Liber ..I.Diſt. III Ca. V.

animalis hominis circa corpus eſt. ⁊titca ꝯpoſitōꝫ exterioris hominis. iōdocedus eſt racionabiliter mēbra ſuacaſtigare. ⁊ inter carnem ⁊ ſpiritū queiſiuſceꝫ iugiter aduerſuꝫ ſe ꝯcupiſcūtſuſtum ratōis ac diſcretōis habere iudicium. nec alicuius eoꝝ iuditio ꝑſoſam eoꝝ accipere docendus eſt. ſic hacete corpuſ ſuum ſicut iumentuꝫ comiſendatum cui etiam multa volenti inutiſia ſunt neganda. vtilia vero etiaꝫnſon volenti ſunt īiūgenda ſic vero deco agere ſicut de nō ſuo ſed eius a quoprecio magno empti ſumus vt gloriicemus eum in corꝑe noſtro. Hec ber.IIgit̉ ſciēdum eſt tam magnā eēdiſcretōis virtutē ꝙ ſine illa virtuspot̓ ꝑfici ⁊ ī ſuo vigore ꝑmanere. necſuemqͣꝫ ad ſtatū ꝑfctōis ſine illa poſſe peruenire. De qua habet̉ ī ſcd̓a collatōe abbatis moyſi in hūc modū. Diſccētio ſine qͣ nihil agere om̄i no ſcriptate auctoritate ꝑmittim̄ ita vt ne ip̄ꝫquidē ſpirituale vinū qd̓ letificat cortominis ſine ip̄iꝰ ſinamur moderatōeccciꝑ̄e ẜꝫ illud cū ꝯſilio omnia operaac cunt̉ ꝯſilio vinum bibe. Et iteruꝫicūt ciuitas muris diruta ⁊ nō circunpata. ſic eſt vir qui nō cū ꝯſilio aliqͥdIdit. Cuius priuatō qͣꝫ ꝑnitōſa ſit moracho teſtimonij huius exēplū ac fipaca declarat dirute em̄ ac ſine murisvuans ciuitati. in hac ſapiētia. intelectus ſenſuſqꝫ ꝯſiſtit. ſine quibꝰ nec īctior noſtra edificari poterit domus.rec ſpiritales poterūt. diuitie ꝯgregaraſecundū illud Cū ſapiētia edificat̉dinus. ⁊ cū intellectu iteꝝ erigit̉. cuꝫemſū implent̉ neceſſaria omnibꝰ divicijs ⁊ p̄cioſis bonis. Quibꝰ maniſemmſimē declarat̉. nullā ſine diſcretōiſdeatia ꝑfecte poſſe vel perfici vel ſtareArciutem. Et ita tam bea. Anthonij qͣꝫmuētſoꝝ ſnia diffinitū eſt diſcretōeꝫ

eſſe que fixo gradu intrepidū monachum ꝑducat ad deum. cetereqꝫ virtutes iugiter conſeruat illeſas. cū qͣ adconſūmatōis excelſa faſtigia minorepoſſit fatigatōe ꝯſcēdi. ⁊ fine qua multi etiā ꝓpenſius laborātes ꝑfctōnisnequiuerūt culmen attingere. Omnium nāqꝫ virtutū generatrix cuſtoſmoderatrixqꝫ diſcretio eſt. Hec moyſesabbas. R Notandū etiā ꝙ ſinediſcretione virtutes bone eſſe nō poſſunt. qꝛ ꝑ indiſcretionē ipſe virtutesvirtutis nomen amittūt. Et iō ſine diſcretione vera bona anī. que ſunt virtutes. nec acquiri poterūt nec ꝯſeruari. Ad ip̄aꝫ etiā ꝑtinet diligēter attendere qͣꝫtū quiſqꝫ quottidie ꝓficiat veldeficiat ⁊ inualitudineꝫ ſui corꝑis ſeufortitudinē ſolerter penſare ⁊ ꝓut vires ſuppetunt ſe ad virtuoſa oꝑa extēdere. iſta ⁊ quedam alia tangitrichardus de ſancto. victore in tractatu ſuꝑbemam in adoleſcentulo ſic dicens.Tunc veraciter virtutes credūt̉ eſſebone. qn̄ ſunt nō ſolū ordinate ſed etiam moderate. qꝛ dū virtutes diſcretionis moderamen excedunt. virtutisnomen amittūt. nam timor ſepeminꝰcadet in deſperatōꝫ. dolor minus in amaritudinem. ſpes īmoderata in preſumptōꝫ amor ſuꝑfluus in adulatōꝫleticia ſuꝑuacua in diſſolutōꝫ. ira ītēꝑata in furorē. In hūc itaqꝫ modumvirtutes in vicia vertūt̉. ſi ꝑ diſcretionē nō moderēt̉. Un̄ apparet patēterꝙ vera bona anī ſine diſcretōe nō poſſunt acquiri nec ſeruari. merito ergoilla virtus diligit̉ ſingulariter ſine qͣnulla ꝯqͥrit̉ nulla ꝯſūmat̉. L Etnotādū ꝙ ml̓ta de diſcretō e legendomulta diſcimus audiēdo. verūtamennūquā ad plenū erudimur ſine experientie magiſterio. Primū gͦ eſt vt ſatagamus ſingul̓ virtutibꝰ ſtudiū freq̄ns

m. iij.