis ſed plangentis officiūcui opidum carcer eſſe debet ⁊ ſolitudoparadiſus. hec bernardus Unde quilibet deuotus monachus fugiat mundum ⁊ ea que in mundo ſunt ⁊ religioſe viuat. ⁊ quod foris oſtendit hoībusꝑ habitum. intus ſtudeat ſeruare corādeo ꝑ bonam vitam. Ad hoc hortaturbeatus grego. ſic dicens. Monachusreuerentia ſui habitus in actibꝰ in locutione. in cogitatione ſemꝑ circumſpiciat ⁊ ea que mundi ſunt ꝑfecte de-

ſerat. ⁊ quod oſtēdit humanis oculishabitu. hoc ante oculos moribꝰ p̄temdat. hec gregorius. Laboret inqͣꝫ mōnachus vt a vitijs ſtudeat abſtinetein virtutibꝰ ſe exerceat. ſit humiſūmanſuetus ⁊ caritatiuus ⁊ timore ceſemper pre oculis habeat. nam de monachis inordinatis d̓t Abbas paſioſic. Qui queruloſus eſt qui malummalo reddit monachus nō eſt. qui mnliciam in corde ſuo retinuerit monchus non eſt. qui iracundus eſt monꝰchus noneſt. qui elatus ⁊ verboſus emonachus nō eſt. Qui ꝟo monachūeſt ſemꝑ manſuetus eſt. humilis caltate plenus ⁊ timorē dei ſemper ⁊ ẜꝰqꝫ pre oculis habet vt non peccet. Habbas paſtor. Item qualis debeat eūverus monachus d̓t Iohānes abin tractatu de. xxx. gradibꝰ ſic.gnachus eſt qui ſolum que dei ſunt abcogitat ⁊ loquit̉ chriſio vnitus in omni temꝑe loco ⁊ negocio. Monachoeſt violentia nature indeſinens ⁊ cꝰſiodia ſenſuū indeficiēs. Uonachūeſt ſanctificatum corpus expurgatoos ⁊ illuminata mens Monachus dmerens ⁊ dolens anima indeſinemememoria ſe exercens vigilans ⁊ domiens. Et quiſputas eſt fidelis ⁊dens monachus qui ſub obediētiaſꝰbore ⁊ dolore calorem ſuuꝫ cuſtodnꝰextinguibilem ⁊ ad ſuum exitum isigni ⁊ feruorem fernori ⁊ amoreꝫ ari ⁊ deſiderium deſiderio ſolicituoſolicitudini quotidie addere non celuit. Hec iohannes abbas. De vitte ⁊ condictione deuotorum ⁊ bonomona chorum dicit. bearus bernarolꝰſic. Ille verus eſt monachus. qui deꝰtionem tenet in choro. patientia ipitulo. diſciplinam in labore. medꝰꝰtionē in lectione. feruorem in oraicaſtitatē in temptatione. tolerantiaꝰ