Liber.I.Diſt. III. Ca. VI.

¶ Sciendū etiā ꝙ plerūqꝫ virtuſcū indiſcrete tenetur amittit̉ cum diſctēte intermittit̉ plus tenetur. Necmirū ſi id in corporeis rebus videmꝰEx ſtudio nāqꝫ cū arcuſdiſtēdit̉ etiāin ſuo tꝑe cū vtilitate tēdatur qui ſi otiū relaxacōiſ nō accipit feriēdi. vī ipſo vſu tenſiōis perdit. Sic aliqn̄ in execcitatōe virtus cū ꝑ diſcretionē p̄teriſittitur reſeruat̉ tanto plus vicia vatenter feriat. quāto a ꝑcuſſione interiꝫprūdēter ceſſat. Subtili igitur diſcreibe ſuꝑ hanc terrā linea tenditur. quād oſtenſis vnicuiqꝫ anīe exemplis p̄tedentiū patrū ⁊ vtiliter ad oꝑacōnēvictus attēditur ⁊ nōnūqͣꝫ vriliter tētetatur. Hec gre. O Secūdū eſtpet qd̓ virtus diſcretōis acquirit̉ veta humilitas. Oportet em̄ qui vult adhanc virtutē ꝑuenire vt ſe humiliet ⁊io ſolū que agenda ſunt ſed etiā cogracōēs ꝑplexas ſibi adueniētes ſemoioo ⁊ magis expertis intimare ſtudert. nec ſuo ſenſu adhereat ſed illoꝝ iuvicio ⁊ diffinitōi adhereat ⁊ acqͥeſcat.Qui igitur ſic egerit nō ſolum decepdes dyaboli euadet. verū etiam in cūtis que agenda ſunt magis ſecurus ēccautus īcedet. De hoc habet̉ in colatōe patrū vbi abbas moyſes in ſecūda collatōe ſua ſic ait. Uera inquit dictētio nō niſi vera humilitate acquiriat:. Cuius humilitatis hec erit primavrobatio. ſi vniuerſa nō ſolū que agenda ſunt. ſed etiā q̄ cogitāt̉ ſeniorū reẜrant̉ examini. vt nihil ſuo qͥs iuditiotedens illoꝝ ꝑ omnia diffintōibusequieſcat vt quid bonū vel malū deeat iudicate. eorū trad itōe ꝯgnoſcatQue inſtitutō nō ſolū ꝑ veram diſcreronis viam iuuenē recto tramite docoit incedere. verumētiam a cunctiscaūdibꝰ ⁊ inſidijs inimici ſeruabit ilellmB Nullatenus em̄ decipi

poterit quiſquiſ nō ſuo iuditio ſed maioꝝ viuit exemplo. nec valebit ignorāter alias ignoratōni eius callidus hoſtis illudere. qui vniuerſas cogitatōeſin corde naſcētes pernicioſa verecundia neſcit obtegere. ſed eas maturo examine ſenioꝝ vel reprobat vel admittit. illico nāqꝫ vt patefacta fuerit. cogitatio maligna inarceſcit ⁊ anteqͣꝫ diſcretōis iudicium proferatur. ſerpēsdeterrimus velut tenebroſo ⁊ ſubterraneo ſpecū virtute confeſſionis protractus ad lucem ⁊ traductus quodāmodo ⁊ dehoneſtatus abſcedit. Tamdiu em̄ ſuggeſtiones eius noxie dominantur in nobiſ. qͣꝫdiu celantur in corde. Etliō ſemper ſeniorū ſumma caucion ſectanda ſunt veſtigia. atqꝫ ad eoſcuncta que in cordibꝰ oriūtur ſublatoconfeſſionis velamīe deferēda. Namſciēdum nemineꝫ diffinitōibꝰ ſuis vl̓iuditio ꝓprio confidentē ꝑfctōis culmen aliquādo poſſe ꝯſcendere. ſed nedyaboli pernitioſa quidē illuſiōe nondecepi. Omni igitur conatu debet diſcretōis bonū virtute humilitatis acquiri. que nos illeſos ab vtraqꝫ poteſtnimietate ſeruare. ad vnum em̄ finemnimietas ieiunij ac voracitas ꝑuenit.eodemqꝫ diſpendio vigiliarum īmoderatio continuata monachuꝫ quo ſōnij grauiſſimi torpor inuoluit. Namper exceſſum continentie debilitatumquamqͣꝫ ad illum ſtatum reuocari neceſſe eſt in quo negligens quiſqꝫ perī curiam detinetur. ita vt frequenterquos ꝑ caſtrimargiā decipi nō potuiſſe conſpeximus per īmoderatōꝫ ieiuniorum viderimus deiectos fuiſſe atqꝫ in eandem quaꝫ vicerunt paſſionēinfirmitatis occaſione collapſos. vigilie quoqꝫ ⁊ pernoctatōes irracionales deiecerūt. quos ſuperare nō potuitQua ꝓpter ẜm Apoſtolū per arma iuj.

m. iiij.