Liber .I.Diſt. III. Ca. VII.

tat. de qͥbꝰ paulꝰ dicebat Qꝛ cū ꝯgnoaiſſent deū non ſicut deū glorificauer̄tcotatias egerunt. Quomō autem iumentoꝝ aut pluſqͣꝫ iumentoꝝ voluptate ceciderunt ſubdit dicens Tradiditiſos deus in deſideria cordis eoruꝫ inimmundiciā. Ecce caro merſit quo ſuterba ꝯſcientia ſubleuauit. ⁊ a volatudiucrum vltra appetituꝫ lapſi ſunt iumentoꝝ. atqꝫ inde ſub ſe ꝓſtrati ſunt.oſide ſuper ſe ire videbant̉. Curandūraqꝫ eſt ⁊ omni cuſtodia mens a ſuperbie tumore ſeruanda. non enim an̄ ocubs dei vacue tranſuolant cogitatōesnoſtre. ⁊ nulla momenta tꝑis per aninam tranſeunt ſine ſtatu retributōisvntus ergo videt deus ꝙ mentem elerat. ⁊ idcirco foris ꝑmittit inualeſceteqd̓ deponat. intus prius extollit̉ qd̓dris poſtmod̓ luxurie corruptōe feriant. Occultam videlicet culpā ſequit̉tetta percuſſio. vt malis exterioribꝰnteriora puniant̉ ⁊ corpublice corruat qd̓ latēter tumebat. Proinde ꝑ humūſtatis cuſtodiam ſeruanda eſt mūpicia caſtitatis. Ande. Si em̄ pie ſpidius ſub deo premit̉. caro non illicitetet ſpūm eleuat̉. Habet quippe ſpitus ꝯmiſſum ſibi dominiū carnis. ſimūb domino recognoſcit iura legitire ſetuitutis. nam ſi autorē ſuperbiēdtemnit. ⁊ iure a ſubiecta carne pream ſuſcipit. Unde ⁊ ille primus hōrotediens mox vt ſuperbiendo peccapudenda ꝯtexit. Qui enim ꝯtumeam ſpūs deo intulit. mox ꝯtumeliamvtmis inlienit. ⁊ qui autori ſuo ſubdiræeſſe noluit. ius carnis ſubdite quaꝫcdebatam iſit. vt ⁊ in ſeipſo videlicetrotedient ie ſue ꝯfuſio redundaret. ⁊ratus diſceret quid elatus amiſiſſetcemm plerunqꝫ virus libidinis deraſce naſcit̉ elatōnis. qꝛ tunc caro viTtu ſpūs latenter intumuit. Hinc ē

enim ꝙ longa ꝯtinentia repente ſoluitur. hinc eſt ꝙ plerumqꝫ ⁊ vſqꝫ ad ſenium virginitas ſeruata vitiat̉. EQuia igit̉ negligit̉ humilitas cordisrectus iudex deſpicit etiam integritatem corporis. ⁊ quandoqꝫ per apertuꝫmalum reprobos annūciat. ꝙ dudumreprobos in occulto tolerabat. nā quidiu ſeruatum bonū ſubito perdit. apd̓ſemetipſum intus aliud maluꝫ tenuitex quo aliud malū ſubito erumpit perquod ab omnipotenti deo etiā tunc alienus extitit. quando ſe ei per mundiciam corporis inherere mōſtrauit Quiaigit̉ mentis elatio ad pollutōeꝫ pertrahit carnis. reproboꝝ cor a volatu volucrum ad petulantiam labit̉ iumentoꝝSancti aūt viri ne appetitu beſtiali adluxurie voraginem deuoluant̉. ſollicite cogitatōnes mentis a ſuperbie volatu cuſtodiunt. ac ne in infima deſipiendo corruant. omne quod ſublimiter ſapiunt humiliter premūt. Recte itaqꝫdicitur. Qui nos docet ſuꝑ iumēta terre. Sancti enim viri ſuper iumēta terre edocti ſunt. quia quicquid in ymispoteſt ambiri deſpiciunt. quia nihil inhac vita quod preterit querunt. Suꝑvolucres quoqꝫ celi eruditi ſunt. Peromnes immundoꝝ ſpūum inſidias cōprehendunt. ⁊ poteſtates aereas quasadhuc per carnis infirmitatem tolerātetiam vite meritis calcant. Mentesquippe ſanctorum tranſitoria cunctadeſpiciunt. ⁊ ſub ſe labi quicquid ſuꝑbit. quicquid preterit ꝯtemplantur. ⁊quaſi in quodam rerum vertice conſtitute. tanto ſibi omnia ſubeſſe ꝯſpiciūt.quanto ſemetipſos auctori omniū ſubdunt. atqꝫ inde cūcta tranſcendūt vnde creatori omniū vera humilitate ſubſternunt̉. hec greg. Ex his igit̉ dictiscolligere poſſumꝰ qͣꝫ cautos ⁊ hūilesnos eē oꝑteat. ſi invita religioſa ⁊ vir

n. iiij.