¶ Liber .I.Diſt. III. Ca. III.
pōt anīa mala que cōmiſit ignorare.ſed ſtatim vt cognita fuerīt diſplicētvehementer. que autem diſplicēt. penitet cōmiſiſſe. Ex dei autē p̄ſētia ſurgit anime cognitio. ex cognitōe procedit diſplicētia. ex illa autē ſurgit ꝑnitentia. ad quam vt ait criſoſtomus.Sine omni interuallo ſequitur indulgentia peccatoꝝ. nō em̄ poterit ſe continere illa benigna dulcedo et dulcisbenignitas. que eſt in viſceribꝰ miſericordie dei noſtri. cū ex corde nos petere et dolere cognoſcit. ſed ad gemitumoffenſam in ſe commiſſam miſericorditer indulgebit. nec imputabit vt ꝓilla ineternum puniat ſed pie relaxabit. vnde beatus auguſtinus ſuper illum locum. Quorum tecta ſunt peccata .i. cooperta et abolita. Si em̄ texit peccata noluit aduertere. ſi noluitaduertere noluit anīaduertere id ē punire ſꝫ ignoſcere. Ita ergo dicit a deotecta vt deus nō videat id eſt eternaliter non puniat videre em̄ dei eſt peccata ad penā īputare Auertere aūt a peccatis. hoc ē ea ad penam nō reſeruarehec aug. Itē ieronimus. Quibꝰ deusdimittit peccata tegit ne in iuditio reuelentur. Ex his aperte oſtenditur.deus ipſe penitenteꝫ ſoluit a debito pene eterne ſcꝫ. et tūc ſoluit qn̄ intus illuminat inſpirādo veraꝫ cordis ꝯpūctionē. cui ſententie rō ſuffragat̉ et auctoritates atteſtant̉. nemo em̄ vere cōpūgit̉ de peccato hn̄s cor ꝯtritū ⁊ humiliatum niſi in caritate. qui aūt caritatē hꝫ dignuſē vita eterna. nemo em̄ſimul dignus vita et morte. nō ē igit̉tūc ligatus debito eterne mortis. filiꝰem̄ ire eſſe deſijt exquo diligere ⁊ penitere incepit. Extūc igit̉ ſolutus eſtab ira que manet ſuꝑ illū. qͥ nō credit.ip̄e em̄ ſolus ē q̄ tollit a ſuis fidelibꝰet penitētibꝰ peccata ꝯmiſſa. teſtāte be
ato auguſtino qui dicit. Nemo tolritpeccata niſi ſolus criſtus qui eſt agnitollens peccata mūdi. Tollit aūt dimitendo que facta ſunt. et adiuuandone fiant. ꝑducēdo ad vitā vbi omīo ſieri nō poſſunt. O Un̄ ex p̄cedentibꝰ colligitur ꝙ ꝑ ꝯtritōꝫ et penitentiam ꝑuenit̉ ad amorem dei. Cū igitinter deū et animā nō cadat mediumniſi ſolū peccatū. dicente yſaia Iniqͥbitates noſtre diuiſerunt inter vos ⁊ deum veſtrum que peccata cum fueriſtper penitentiam et ſpiritualia exercicia de medio ſublata. ſtatim amor detanqͣꝫ calor ab igne et tanqͣꝫ radius aſole pertingit ad animam. ex cuius cōtactu incipit et ipſa caleſcere et viteuerſa deum vehementer diligere. vſde beatus bernardus. Amor dei amoteꝫ anime parit et preuenit. Sicut ēīſol radium ſuper rem obiectam procit et per modum reflexionis de reboiecta calor contra ſolem reuertitur ſideus caritas calorem ſue dilectiomiſuper animam proicit ⁊ de anīa ad oum redit vt ſic dilecta rediligat a quomiſericorditer eſt p̄uenta.¶ FiliusUero etiā vtrū bona oꝑa et̓ mēPritoria ꝑ peccatū ſequēs morificata iterū poſſint ꝑ penitētiā ſequeᵐtem reuiniſcere ſiue reſtaurari.galCapituluꝫ. IIIMero qd̓ bonaopera et meritoria qͣꝫuis per peccatum mortificentur. tamen per pemtentiam ſequentem viuificentur dthomas de aquino. Quidā dixerumꝙ opera meritoria per peccatum ſequens mortificata non reuiuiſcunt epenitētiā ſequētē ꝯfidetātes ꝙobilla nō remanēt vt iteꝝ viuificari poſint. Sꝫ in hoc impedire nō pōt qd̓iꝰ