Liber .I.Diſt. III. Ca. VII.T
ad loquendum. ſed inuitus ad pſallēdum. ꝓmptus ad detractōem ſed tardus ad orōnem. inuidie amator. chriſti ꝑſecutor. feſtucam reſpiciens ſꝫ tracem non ꝯſiderans. alterius mala contem nens ſed ſua non deſerens ceterostephendis. ſed teipſum non corrigismalicie inuentor ſed diſcipline deſtruttor. amicus vitioꝝ ſed hoſtis virtutūHec ſunt que hoīem excecant ⁊ a deoſeꝑant. hec ſunt que hoīem ꝯuerſuꝫ adberitatem faciunt ꝑuerſum monachūcemonia cū. chriſtianū anti chriſtū. heccet. Ex his igit̉ dictis iam premiſſiscolligere poſſumus ad quātas inordirationes ⁊ diſſolutōnes deuenerit ſtatus monachoꝝ. Quod iteꝝ beatus berAimſemorans vitam ⁊ ꝯuerſatōnem deteſtabilem quorundam modernorummona choruꝫ ſic dicit. Quis in principio cum ordo cepit monaſticus ad tanam crediderit monachos inertiam deremte Oquantū diſtamus ab his quinr diebꝰ anthonij extiterunt monachiSiquidem illi cū ſe inuicem per temhus ex caritate reuiſerent tanta ab invitem auiditate panē angeloꝝ ꝑcipiezant. vt corꝑis cibo penitus obliti dipſerumqꝫ totum ieiunis ventribꝰ.ron mentibꝰ tranſigerent Et hic eratedo tectus qn̄ digniori parti plus al̓spelus ſeruiebat̉. nobis autem ꝯueniēſeo in vnum iam non eſt dominicā ceram manducare. paneꝫ quoqꝫ celeſtēremo eſt qui requirat. nemo qui tribiurtmhil de ſcripturis. nihil de ſalute anime. ſed nuge ⁊ riſus ⁊ verba pro feant inter prandendum. quantum fauce dapibꝰ tantū aures paſcunt̉ rumod. quibꝰ totus intentus modum netras in edendo. interim auteꝫ ferculaceculis apponunt̉. ⁊ ꝓ ſolis carnibusquibꝰ abſtinet̉ grandium piſciū cortora duplicant̉. tantoqꝫ acuratiore ⁊
arie cocoꝝ preꝑantur. quatenus quatuor ⁊ quīqꝫ ferculis deuoratis primanon impediant nouiſſima. nec ſatietas minuat appetitū. vēter quippe onēratur dum neſcit. ſed varietas tollit faſtidiū. ⁊ dum iam ſtomachus crebrisructationibꝰ impletū ſe iudicat. necd̓tamen curioſitas ſatiat̉. Infelix ergoſtomachus cum omnia ſuſciꝑe cogit̉.oppreſſus magis obruitur qͣꝫ reficitur.⁊ iam vero ſic ſurgentia menſa quid aliud libet niſi dormire. Si autem ad vigilias indigeſtum ſtomachū cogerisſurgere non cantū ſed planctū potiusextorquebis. Miror etenim vnde inter monachos tanta intemꝑantia in cibis ⁊ potationibꝰ. in veſtimentis ⁊ lectiſternijs. in equitaturis ⁊ ꝯſtruēdisedificijs moleſcere potuit. Ecce enimꝑcitas putatur auaricia. ſobrietas auſteritas credit̉. ſilentiū triſticia reputat̉. Econtra remiſſio diſcretio d̓r loquacitas affabilitas. eachinnatio iocunditas. mollicies veſtimentorum ⁊equoꝝ faſtus honeſtas lectoꝝ. ſuperfluus cultus mundicia. cumqꝫ hoc alterutrum impendimus caritas appellaturIſta enim caritas deſtruit caritatē. hecdiſcretio diſcretionem ꝯfundit. talismiſcd̓ia crudelitate plena eſt. qua videlicet ita corꝑi ſeruitur vt anma iuguletur. hec bernar. Ecce videmus quāta indecentia diſſolutio ⁊ inordinatōper religioſas ꝑſonas modo geritur inſancto ordine. ⁊ ideo merito dolendūT Nam quilibet qui ſic peruerſeagit in quo abrenūciauit ſeculo. Illevocatus eſt quippe monachus ad ordinem ꝓpter hoc vt tribulatōnem ſuſtineat. ⁊ de ſeculari leticia ipſe ſollicituseſt. Uocatus eſt ad nuditatem. ad ſit īad vigilias. ad lamentatōem. ad taciturnitatē ⁊ humilitatē ⁊ ceteras virtutes. ⁊ ipſe in omnibꝰ cōtrarium facit.
n. j.