Diſt. III. Ca. VI.Liber .I.
impendere. qd̓ dū facimus neceſſe eſtnos ſepius cadere. oportet nos ſepereſurgere ⁊ ꝑ freqn̄tē lapſum addiſcere qua vigilātia. qua cautela oporteatvirtutū bona acquirere vel cuſtodire.ſic dum longo vſu virtutū diſciplinaaddiſcit̉ qn̄qꝫ mens diu exercitata adplenā morū diſcretionē ꝑducit̉. Quāto em̄ acrioribꝰ temptatōibꝰ vrgemurquāto crebrioribꝰ periculis exercem̄.tanto ꝑfectius ad diſcretioneꝫ erudimiur ⁊ ſepe aliarū virtutum damna. diſcretōis ſunt lucra. Etiā ad diſcretionem ꝑtinet diligēter attēdere. frequēter diſcutere. quantū animus quottidie proficiat. vel quātum forte deficiat. quibꝰ cogitatōibꝰ magis incurſet̉.quibꝰ affectibꝰ magis tāgit̉. debet nōſolū vicia cordis ſed etiā inualitudinem corporis ꝑfecte ꝯgnoſcere ⁊ ẜꝫ ꝙvnūqd̓qꝫ ex igit ſalutis remedia querere queſita adhibere. ip̄aꝫ noſſe oportet nō vicia ſua. ſed ⁊ gratiarū munera ⁊ virtutū merita. ſed ⁊ ip̄a diligenter diſtinguere. ⁊ que ſint bona naturevel dona gratie ſubtiliter penſare. prōptū habere dicit̉. quibꝰ temptatōnummachinis malignus ſpiritus euꝫ impugnet. quantis ſpiritualiū gaudiorūꝯſolationibꝰ habūdet. qͣꝫ frequēter eūdiuinus ſpiritus viſiter. ⁊ vt totū breuiter concludam. Debet diſcretio nr̄atotū īterioris ⁊ exterioris hoīs ſtatū ⁊hītū quātū poſſibile eſt plene ꝯgnoſcere nec ſolū qualis ſit. ſed etiam qualiseſſe debeat ſubtiliter querere. diligēterinueſtigare. Per hāc cū animus aſſidue eruditur qn̄qꝫ ꝑducitur ad plenāꝯgnitōꝫ ſui. cūqꝫ animus diu exercitatus in virtutibꝰ in ꝯgnitōe ſui pleneetuditus fuerit. ad ꝯgnitōꝫ quoqꝫ deipoterit ſuſtolli. Hec richardus. Eccequāta eſt virtus diſcretōis que nō ſolū ꝓuehit ad virtutū ꝑfectōꝫ. verū eti
am ad dei ꝯgnitōꝫ ſiue ꝯtemplationeidcirco ab vnoquoqꝫ religioſo ⁊ volēti in ſpirituali vita ꝑficere eſt meritodiligenda.Anc diſcretōis virtutē vt audioFilius.Comni volenti ꝓficere in religioſa vita multā neceſſariā eē ꝑpendo. ſꝫquō quis ad illā ꝑuenire valeat velquē modū acqͥrit̉ hec virtꝰ de hoc Rto informari. Ca. VI Pater OCire debes qd̓virtus diſcretōis maxime ꝑduo acquiritur. Primum eſt diligeninſpectio exemploꝝ p̄cedentiū pattunā cum nos ſtudioſe legēdo inueſtismus vitā ſanctorum patrū qualiterhoc mundo vixerunt. quid nobis autquomodo agendū ſit per eoruꝫ diſctetionem. ⁊ exēpla docemur. De hoc batus gre. xxviij. mo. ſuꝑ illo ꝟbo quitēdit ſuꝑ eā lineā ſic d̓t. Suꝑ hāc emterrā linea tēdit̉. qn̄ electe vnicuiqꝫ anime ad ſūmēdi viuēdi regulā patruꝫp̄cedētiū exēpla mōſtrāt̉. vn̄ ex vita ſiloꝝ ꝯſideret. qͥd ī ſuis actibꝰ ſeruet. qten reſpectu iuſti limitis tramite. neºīfra minīa negligēs deficiat. nec vſtiꝰmaxīa ſuꝑbiēs tedat. nec minꝰ cōgeſupplere qͣꝫ ſufficit. nec arrpiat pluſcacceperit. Ne aūt ad mēſurā qua dꝰqueīat aut eādē mēſurā deſerēs exitalimitē cadat. Anguſta quippe porta qducit ad vitā ⁊ ille hāc īgredit̉. qͦ ī coctis q̄ agit diſcretōis ſubtilitate ꝓpt̓ehāc ſollicite coartat̉. nā qͥ ꝑ Vſuptates ꝓprias ſecura mēte ſe dilatat. apꝰſte ſibi porte aditū dānat vt ergo huiaterre mēſura ẜuet̉ ſuꝑ eā diuinitus inea tēdat̉. Quia vt noſtra oꝑa vi mnora ꝓficiāt vl̓ maiora moderēt̉. ꝑſꝰcra eloqͥa ſubtil̓ an̄ nos ſāctoꝝ vita epanditur. et quid nobis et quantū ſgendum oſtēſa eorū diſcretōe diffimꝰ