Liber .I.Diſt. III. Ca. VII.
ſpicis venerari ꝯtemnas. ſubtilis em̄via tenenda eſt rectitudinis videlicet⁊ humilitatis. vt ſic rep̄henſibilia magiſtroꝝ facta diſpliceāt. quatenus ſubditoꝝ mens a ſeruanda magiſtri reuerentia non recedat. Sunt vero nōnulli qui ſi paꝝ quid de ſpiritali ꝯuerſation inchoanti cū rectores ſuos tꝑaliaagere ⁊ terrena ꝯſiderant. mox ordinēſuꝑne diſpenſationis accuſant. ꝙ nequaqͣꝫ bene ad regendum p̄lati ſunt. ꝑquos ꝯuerſatōis infime exempla mōſtrant̉. Sed hi nimirum dū tꝑare ſe aſeniorum ſuoꝝ rep̄henſione negliguntculpe ſue negligentibus meritis ſuisvſqꝫ ad reprehenſionem ꝯditoris excedūt. cuius profecto diſpoſitio inde abhumilibꝰ rectior agnoſcit̉ vnde ab elatis nō recte iudicat̉. qꝛ em̄ poteſtas regiminis adminiſtrari nō poteſt ſine ſtudio tꝑalis. Aliqn̄ oīpotens deus mira diſpenſatione pietatis vult tenereſpūalium mentes a terrena cura. diſiuncte ſunt. onus regiminis duris aclaborioſis cordibꝰ iniungit. vt tantoilli ab hoc mūdo ſecurius lateant quāto hi exterius ſollicitudinibꝰ libenterelaborant. In exhibitione quippe ſuſcepti oneris ꝓ ipſis quoqꝫ vtilitatibꝰſubditoꝝ dure vie tolerande ſunt humane ſeruitutis. Et ſepe vt dictum eſtmiſericors deus quos tenere diligit eos ſollicite ab externis actionibꝰ abſcondit. Nam ⁊ plerumqꝫ pater familias ad eum laborem ſeruos dirigit. aquo ſubtiles filios ſuſpendit. Et indefilij ſine vexatiōe decori ſunt. vn̄ ſeruiin puluere fedant̉ C Qd̓ qͣꝫ rectein eccīa diuinitꝰ agat̉ ip̄a tabernaculiꝯſtructione ſignat̉ Ad moyſen quippediuina voce precipit̉ vt ad tegēda ſancta ſanctoꝝ ex biſſo cocco atqꝫ iacīctovela texent̉. iuſſumqꝫ eſt vt ꝓtegendūtaber naculum vela cilicina ⁊ pelles ex-
tenderent̉. que nimiꝝ vel pluuias velventos vel puluerē tolerarent. Quidergo ꝑ pelles ⁊ cilicia quibꝰ tabernacūlū tegit̉ niſi groſſas hoīm mentes accipimus que aliqn̄ in eccīa occulto deiiudicio quāuis dure ſint p̄ferunt̉. quqꝛ ſeruire curis tꝑalibꝰ non renitunoꝫ vt temptationū ventos ⁊ p̄ſimias cecontrarietatibꝰ huius mūdi portent.Quid vero ꝑ iacinctū coccum biſſumqꝫ ſignat̉ niſi ſanctoruꝫ vita tenera velclara q̄ dū caute in tabernaculo ſub trlicijs abſcondit̉. ſua integra pulcritudo ſeruat̉. vt em̄ intra interiora tabetnaculi. biſſus fulgeat coccus choruſceriacinctus ceruleo colore reſplendeatdeſuꝑ pelles ⁊ cilicia imbres ⁊ ventor⁊ puluerē portent Qui igit̉ ⁊ magmsvirtutibꝰ in ſancte eccīe ſinu ꝓficiumꝓpoſitoꝝ ſuoꝝ vitā deſpicere non dn̄icū vacare eos rebꝰ exterioribꝰ videmqꝛ hoc ꝙ ip̄i ſecuri intima penetrat eilloꝝ adiumento eſt. qui ꝯtra ꝓceſſa:ſeculi huius exterius laborāt. Quanem̄ candoris ſui grām retineret ſi biſum pluuia tangeret. aut qͥd fulgori⁊ claritatis coccus ⁊ iacinctus oſtenderet ſi hec ſuſceptus puluis fedatetꝰSit ergo deſuꝑ textura cilicij fortisad puluerem. ſit inferius color iacmctus aptus ad decorem. ornent ecclaqui ſolis rebꝰ ſpiritualibꝰ vacant̉. tegant eccīam quos ⁊ labor reꝝ tꝑaſiuꝰgrauat Nequaqͣꝫ ergo contra rectore.ſuoꝝ exteriora agentem. murmuret ſꝰqui intra ſanctam eccīam ſpiritaſiteiam fulget. ſi em̄ tu ſecure interius bꝰcoccus rutilas. cilicium quo ꝓteget ſcur accuſas. hec grego. DCircahoc etiam notandū ꝙ ſunt nōnulſi ſubditi. q̄ cū ꝯſpiciunt p̄latos ⁊ ſupioreꝰſuos vite inordinate ⁊ voluptatibꝰ dſeruire ac negocijs ſecularibꝰ nimmiꝰintendere. eo audacius ad laſciuias