Diſt. III. Ca. VII.Liber .I.

amaricatū cor ad gaudium ſuuꝫ qn̄qꝫreducitur atqꝫ in eius gaudio extraneus non miſcētur qꝛ his qui nūc ab hocmerore cordis foras ſe per deſideriaeijcit ſecluſus tunc ab illa intima ſolēnitate eius remanebit Hi itaqꝫ qui inamaritudine anime ſunt mori mundofunditus ꝯcupiſcunt. vt ſicut ipſi inſeculo nihil appetūt ita iā a ſeculo nulla obligatōe teneāt̉. R Et plerūqꝫcontingit vt iā homo mūdum mentenon teneat. ſed tn̄ mundus hominemoccupatōibꝰ aſtringat et ip̄e quidemiam mundo mortuus eſt. ſed ip̄i mundus adhuc mortuus nō eſt. quaſi enimviuus adhuc mūdus eum ꝯſpicit. dūalio intentū in ſuis actibꝰ rapere contendit. Un̄ ⁊ paulus cū perfecte ip̄e ſeculū deſpiceret et talem ſe videret ait.mihi mundus cruciſixus eſt ⁊ ego mūdo. Mundus quippe ⁊ crucifixus fuerat. qꝛ hūc cordi ſuo iā mortuū nō cucabat. ſed ⁊ ſeip̄m mūdo crucifixeratqui talem ſe ei exhibuerat vt ab eo qͣſimortuus ꝯcupiſci nō poſſet. Quia igitur nec paulus mundi gloriam querebat. nec a mūdi gloria querebat̉. ⁊ ſemundo ⁊ mundus ſibi crucifixum eſſeglorificabat̉. Qd̓ qꝛ multi appetūt. ſꝫtn̄ vſqꝫ ad culmen extinctōis omīmode nō aſſurgūt recte gementes dicuntQuare data eſt ⁊c̄. Uita quippe amaricatis datur cū huius mundi gloriatriſtibus gemētibuſqꝫ tribuitur. in qͣnimirum vita pena validiſſimi timoris ſe afficiūt. qꝛ ſi ⁊ ip̄i mūdum nonteneāt adhuc tn̄ tales ſe eſſe metuunt.qui a mūdo teneāt̉ qꝛ niſi ei quantulūcumqꝫ viuerēt hos ad vſum ſuū ꝓculdubio nō amaret ⁊ mare etenim viuacorpora in ſeip̄o retinet nā mortua extra ſe protinus expellit. Sequit̉. Quiexpectāt morteꝫ ⁊ nō venit. deſiderantquippe mortificare ſe funditꝰ ⁊ ab om

ni vita glorie tꝑalis extīguere. ſꝫ occitis ſepe dei iudicijſ vel p̄eſſe in regimine vel occupari iniunctis honoribꝰ cōpellūt̉. atqꝫ inter hec mortificationeꝫpleniſſimā indeſinēter expectant. ſedexpectata mors nō venit quia eorumvſus temporali glorie etiam noſensviuit. quam tamen ꝓpter diuinū timorem tolerant. ſed intus quidem deſiderium pietatis. foras autem expletminiſterium ordinis. quatinus necperfectione per intentionem recedadiſpoſitioni conditoris per ſuperbiacōtradicant. mira etenim diuinitatispietate agitur. cum is qui ꝑfecto corde ad contemplationem tendit hūanis miniſterijs occupat̉. vt etiā mitisinfirmioribꝰ eius mēs ꝓfecta ꝓficiaet quo ſeipſum imperfectum reſpicuinde ad humilitatis culmen ꝑfectiorefficit̉. nōnunqͣꝫ enim perfecti viri vdeſideriorum ſuorum detrimenta iolerant. inde maiora lucra conuerſis ꝰlijs portāt. quia dum eis vacare vt arpetunt non licet rapere ſecū alios qdibus admiſcentur libet. Fit ergo mnitꝰdiſpenſatione pietatis dei vt vn̄ ſe deſpectores eſtimāt. inde locupletioreⁱad celeſtis patrie conſtructionem ſiagant. nō nunqͣꝫ vero idcirco ad acterta deſideria minime perueniunt. vtſa interueniente tarditate. ad eademdeſideria relaxato mentis ſinu diſaletur et que extenuari fortaſſe īpſeta fterant magna diſpenſatione agiturꝰrepulſa creſcant. Sic quippe morticari appetunt vt iam perfecte ſi liceᵐconditoris ſui faciem contemplentꝰſed eorum deſiderium differtur vt ꝟciat et tarditatis ſue ſinu innitaturcreſcat. Unde bene ſpōſa ī ſponſi ſideſiderio anhelans clamai In ſectulꝰmeo ꝑ noctem queſiui. quem diustīa mea. q̄ſiui illū ⁊ n̄ īueni abſcodꝰ