Liber .I.Diſt. III. Ca. VII.

tuoſa volumus vſqꝫ ad finē ꝑſeuerareH Sed qꝛ de ſtatu inordinato quiheu modo ꝑ quoſdam exercet̉ in ordine tractare incepimus. reſtat vt illa iterum ꝓſequamur. Unde ꝯſiderandumvt ſupra dictū eſt. ꝙ monaſtica diſciplina valde modernis tꝑibꝰ deficit. ⁊a ſua ꝑfectiōe langueſcit. oēs que ſuaſunt querūt. ⁊ ſpreto celeſti deſiderio.terrena auide ꝯcupiſcūt Cur igit̉ ad illa que ꝓ diuino amore ꝯtempſimus.ꝑ malū deſideriuꝫ iterum redimus. ⁊votum qd̓ ꝓmiſimus deo ꝑ inordinatam vitam al̓s affectionem violamusDe hoc ꝑ petrum damīa. ſic d̓r Ad tātam quippe fecem quotidie ſemetipſodeterior mūdus iſte deuoluit̉. vt nō ſolum cuiuſlibet ſiue ſecularis ſiue eccleſiaſtice ꝯdictionis ordo a ſtatu ſuo collapſus iaceat. ſed etiam ip̄a monaſticadiſciplina ſoletenus vt ita dixerim reclinata ab aſſueta illa celſitudinis ſueꝑfectione langueſcit. perijt pudor. honeſtas euanuit religio cecidit. ⁊ factovelut agmine omnium ſanctoꝝ virtutum turba ꝓcul abſceſſit Oēs em̄ queſua ſunt querūt ⁊ ꝯtempto celeſti defiderio terram inceſſabiliter ꝯcupiſcūt.Et qꝛ ſub ipſo mundi fine poſt mundūinhyare nō deſinunt. quaſi poſt alta pelagi in litus euecti terram remigio inaniter pulſant. Nos igit̉ qui mūdi abrenunciatores dicimur qui terren fructus naufragium euaſiſſe gloriamur.cur ad ea que ꝓ diuino amore ꝯtempſimus retrogradis nitentes greſſibꝰ.male eſtuanti deſiderio recolemus Etdum cautionem quam cū xp̄o pepigimus frangimus. violate fidei potiustormenta metuere qͣꝫ p̄mia poſſumusde noſtra ꝯuerſione ſperare. hec petrusdamia. I Quicunqꝫ ergo religioſus violat fidem agendo contra votuꝫquod ſuo ſpōpondit creatori. iure apo-

ſtata debet cenſeri. naꝫ ſicut duobꝰ mēdis receditur a deo fide vel oꝑe in eo ceſic duobꝰ modis efficiunt̉ hoīes apbſtate relinquentes fidē aut praua olagentes Unde ſi monachus agit contra ſuam profeſſionem mortaliter ꝑecando merito apoſtata debet nuncupri. etiaꝫ ſi habitum deferat religionisDe quo beatus grego. ſuper ezechielem ſic d̓t Sciendum ꝙ ſicut duoburmodis a deo recedit̉. ſic duobꝰ modia deo apoſtate hoīes fiunt. Nam vnumquiſqꝫ a creatore ſuo fide recedit. auoꝑe. ſicut ergo q̄ a fide recedit apoſita eſt. ita qui per aduerſuꝫ opus quosdeſeruerat redit ab oīpotenti deo apoſtata abſqꝫ vlla dubietate deputabituletiam ſi fidem tenere videat̉. hec qtego. R Notandum etiam ꝙ ſumin ſancta religione. qui ſolum glortatur de eo ꝙ plures annos habeāt in bꝰdine. ꝙ vero ip̄i raro vel nunqͣꝫ glorſe vixerunt modicum ꝑpendunt. ītales qꝛ in virtutibꝰ nondum profetrunt nouicios ſe eſſe recognoſcāt ⁊ pmonachos antiquos Unde beatus tenardus Si in ordine. xl. annos egin⁊ virtutibꝰ non profeciſti ſed in prmo graduſtas quo intraſti. ego nobcium te iudico L Eſt ⁊ aliud in odine multum reprehenſibile videntꝰmurmurationis vitium. Quod tamꝰbeatus benedictus in regula prohitediſcretiſſime dicens Hoc ante omnꝰammonentes vt abſqꝫ murmutatioiꝰſint fratres. quod mandatum resa ſubditis minime obſeruat̉. na greſmodicam occaſionem nōnulli frattᵍprorumpunt in murmurationes inꝰduꝫ cauſantes de cibo ⁊ potū ⁊ ceterꝰminus diſcrete. Inſuꝑ dijudicat.ſuos ſuꝑiores ⁊ prelatos ac alios oꝰciales aſſerētes ip̄os inordinatos lminꝰ ꝓuidos aut negligētes eē ſꝫᵘlᵐ