Liber .I.Diſt. III. Ca. VII.

aſtum ſe exigit. ⁊ cum ſe etiā poteſtasad iungit. Cū ergo potentie tꝑalis mimteriū ſuſcipit̉ ſumma cura vigilandū eſt. vt ſciat quiſqꝫ ⁊ ſumere ex illaquod ad iuuat ⁊ purgare qd̓ temptat ⁊re equalem cuꝫ illa ceteris tenere. ⁊ ſeir peccantibus zelovltionis preferre.Aliam diſcretōeꝫ agnoſcimus ſi pauram imitemur. paulus bene agētibustatribꝰ prelatū ſe eſſe neſciebat cū dicecet. Non qꝛ dominamur fidei veſtreſed ad iutores ſumus gaudij veſtri. Atꝫrico ſubiunxit. fide em̄ ſtatis. Ac ſi dicetet. ideo nō dominamūt fidei veſtre.ſe nide ſtatis. equales eī vobis ſumusvbl hos ſtare cognoſcimus. quaſi ſe p̄atum fratribꝰ eſſe neſciebat cum dicetet. facti ſumus ꝑuuli in medio veſtꝝ.ros aūt ſeruos veſtros habetis per ihemnmm chriſtū. ſed tn̄ cū culpa que corridt cebuiſſet inuenit. ilico ſe magiſtruꝫne recoluit dicens Quid vultis. in ꝟda beniā ad vos. hec grego. A Denoditis etiam ſciendū ꝙ ſunt nōnultnmtattes ꝯuentuales qui prelatos ſuds in factis ſuis dijudicant ⁊ etiam ſuret eos murmurant. ⁊ mores eorū perEtba indecentia corrigunt. ſe ip̄os vedin correctos relinquunt. nec aliquādiligentiā adhibent vt ꝓprium ſtatū orement ad ꝓfectum virtutis Quādoqꝫrram cogitant ſi in dignitate aut offiro eſſent melius diſponere vellent qͣꝫmm ordinare hec. ſuum autē ſtatum inIro ſunt nec ſollicite diſcutiunt nec enelldant.G Sed quilibet deuons ac teligioſus ſubditus ſuam ꝯſciēam teſpiciat. ⁊ prelatoꝝ ſuorū factaon ſudicet nec reprehendat. Et quāre ſorte fuerit in eoꝝ vita qd̓ iure reprendi poſſit. ipſi tamen ꝓpter hoc ſucrretiori teuerentiā exhibere nō omitrt. oꝑa tamen eoꝝ ſiqua reprehenſiꝯma ſunt imitanda non ſunt. Attēde

re etiam debet ſubditus ꝙ poteſtas regiminis ſiue prelatura nō poteſt adminiſtrari ſine ſtudio cure temꝑalis. Unde ꝙ ipſivexant̉ in exterioribꝰ occupationibꝰ. inde ſubditi ſine omni ſollicitudīe melius vacare poſſunt in dei laudibꝰ. Et cuꝫ ſubditus ac religioſus inſuo clauſtro ac ambitu exiſtens bonismoribꝰ ⁊ virtutibꝰ rutilat. ſuum ſuperiorem qui cutam exteriorē gerit nonaccuſet. De hoc tractat beatus grego.xxv. moꝝ. ſic dicens Subditoꝝ mēsad cuſtodiam humilitatis edomat̉. ſiinfirmitas ꝓpria inceſſanter attendit̉ſed tunc vires noſtras examinare veraciter negligimꝰ. cū de nobis fortia credimus. ⁊ idcirco eos qui nobis p̄ſuntdiſtricte iudicamus. Quo enim noſipſos minus agnoſcimus eo illos quosreprehendere nitimur plus videmus.Cōmunia hec mala ſunt que ſepe a ſubditis in prelatos. ſepe a prelatis ī ſubditos ꝯmittunt̉. qꝛ omnes ſubditosqui preſunt minus qͣꝫ ipſi ſunt ſapientes arbitrant̉. Et rurſum qui ſubiectiſunt rectoꝝ ſuoꝝ actiones iudicant. ⁊ſi ipſos regimē tenere ꝯtingeret. ſe potuiſſe agere melius putant. Unde pletumqꝫ ſit ꝙ ⁊ rectores minus prudenter ea que ſunt agenda videant. qꝛ eorum oculos nebula elationis obſcuratEt nōnunqͣꝫ is qui ſubiectus eſt hoc cūprelatus fuerit facit qd̓ dudū fieri ſubiectus arguebat. Et ꝓ eo ꝙ illa que iudicauerat ꝑpetrat ſaltem qꝛ iudicabaterubeſcit. Igit̉ ſicut prelatis curandūeſt ne eoꝝ corda ſingularis ſapīe locꝰſuꝑior extollat. ita ſubiectis ꝓuidēdūeſt ne ſuoꝝ rectoꝝ facta diſpliceāt. Siaūt maijſtroꝝ vita iure reprehenditur.oportet vt eos ſubditi etiā dum diſplicent venerent̉. Sed hoc eſt ſolerter intuendū. ne aut quem venerari nccē eſtimitari appetas. aut quem imitari de-

n. ij.