FLiber .I.Diſt. III. Ca. VII.
ipſos p̄mere ex virtute intima nouerunt nā cū infirmus quiſqꝫ vel ad locūregiminis vel ad exteriora agēda trahitur. quo quaſi extra ſe ducit̉ eradicatur. Quia arbor que radices priusin altū nō mittit cicius ventoꝝ impetu ſternit̉. ſi ſe ad altā ceruicē extolliteoqꝫ cicius ad yma corruit. quo alciꝰſine radice excreuit. Hec gre. Notandū tamen qd̓ nōnunqͣꝫ etiā religioſi viri ꝑ officia exteriora ⁊ tꝑales curas occupātur. ſed hoc taciūt nō ex ambitōealicuius vanitatis ſeu ſolatij tꝑalis.ſed ſolo timore dei ac vt ilitate ꝓximiſeu obediētia. ⁊ iō tales nō deficiuntin bono ꝓpoſito ac ſancta cōuerſatōne. ſed potius merētur qꝛ aliud habētin deſiderio ⁊ aliud exercent officio:Deſiderāt em̄ ſoli deo vacare ſed tam̄ꝓpter rimorem eius nō renuūt tꝑalibus curis ſubiacere. G Un̄ ſciēdum ꝙ aliquis pōt eſſe ī ſeculo dupliciter. vno mō ꝑ p̄ſentiā corꝑalē. aliomodo ꝑ mentis affectū. Quāuis igit̉religioſi qͥ circa oꝑa actiue cure occupant̉ ſint in ſeculo ẜm p̄ſentiā corporalem. nō tn̄ ſunt in ſeculo. ẜm mentiſaffectū. qꝛ in exterioribꝰ occupāt̉ nōquaſi querentes aliquid in mundo. ſꝫſolum ꝓpter diuinū obſequium. Utūtur em̄ hoc mundo tanqͣꝫ nō vtētes. ẜꝫdictū pauli. De talibꝰ be. gre. xviij. mota. ſic di. Cū ꝯſtet plerūqꝫ etiam bono non terreno ſtudio terrenis ſtudijſimplicari vn̄ ſepius contingit vt quiſolam celeſtem patriā diligūt. terrene patrie curis ſub iacere videantur.quoꝝ tamen miniſterium a prauorumoperibꝰ plerūqꝫ in actibꝰ nōnunqͣꝫ vero ante ſupernum iudicem ſola cogitatione diſcernitur. Pleni quippe ſuperna ſapientia ⁊ gratia diſcernunt. qualiter debeant ad aliud vacare intrinſecus ⁊ ad aliud extrinſecus occupari.
vt ſi forte occl̓ta dei ordīatōe. aliqͥd eſtnō appetentibꝰ. de huius ſeculi curisimponitur cedāt deo. quē diligūt ⁊ pꝰmore eius intrinſecus ſolam illius dſiderent viſitatōꝫ alias viſionē. Pretimore vero eius impoſitam ſibi exitiſecus humiliter expleant actionem.vt et deo appetāt vacare ex gratia dilectionis ⁊ rurſum curas ſuꝑimpoſitasex condictione expleant ſeruitutisCunqꝫ occupationes extrinſecus pr̄eſtrepunt. Intrinſecus in animo eorpacatiſſima quies tenet. Sicut em̄ Ygor mentis frenandis p̄eſt motibuscarnis ſic ſepe ſuper impoſitos tumultus occupationis bene regit artor quietis. quia exteriores cure ſi peruerſomore nō appetūt̉. nō ꝯfuſo ſed ordineto animo miniſtrari queūt. Sanctietenim viri nequaqͣꝫ eas appetunt̉ ſed diculto ordine ſibi ſuꝑimpoſitas genibet quamuis illā per meliorem intemoneꝫ fugiant. tamen ꝑ ſubditā memeportant. Quas quidē ſummoꝑe n ſiceat vitare feſtinant. ſed timentes deoccultas diſpenſationes tenēt. quosfugiant. ⁊ exercēt quod vitent. intraem̄ ad cor ſuū. ⁊ ibi conſulunt quid vlit occulta volūtas dei ſe ſeqꝫ ſubdiiodebere eſſe ſummis ordinationibꝰ cognoſcentes. humiliant ceruicem codis iugo diuine diſpēſationis. Aquis vero talis ē qͥ licet tumultus vſetur extrīſecus nūqͣꝫ ad eius exteriorꝰperueniūt ita vt agatur aliud intrimnꝰcuſ voto. aliud extrinſecus teneat̉ omcio. Hec gre. H Debent iguoviri ſpirituales curam exteriorumocupationum aſſumere cum defuermalij qͥ debito modo poſſent illa adminſtrare Unde beatus gre. xix. moramꝰſic dicit. Sciēdū ē ꝙ cū ꝓximoꝝ caſis exterioribꝰ qͥ apte deſeruiāt demꝰdn̄t hi quoqꝫ qui ſpiritualibus done