Diſt. III. Ca. VII.Liber .I.

Quid igit̉ talis monachus faciet cuꝫiudicaturꝰ fuerit in extrema hora mortis ſue. De hmōi religioſis abbas effrem. in quadā omelia ſic dicens eſt.In quo huic ſeculo renunciaſti ſi km̄erurſum requiē ſecularem requiris. intribulationem quippe vocatus es. ⁊ tude ſeculari ꝑcūctaris leticia in nuditatem vocatus es. ⁊ tu de veſtimento ſtudium habes. In ſitim quoqꝫ vocatuses. ⁊ aquā rennuens vinum bibere delectaris. ad p̄lium nihilominus inuitatus ⁊ ſine armis ſpūalibꝰ tu ꝯgredicupis. Ad vigilias quoqꝫ vocatus es.⁊ tu inercia ſomni atqꝫ pigricia reſolueris ad fletū. ⁊ ad lamentationeꝫ vocatus es. ⁊ tu cū chachinno riſum effundis. In taciturnitatē vocatus es.⁊ tu multiloquio vano delectaris in ſeꝑatione vocatus es. ⁊ tu vicintatemnegligentiū vitam ſuā non refugis.heredem te regni ſui vocauit criſtus. ⁊tu que terrena ſunt ſapis. In manſuetudinē ⁊ humilitatem vocatus es ⁊ tuſuꝑbꝰ ⁊ elatus incedis. In aſſiduammeditationem ⁊ collationē ꝟbi vocatus es. ⁊ tu vnius hore ſpaciū faſtidireincipis. Et qͥd ei in illa die dicturuses ſi tua vitia expurgare neglexeris.queſo dilectiſſimi ſic agite vt cū fiducia ſimus an̄ tribunal terribilis ⁊ magni regis ⁊ in ꝯſpectu miliū ſanctoꝝ.hec Effrem abbas U Eſt etiā aliud qd̓ ſatis rep̄henſibile ē in ſancta religione videlicet de p̄latis ⁊ ſubditisnā ſunt nōnulli p̄lati. qui ꝓpter ſtatump̄lationis. quē hn̄t ſuꝑ alios. ſe extollunt ſubiectos ſibi deſpiciunt. ⁊ quospoteſtate p̄cellunt etiā vite meritis ſep̄cellere credūt. cūctis ſapiētiores exiſtimant ſe eē. qꝛ vident ſe ceteris amplius poſſe. cū laudant̉ extollunt̉ ⁊ tales ſe eē credunt. qͣles ſe foris audiūtX Sꝫ quilibet p̄latus ſuā fragilita

tem debet aſpicere ⁊ ſe in corde ſuo hūmiliare ac ꝑ humilē ꝯuerſationē ſuiefratribꝰ ſtudeat ſe ꝯformare. ⁊ tn̄ zeſodei peccantibꝰ. ꝑ cenſuram iuſticie dꝫobuiare De talibꝰ p̄latis beatus gresxxvj. moral̓. ſuꝑ illo verbo Deus potētes non abijcit cuꝫ ipſe ſit potens nod̓t. In vſu vite mortalis. quedā ex ſemetipſis ſunt noxia. quedam vero ehis que circa ip̄a ꝟſantur Ex ſemetiſis quedā noxia ſunt ſicut peccata atcflagicia. quedā ꝟo nōnunqͣꝫ nobis ehis que circa ipſa ſunt nocent. ſicut ieporalis potentia. magna eſt em̄ tꝑalispotentia. que apud deū merituꝫ ſuumde bona adminiſtrationē regiminis inuenit nonnūqͣꝫ tn̄ qui preminet cetetelatione cogitationis intumeſcit. ⁊ dꝰad vſum eius cūcta ſubiacent. duꝫ advotū velociter iuſſa ꝯplent̉. dum oeſubditi ſi qua bene geſta ſunt laudibuꝫefferunt̉. malegeſtis aūt nulla auctortate ꝯtradicunt. Dum plerumqꝫ ſabdant etiā qd̓ obiurgare debuerūt ſedꝰctus ab his que infra ſubdunt̉ ſupraᵏanmus attollit̉. ⁊ dum foris im meſofauore circūdat̉. intus veritate vatuꝰtur. atqꝫ oblitus ſui in voces ſe ſpatoꝰalienas. talē ſe credit. qualē interſudiſcernere debuit. ſubiectos deſpiciteoſqꝫ equales ſibi nature ordine noagnoſcit ⁊ quos forte poteſtate excenrit tranſcendiſſe etiam ſe vite meriticūctis ſe amplius eſtimat ſapere. qᵐbus ſe videt āplius poſſe Plerūqꝫ duꝰſubi ectoꝝ affluentia aīmus inflat ſnfluxum ſuꝑbie ip̄o potentie faſtigioꝰnocinante corrumpit̉. Omnis emteſtas cauta regentis indiget vita. netur bene hanc exercet ille. qui ſcit ꝑ ſilam ſuꝑ culpas ſe erigi. ſcit etiā coᵐceteris equalitate ꝯponi. Humana emens plerumqꝫ extollit̉. etiam cū nꝰla poteſtate fulcitur. quanto magis ᵐꝰ