ELiber ..I.Diſt. II. Ca. IIII.

cod ignam ꝯfeſſionem fecerit ſuorumſcelerū. ipſe ſaluari nunqͣꝫ poterit ineternū. ⁊ btūs iero. quotquot em̄ abſqꝫcōfeſſione deceſſerint hoīes. nil aliudſibi qͣꝫ eternas debere nouerunt miſeriis ⁊ dolores N Eſt aūt primo ſciendū ꝙ cōfeſſio pctōrum aut proceditct gratia ſpirituſſancti aut ex metu furat ī iudicij. primū probat augu. ſic diteſis Donū ſpirituſſancti iam hꝫ quidſitetur ⁊ penitet. qꝛ nō poteſt eſſe ꝯfeſſſo peccati ⁊ ꝯpūctio in hoīe ex ſeipſo.ec ille. De ſecundo beatus greg. viij.mot. ſuꝑ illo ꝟbo. Ego non parcā oriimeo ſic dicit. Ori ſuo parcit qui confiteti malum quod fecit erubeſcit. ſed iuſius ori ſuo nō ꝑcit. qꝛ iram iudicis diiteīcti preueniens verbis contra ſe proprie ꝯfeſſionis ſeuit. Hinc pſalmiſta.Preueniamus faciē eius in ꝯfeſſioneHinc ſalomon. Qui abſcondit ſceleta ſua nō dirigetur. qui aūt ꝯfeſſus fuceit ⁊ dereliquerit ea miſcd̓iaꝫ ꝯſequetut̉. Sed nequaqͣꝫ os pandit̉ niſi cumꝯnideratiōe diſtricti iudicij ꝑ pauorēpititus anguſtatur. vnde ſubditur. loſuat in tribulatione mei. Tribulatioſutpp̄e ſpiritus linguā ꝯmouet. vt reatam praui operis vox ꝯfeſſiōis impusrei. hec greg. Unde vnuſquiſqꝫ peccator ſtimulatꝰ amore vel timore deo ſtucſt ſua ſcelera confiteri. quia ẜm beatum aug. Nullum grauius peccatū eſtb aliquē morbos ſuos nolle confiterirnſſus em̄ qui queſiuit remediū perijtmuiſus qui cōtempſit euaſit. hec augu.Uonet̉ ergo nos ſacra ſcriptura vt qͥme peccatis eſſe non poſſumus. illa ītemedium cōfeſſionis diluere ſatagamis. vult. em̄ pius dominus. vt ea cōireamur in hoc ſeculo. ne ꝯtingat nospro illis ꝯfundi in futuro. De hoc dirit beatus aug. in omnibus ſcripturisdiuinis admonemur fratres. vt pecca

ta noſtra debeamus iugiter ⁊ humiliter non ſolū deo ſed etiā ſanctis ⁊ deūtimentibus ꝯfiteri. Quomodo em̄ nobis vulnera deeſſe nō poſſunt. ſic ⁊ cōfeſſionis medicamenta deeſſe nō debētNon enim ideo vult vt cōfiteamur percata noſtra. ꝙ ipſe ea ſcire non poſſit.ſꝫ qꝛ dyabolus hoc deſiderat vt inueniat qd̓ nobis an̄ tribunal eterni iudiciſobiciat. ideo vult vt magis defendereqͣꝫ accuſare peccata noſtra velimus Cōtrario autē deus noſter qꝛ pius ⁊ miſericors eſt vult vt ea ꝯfiteamur in hoc ſeculo. ne pro illis cōfundamur poſtmodum in futuro. Si em̄ nos ꝯfitemur ille parcit. ſi agnoſcimus ille ignoſcit.Hec aug. Nam ille nō habebit quodtimeat in futuro iudicio. qui nūc cōfeſſioneꝫ fecerit de ſuo peccato. Teſtantebeato leone qui dicit nō remanet iudicio ꝯdemnandum. quod fuerit cōfeſſione purgatum. Et caſſianus illis noniudex: ſed aduocatus eſt chriſtus. quiſe ꝓpria cōfeſſione dānauerunt. Quiaẜm quod hugo dicit. Nihil deo ſit itaacceptabile. qͣꝫ confeſſio in homīe ſueculpe. Omnis ergo qui ſcelera ſua modo accuſat. ⁊ ſuam vitā corrigit ⁊ emēdat. talis nō timebit ſuum aduerſariūcum venerit: quia a deo erit excuſatusUnd̓ criẜ. Omnis qui ſe agnoſcit ſuiaccuſator eſt. nam qui ſui accuſator extiterit cū venerit aduerſarius. non cōfundetur. Oīs em̄ qui ſe in hoc ſeculodolēdo accuſat. ⁊ fuerit a ſe accuſatusa deo etit excuſatus ſed illa eſt fructuoſa ſi ſecuta fuerit correctio. Ceterū ſequotidie accuſare ⁊ non corrigere deūtemptare eſt. melius eſt ergo eligo vtprimo ſit correctio ⁊ poſtea accuſatio.qͣꝫ precedat accuſatio ⁊ non ſubſequatur correctio. Hec criẜ. Unde ſi conſideremus peccatorū veniam. nō erubeſcamus ſubire confeſſionis medelam.s

.x. iij.