Liber .I.Diſt. III. Ca. VII.
ſecularibꝰ perſonis occupari vel ꝯuerſari contigerit. habitu et geſtu ſe eſſereligioſos ſil̓ant ⁊ qꝛ n̄ ſūt qd̓ p̄tēdūtetiam in ypocriſis vitiū incidūt. quorum ſtudiū eſt nō virtutes amare. ſedvitia palliare ⁊ tegere. De quibꝰ dic̄beatus Ber. P Triſticia ypocritarum non in corde ſed in facie eſt. oues ſunt habitu ⁊ vulpes actu ⁊ cridelitate lupi. Neqꝫ em̄ eſt apud eos virtutes colere ſed celare vitia. Hec ber.Poſt ypocriſim ſequūtur etiā alia vicia q̄ monachos tales īordinatos apprehendunt ſcꝫ ſuꝑbia anaricia. que īreligioſis ſunt valde rep̄henſibilia.Q De ſuꝑbia eoꝝ dicit beatus berMagis ammiranda eſt ſuꝑbia monachoꝝ qͣꝫ luciferi. ille ſuꝑbiuit in celo.iſti in cenobio. ille in delicijs. iſti ī miſerijs. ille oꝑtus omni lapide p̄cioſo.iſti in ſacco ⁊ cilicio. R De auaricia vero eoꝝ dicit beatus Iero. Quiamat pecunias deum amare nō poteſt.Si peculiaritas in monachis ſit neqꝫcōcordia neqꝫ pax in ꝯgregatōe eoꝝ ēvel erit. Quid eſt monachi habitus niſi deſpectio mūdi quō ergo mundū deſpiciunt qui querūt auꝝ. vbi auꝝ ibi ⁊viciū. placet tibi criſti militia nō queras lucra. Poſt huiuſmōi aūt vitia iāp̄miſſa monachū inordinatū ⁊ diſſolutū multa alia incōueniētia ſequunt̉S Nā ſunt multi fratres inordīati in diuerſis ꝯuētibꝰ. quibꝰ mōaſterium vel ambitus carcer eſt. lectio abhominatō. quies vexatō. ſilentiū tediuꝫHi tales rerū tꝑaliū damna gemuntruinam vero virtutū nō plāgūt ad lacrimaꝝ ꝯpunctōꝫ rudes et indocti adrecitandum fabulaꝝ nugas facūdi cūſtant ad orandū nō plorant nec ſuſpirant. Cū vero ſunt in auditorio ridentet in cachinno exaltāt vocem ſuam. etalia qͣꝫplura ſatis rep̄hēſibilia ⁊ abho
minabilia. qui ſolent exercere religioſi inordinati et diſſoluti. Quoꝝ execrabilem conuerſatōꝫ. Anſhelmus inquadam auctoritate tangit ſic dicensSunt quidā in congregatōe. qui ſacunt ad oculū ſeruitium quibꝰ clauſtꝫcarcer eſt: caritas cathena eſt. ꝯt inetiaꝯpedes. lectio abhoīatio. quies veatio. filētiū amaritudo. meditatō faſidiū. Hi tales ad diſcurrēdū hūc atthilluc ꝓmpti. ⁊ alacres ad ſedēdū. ſiclauſtro egri ⁊ debiles ad p̄candū dum bruti ⁊ muti. ad tractādū de bobui⁊ ouibus aſtuti ⁊ acuti. damna rerumtemꝑaliū gemūt ⁊ plangunt. ruinamvirtutū nō dolēt nec ſentiūt ad inuciugandū ſacrimaꝝ ꝯpūctōꝫ rudes ⁊ ſꝰdocti. ad recitādum fabulaꝝ nugas ſacundi ⁊ faceti. Cū ſtāt ad orandū nesplorāt nec ſuſpirāt cū ſedent in audtorio in riſu ⁊ chachīno exaltāt voteſuam Abbati adherent procibis⁊ᶠtibꝰ potius. qͣꝫ pro vite merito aut ſactitate. Priorem obſequunt̉ ꝓ q mportiuncula quam exſpectāt. non ẜſpiritualibꝰ exercijs que ipſi nō amꝰIn pſalmodia ſtertūt ⁊ ſomniāt incto detrahunt ⁊ diiudicant. iſti talesſe ignorant mundum amāt. deſidetꝰcarnis adhuc ſuſpirant. ab ignoraᵐꝰſui oritur ſecuritas. ex concupiſcemꝰmundi leuitas. ex deſiderio carms iperflua cura et cordis anxietas ꝓetꝰritas reddit eos tepidos. leuitas ꝰꝰgos. cura diuiſos per ſecuritateꝫ ſerfacti vacant per leuitateꝫ. a precermolleſcunt. per anxiam curam tutotur ⁊ anxij fiunt. Hec anſelmus. Ftus etiam Bernardus huiuſmodi ẜꝰuerſas ac vicioſos hominum coneꝰtiones rep̄hendēs d̓t. O homo velsad menſam. tardus ad eccleſia had potādū. ſꝫ eger ad pſallēdū ꝑniʰad fabl̓aſ. ſōnolētꝭ ad vigiliaſ ꝓͥmi