Liber.I.Diſt. III. Ca. V.

citauerit maiorē grām ac feruentiorētaritatē a dn̄o obtinebit. Si quis ꝟolapſus eſt in carnalia peccata vel aliactimina: non tamen multa. redeat addicientiā ⁊ ꝑ oꝑa pentētie ⁊ lacrimaſſa tagat ſua facinora emēdare Siquiſiute in multa crimina eſt ꝓlapſus. ⁊multa pct̄ā enormia ⁊ turpia ſe depretendit ꝯmiſiſſe. ⁊ longo tēꝑe in his ⁊in alijs vicijs quibuſcunqꝫ ꝑſeueraſſeſſec talis debꝫ deſperare ſed ex toto corce ſe debet ad dn̄m ꝑ penitentiā ꝯuertete. Et quanto ſe ꝯſpexerit ꝯtra ſuū cōbitorem magis deliquiſſe. tanto ꝑ potiora penitentie oꝑa ac lacrimaꝝ compunctionem laboret deo ſat iſfacere. ⁊de cetero a ſimilibꝰ cauere. ⁊ in bonisactibꝰ vſqꝫ ad finem vite ꝑſeuerare. ſine egerit. ꝓculdubio veniam peccatoꝝtr gtatiam a dn̄o obtinebit ⁊ ꝯſequet̉S Et notandū etiam ꝙ verus peinens nihil ꝑdit de tꝑe. ꝑ ſatiſfactōeꝫrecupat tempus p̄teritum. ꝑ bona opera cuſtodit ⁊ tenet tempus p̄ſens. futurm bero tempus ꝑbonum ꝓpoſitū ſeudoiuntatē. Quod ꝓbat beatus Bern̄.ſe dicens. Uerus penitens de tꝑe nipti ꝑdat p̄teritum recuꝑat ꝑ ſatiſfactinem. ⁊ p̄ſens tenet ꝑ bonā oꝑatōemtrutuꝝ ꝑ immobilem voluntatē. Sicdit habemus de penitentia ⁊ eius ꝑtigrs videlicet cōtritione. ꝯfeſſione. ⁊vrufactione ⁊ de circūſtantijs tangenlpͥaꝫ pm̄am ⁊ eius ꝑtes FiliusOnſidero vim penitētie. ⁊ quooam tremore ꝯcutior eo ꝙ plupemtētes poſt ꝯuerſionē ſuam adam ꝑ introitū ordinis. habitū relidionis aſſumentes. minus diſcrete ſepatent nam ꝑ immoderata ieiunia ⁊ īꝯnctētas vigilias ſeu alias caſtigatiotæ corpus ſuum nimnis affligētes nonanqͣꝫ dolorē capitis ⁊ corꝑis debilirrem incutrunt pel etiā ſenſum rōnis

ꝑdunt. ⁊ ꝑ ꝯſequens efficiunt̉ ſibi ⁊ alijs inutiles. ad hoc cauendū rogo tevt de virtute diſcretionis me inſiruerevelis vt in his que agenda ſunt ſꝑ cautus ⁊ circumſpectus eſſe poſſim.¶ Capitulum. V. Pater. EE diſcretiōe ſuper qua petis informari ſciredebes ꝙ hec virtus vicꝫ diſcretio omni volenti deo ſeruire multū eſtneceſſaria. maxime tamen penitētibꝰet nouiter conuerſis ad viam ſalutis.nam ſunt non nulli. qui poſt multa peccata ſtatum religionis aſſumētes oꝑapenitentie aggrediunt̉. ⁊ ſeip̄os perabſtinentiam miniaꝫ vigilias ieiuniaac ceteras caſtigatōes corporales. indiſcrete affligūt. ⁊ ſic corpore debilitato vires ad bene agendū in ip̄is deficiunt. nonnunqͣꝫ etiam ſenſus amituntſpiritus extinguitur ⁊ totus ſpiritual̓profectus diſſipat̉. hec vero indiſcretio oritur ex feruore ſpiritus. queꝫ nouelli ⁊ nouiter ꝯuerſi habent ⁊ a bonavoluntate ẜm quā etiā ſepe regunt nōẜm rationem. nam tales volētes proſuis exceſſibus ſatiſfacere domino ſemetip̄os ꝑ indiſcreta oꝑa penitentieafficiūt ⁊ hoc iō faciūt. qꝛ ꝑ talia facta putāt ſe placere ſeu obſeqͥuꝫ deo ſep̄ſtare ſꝫ qͥcūqꝫ talibꝰ ꝑplexis laq̄is ſecircūdatū ſenſerit. ſciat eē hoc tēptacionē diaboli ſubtilē. ip̄e em̄ hoſtis ātiquus laborat. vt ꝑ vitiū indiſcretōistollat de corde hōis dilectōꝫ dei. ⁊ boin oꝑis effectū. F De quo. b. ber.ſic dicit. Nō hꝫ calidus hoſtis machinamētum efficacius ad tollendam decorde dilectionem. qͣꝫ ſi efficere poſſitvt in eo incaute ⁊ non cum ratione ābuletur. vbi autem vehemēs feruor etemulatio. vbi maxime diſcretio neceſſaria eſt. que eſt ordinatio caritatis.

ni. ij.