LiberDiſt. II. Ca. III..I.

los reducamꝰ reminiſcam qd̓ fuimuscū mūdi huius ꝯcupiſcētias ſequeremnur. Et ſi dn̄ꝫ iam toto corde deſeruiiſius qꝛ nos peccaſſe memīmus defleaſſus in fletibꝰ olocauſtū lauemus. Ecte omīpotenti deo deuouimus caſtitaſe noſtrā. ſed ſi adhuc īmunda cogitatio mentē inqͥnat. redeamus ad lacriſſas lauemus olocauſtū. Ecce patienti a nos ſeruare decreuimus ſed adhucta ꝑturbat ſi mētē tacitus dolor ex cructatt. edeamus ad lacrimas: lauemusblo cauſtū. Ecce iā incepimus poſſeſſattibuere atqꝫ in hoc mundo hūiles al̓shumilitatis locū tenere. Sed tn̄ ſi adhūc anīm inopie ſuſpitio deprimit .ſ.deſpectus ꝓximi in aliqͣ nos indignatde ꝯfundit. redeamus ad ſacrimas lanemus olocauſtū. Magnus eſt em̄ creatori noſtro ad recipiēdos fletus hūiſtum miſcd̓ie ſinus. vbi em̄ innumerapiſiū hoīm fletus ſuſcepti ſunt. ibi locū ſuū inuenture ſunt ⁊ lacrime noſtropatet ergo fons miſcd̓ie. curramus cūacelmis: lauemus nos in hoc fonte picratis. In hoc fonte ipſe dd̓ lotus eſt.cir cedijt ad lamētū pm̄e poſt maculaspriuis culpe. In hoc fonte miſcd̓ie lota eſt maria magdalena poſt pctā mula. in hoc fonte lotus eſt petrus poſt nebationē ⁊ latro in cruce. Cur igit̉ pidei ſumus. cur torpentes ⁊ frigidi reraſſeamus. qui in hoc fonte pietatiscantos ſe iam lauiſſe cognouimus Erdo ſſe de emendatiōe noſtra deſperemꝰrat tot̓ exempla in pignore retinemꝰAllerere ergo fonte pietatis debueramus etiā ſi clauſus eſſet. ⁊ patet ⁊ negͣraimus. mittamus oculos fidei ī mūda pniuerſuꝫ ꝯſideremus qͣnti pctōreſpiēbus ac noctibꝰ ꝑ lamenta in hoc fōtem ſſcd̓ie lauant̉. qͣnti poſt maculasaa noticiā redeūt Curramus cum talidus poſt mortis tenebras ad aquā vite

Cōſideremus quantū peccauimus qͣntum quotidie peccemus atqꝫ vt apparemus mundi poſt culpas lauemus olocauſtū. hec dicta greg. ſuꝑ ezechielem.Ut igitur virtus ꝯtritōis ſeu ꝯpunctōnis ac etiā effectus lacrimarū clariuspateſceret. ſermo d̓ hac materia ī longum eſt protractus H Ultimo etiā videndū eſt de ꝯtritōe. vtrū ꝯtritioſiue ꝯpuctio poſſit tollere totū reatumculpe videlicet ⁊ pene. Ad qd̓ ſciendūꝙ ꝯtritio tanta poteſt eſſe ꝙ delet totūpeccatum. Et de hoc dicit beatus aug.Peccata longi temporis pereāt. etiāvnius hore momento ſi fuerit in cordevera ꝯtritō. Cōtritio aūt vera multa requirit. maxime tn̄ dolorem cordis quiex timore ⁊ pio amore d̓i pro pctīs cōmiſſis procedit. nam quanto cū maiori dolore lacrime ꝓ facinoribꝰ fundūt̉tanto a benigno cōditore ꝑfectius culpa remittit̉. ipſe em̄ ſolus labore ⁊ dolorem ꝯſiderat ⁊ prout quis magis cōpunctus fuerit. tauto potiorem veniaꝫpro ſuis exceſſibus ab ipſo ꝯſequetur.Unde iohānes abbas mōtis ſynai. iudicatur penitus a bono ⁊ iuſto iudicenoſtro nature virtus in lacrimis. ſicutin alijs vniuerſis. vidi em̄ paruas guttas cū dolore effuſas. ⁊ vidi fontē ſinedolore manantē ⁊ quidē magis ẜm dolorem ⁊ non ẜm lacrimas iudicaui laborantes. Arbitror aūt ꝙ et deus. hecille Et de beato petro legit̉ ꝙ poſt negationeꝫ dn̄i egreſſus eſt foras ⁊ fleuit amare. qui vemiam ab ipſo ſtatim ꝯſecutus eſt. Ex dictis ergo colligere poſſumus ꝙ ꝯtritio intantū poteſt extendere ſe. ꝙ tollat totum reatū quantū adculpam. ⁊ etiā quantū ad penā. Undethomas de aquino dicit. Intentio cōtritōis poteſt attendi dupliciter. Unomodo ex ꝑte caritatis. que diſplicentiā cauſat. ⁊ ſic poteſt in tantū intendi

k. ij.