Liber .I.Diſt. III. Ca. VII.
deum eos qui inimici ſunt amare. de afflictōe proximi lugere. de morte eiusqui inimicus eſt nō exultare. Hec eſtnoua creatura. ad vetereꝫ aūt homineꝫpertinet preſentem mundum quereretranſitoria ex concupiſcentia amare.mentem in ſuperbiam erigere. paciētiā nō habere. ex dolore malitie de ꝓximi leſione cogitare. ſua indigentibuſnō dare. atqꝫ ad multiplicādū alienaquerere. nullum ꝓpter deum pure diligere. inimicicias inimicis reddere deafflictōe proximi gaudere. cunctaqꝫveruſti ſunt hominis q̄ vicꝫ de radicetrahimus corruptōis. Hec gre. Huiuſmodi aūt defectus virtutū maximecauſantur ex hoc. qꝛ multi poſt perpetrata peccata ad deum ꝑ penitētiaꝫ redeuntes cū ceperint aliqua bona facere. ſtatim iniquitatū ſuaꝝ quas priusfecerunt obliuiſcūt̉. ⁊ mentis oculosin quibuſdā bonis operibꝰ ſuis figūtqͥ ſi timerent diſtrictōꝫ venturi iudicis. plus metuerēt de malis ſuis. qͣꝫ debonis minus ꝑfectis exultarent. noneniꝫ abſolutus eſt debitor. qui redditmulta ſed qui reddit omnia. Uel qͥdprodeſt bonam vitā capere. ⁊ nō perficere. magis quippe debemus inſpicere bona. que nōdū fecimus qͣꝫ illa queegimus De condictōe huiuſmodi hominū d̓t Beatus gre. xxij. moralium.A Sunt nonnulli qui cū bona aliqua faciūt. iniquitatū ſuaꝝ ꝓtinꝰ obliuiſcunt̉. ⁊ cordis oculū in conſideratōe bonoꝝ opeꝝ que exhibent figūt.atqꝫ eo ſe iam ſanctos eſtimant. quo īter bona que agunt maloꝝ ſuoꝝ ī quibo ⁊ fortaſſe adhuc multiplicati ſunt.memoriā declinant. qui ſi diſtrictōeꝫiudicis vigilanter attenderent plusde malis ſuis metuerent. qͣꝫ de imperfectis bonis exultarent. plus inſpicerent quedam de his. que adhuc agen
da ſunt quoniā debitores tenerentiſt.qͣꝫ ꝙ operantes quedam iā debiti pattem ſoluūt. neqꝫ em̄ abſolutus eſt debitor qui multa reddit ſed qui omna.Deniqꝫ quid prodeſt longū iter capere ⁊ nō ꝯſummare. Qui ergo vitā etetnam querimus. quid aliud quam quidam itinera agimus. ꝑ que ad patriafeſtinamus. Sꝫ quid prodeſt ſi cathmus multa ſi ea que ad ꝑueniendū teſtant negligimus reliqua. more ītaqꝫviatoꝝ nequaqͣꝫ debemus aſpicere qͥtum iam iter egimuſ. ſed quātū ſuꝑenvt peragamus. Amplius igit̉ debeminſpicere que bona necdū fecimus qꝫea que nos feciſſe gaudeamus.BSed hꝫ hoc ꝓpriū humana infirmitarvt plus ei intueri libeat. quod ſibi in ſeplacet. qͣꝫ qd̓ diſplicet. Plerūqꝫ emiihoc vicio etiaꝫ temptātur electi. Pltrumqꝫ eoꝝ cordi fuggeritur. vt bonaqueqꝫ fecerint. ad animū reuocēt et ſicuritatis iam leticia exultent. Sed ſiveri electi ſunt ab eo quo ſibi placemmentis oculos diuertūt. omnem in ſeꝑacti boni leticiā deprimūt. ⁊ de hisſe minus egiſſe intelligūt triſticiā redrunt. indignos ſe eſtimant. ⁊ pene ſoli bona ſua nō vidēt. que in ſe videdꝰoībꝰ exēplū prebent. Hinc eſt qd̓ paulus dū expleret in ſe bona poſtponeteⁱet ſi ſola adhuc reliqua cogitaret queſſent implenda dixit Ego me nonabitror apprehendiſſe. hinc eſt ꝙ vt hiſet ſe humiliare de bonis. que agebaſtudebat ad animū p̄terita mala rebꝰcere dicēs. Qui prius fui blaſphemꝰet ꝑ ſecutor ⁊ ꝯtumelioſus. Hec grᶜPropter talem igit̉ negligētiā. quaſic admittimus in ſanctis virtutibusprout partes noſtri ꝓfecerūt nō pͥncꝰmus. illos em̄ legimus de die in diemꝓfeciſſe. nos vero vtinā poſſemus inprimo propoſito per manere. vt nō mu-