Liber .I.¶Diſt. III. Ca. II.
et petrus poſt confeſſionē et lacrimasſtatim mundati ſunt. de hoc dicit beatꝰaug. Dn̄s noſter nō cōſtituit penitencie modū in temporis quantitate. ſedin compūctionis ⁊ correctionis qualitate nā dauid et petrus confeſſione ⁊ſacrimis ſtatim mūdati ſunt et latroin in cruce cōfitēti dictū ē in ip̄o mortis articulo. hodie mecū eris in paradiſo In actōe ergo penitentie nō tamconſideranda eſt meſura temporis qͣꝫdioris. hec aug. Un̄ ſunt nōnulli penſtentes qui ſtatim in exordio ſue cōret ſionis peccata que cōmiſerunt admrentis oculoſ reducunt. et ſe propteriuia in fletibꝰ puniūt atqꝫ ab omni inqͥratione vitioꝝ cuſtodiūt. hi tales qͣnbſtequēt ius hāc peragunt pententiami. tanto citius a ſuis criminibꝰ purbantur. Btūs greg. de hoc in tractaturnpet cantica exponens illud verbumSirōe amica mea ſic di. Surgit ami⁊tū a peccati ꝑpetratōne ſe erigit. vent cum per bona opera deſiderij ſancripaſſibus ad celeſtia tendit. Sancretenim mens cum preterite vite turpitudinem conſpicit. cuꝫ peccata ſuarametat̉. que fecit. mox ſecū in ꝯſcīactubeſcit. et quecunqꝫ in mūdo dilextat ad odium ſibi tranſferens fletibꝰepumit. et ipſa penitētia facta robuſtirab omni inquinatōe ſe exuit. ab omroepore negligentie excurit. vt in inmmis cogitationibꝰ. nō iaceat ſed adetpetēda celeſtia per ſancta deſideriaTertēdat. hec itaqꝫ mēs ſurgit et venitpia a torporis infirmitate per cōpunronem ſe etigit. et ſanctis ſiudijs ſeceecens ad eterna pedibꝰ amoris curcijgreg. Quanto igitur valētiusretibus compūgitur tanto perfectieputaatut et quanto eſt purgatior.mo ad contemptum temporaliumotioret ad deſiderāda celeſtia fit
feruentior. Hec vero operatur diuinagratia. que talibus infundit̉. De hocdicit hugo de ſancto victore. Tunc vero ī quibuſ malis ſumus agnoſcimusquando per infuſioneꝫ diuine gratieilluminati dulcedinem ſpiritualiumbonorum aliquatinus deguſtare valemus. Et inde eſt ꝙ poſt acceptū donūgratie continuo. mens ad lamēta ſoluitur. dolore paſcitur. fletibus delectatur. et tanta iam impatientius. malapreſentia tolerat: quanto ardētius ēvicino amonita ad bona futura ſuſpirat. iam nō ſolum mundum deſerit ſꝫfugit. non ſolum poſtponit. ſed odit.Et que prius timore coacta ea que illicite poſſidebat dereliquit nunc ſalubri dolore compuncta etiā his que humane conditōis infirmitas exigit neceſſitatibus deſeruire ingemiſcit. Etſicut prius per timoreꝫ ab illicitis immundicijs ſe ſequeſtrauit. ita nūc omnem mundi ſpeciem quantum poſſibile eſt in hac adhuc mortalitate viuenti a cogitatōne funditus excludit. hechugo: Ecce ad quantam perfectioneꝫperducit lacrimaruꝫ effuſio et cordisꝯpunctio. De ipſa enim dicit beatusgregorius. Sola eſt compunctio quefacit animaꝫ horreſcere pompas. deſiderare cilitium. amare lacrimaſ. fugere riſuꝫ. magna agere. et humilia loqͥiuſte operari et ſuper peccatis timereac tremere hec ille. Deus auteꝫ penitētiam hominum et ꝯpunctionem infūdendo eius conſcientiam purificat apeccatis fedis. nulla enim cōueniētianec ꝯmāſio pōt eē lucis ad tenebrasnā q̄ ꝯmunicatio diuine maieſtatis ⁊iniqͥtatis. ſꝫ ſtatī vt ingreſſus fueritdn̄s virtutis ſue radios īpīgit ī tenebras diſſoluēs ⁊ diſſipās īmom̄to inictu oculi quicqͥd inuenerit feditatisqd̓ ſic cōtīgit. nā ꝑ lumē ſue pn̄tie nō