Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. III. Ca. VII.Liber .I.

ſcat quod valde iuſto iudicio agiturperdat̉ ante hoīes vnde hoībꝰ placuitqui hoc vnde deo diſplicuit corrigerenunqͣꝫ curauit. alius patientie ſtudetſed inuidere alijs ſeruare maliciamin corde cauet. Fit qn̄qꝫ impatiēsqꝛ latebat dolens. Hi itaqꝫ aliquidaurum ſunt per aliquid lutū atqꝫ hocaurum quaſi lutum ſternit̉. quando occultis exigentibꝰ meritis etiaꝫ virtusque publice claruerat diſſipat̉. Sepeetem̄ omnipotens deus occulta quorūdam mala diutolerat. aperta eorumbona electoꝝ ſuorum vſibꝰ profuturadiſpenſat naͣm nōnulli mundū nequaquam funditus deſerentes. non per ſeueraturi anguſtum iter aripiunt. ſedad querendam anguſtam portaꝫ exemplo ſuo eos qui ꝑſeueraturi ſunt accendunt Unde plerūqꝫ ꝯtīgit vt ipſumhoc bene vident̉ viuere non ſibi ſedpotius ſolis electis viuant. dum exemplis ſuis ad bene viuendi ſtudia perſeueraturos aut non perſeueraturi prouocant. Sepe quoſdam videmus viāingredi ad locum propoſitum feſtinare. quos alij quia euntes conſpiciuntꝯſequunt̉. eundem pariter locum pecunt̉. ſed fit plerūqꝫ vt irruente aliquoin placationis articulo. poſt ſe redeantqui preibant hi ad locuꝫ veniant. quiſequebant̉. Idcirco enim virtutis iternon perſeueraturi inchoant vt eis quiperuenturi ſunt. qua gradiantur viamoſtendant. quorum videlicet caſus vtilitate non modica electorum profectibus ſeruit. qꝛ illorum lapſum ꝯſpiciunt. de ſuo ſtatu ꝯtremiſcunt ruīaque illos damnat. iſtos humiliat Diſcutiunt em̄ in ſuperni adiutorij protectione confidere. dum pleroſqꝫ ꝯſpiciunt de ſuis viribꝰ cecidiſſe. Quandoergo bene agere vident̉ reprobi. quaſiplanū iter electis ſeqn̄tibꝰ monſtran-

tur. Quando vero in lapſum nequiciecorruunt. electis poſt ſe ꝑgentibꝰ quaſi. cauendā ſuꝑbie foueam oſtendunt.Hec greg. De hoc etiam habet̉. xxvj.mora. vbi idem beatus grego. tracta?illud. Qui docet nos ſuꝑ iumēta terteſic dicit. Iumenta terre ſunt. qui vſūvite carnalis yma appetunt. voluctesvero celi ſunt. qui ſuperbe curioſitatisſtudio ſublimia ꝑſcrutant̉. illi viuendo ſe deponunt. infra qͣꝫ ſunt iſti. inquirendo ſe eleuant vltra qͣꝫ poſſunt. illosin īfimiis voluptas deijcit carnis. iſtosquaſi in ſuꝑioribꝰ erigit libido curiontatis. illis ſacra eloquia dicit̉ Tolte fieri ſicut equus mulus. quibꝰeſt intellectus. iſtoꝝ ſuꝑbꝰ labor inctipatur d̓r. Altiora te ne queſierisfortiora te ne ſcrutatus fueris Doceigit̉ nos deus ſuꝑ iumenta terre volicres celi. quia dum hoc qd̓ ſumus asnoſcimus nec carnis nos infirmila:deijcit. nec ſpiritus ſuꝑbia eleuat. nedefluendo de ſublimibꝰ inflammamasQui em̄ labit̉ carne. iumentoꝝ appelꝰtu ꝓſternit̉. qui ꝟo extollit̉ mente. more volucrum qͣſi leuitatis penna ſubiēuat̉. Sed ſi vigilanter attendit̉. vlmētis humilitas carnis caſtimomꝰteneatur. cito cognoſcimus. quia ansrum cuſtoditur ex altero. nam ſepe ſuperbia luxurie ſeminarium fuit. qͥd̓iadum eos ſpiritus quaſi in altum et eit caro in infimis merſit. Hi em̄ vius ſecrete eleuātur ſed poſtmodū puslice corruunt. quia dum occultis imameſcunt motibus cordis. apertis cadunt lapſibus corporis. Sicſic eſatiuſta fuerant feriendi retributioneqꝛ ſuꝑbiendo ſe hoībꝰ p̄ferunt. luxusando vſqꝫ ad iumentoꝝ ſil̓itudine cuoluāt̉. qͥppe in honore noᵐtellexit. ꝯꝑatus eſt iumētis ⁊cͣ. Quaiſcientie illos in altū pēna ſubleuasꝰ