Liber.I.¶ Diſt. II. Ca. III.

gtatia cooꝑante dn̄o. ſe ſtudeat exercete. nam cum aliquis ꝑ pm̄am ⁊ ſanctāduerſionē appropinquat dn̄o. olocauſtū deo factus eſt. Conetur ergo vt mūbum ſe olocauſtū dn̄o ꝯſeruet. Si aūtaliquod viciū temptando nitit̉ mactate. hoc olocauſtum ꝑ ꝯpunctionemet effuſionem lacrimarū ſtudeat illudemſendare. Quiſquis etiā poſt ꝯuerſioſſe in ſtatu religionis exiſtens ſe ſenſetut ꝓpter preterita peccata in corde ſeuꝯſcientia ſua eſſe grauatū ꝯpungaturtuttat ad lacrimas Si quis vouit autllatuit in corde ſuo ſeruare caſtitatē. ⁊ſe ꝑ turpes ⁊ illicitas cogitatōes tēptati ſenſerit. ꝯpungat̉ currat ad ſacrimas Si quis vero decreuerit in aduerſis ſeruare pacientiā. ⁊ ſe ꝓpter aliquāaduerſitate ſenſerit ira turpari aut doſbre cruciari. ꝯpungat̉ currat ad lacrimnas. Si aliquis ſtatuit in corde ſuodumilem locū tenere: ⁊ hūilitatis virtute in ſe ꝯſeruare. ſed cum deſpectusptimi aduenit. ⁊ ob hoc ſe ſenſerit invignari ac meſtū eſſe. ꝯpungat̉ curratrū lacrimas. Quiſquis etiā in quacūb alia tribulatōe ſeu temptatōe ſe cōtexerit ꝯſtitutū. currat ad remediū latimarū ⁊ ad medicamentū ꝯpunctions vt mūdatus ⁊ purgatus ꝑ talia reredia oſtia ſancta ſiue olocauſtū mūda in ꝯſpectu dei valeat inueniri. Mabnus em̄ creatoris noſtri miſcd̓ie finꝰra cecipiendū humiliū fletus. Patertao fons miſcd̓ie. curramus ad lacrinas. lauemus nos in hoc fonte pietars in quo fonte ipſe dd̓. petrus. mag.valena. ⁊ latro in cruce loti ſunt. Cumdit ꝯgnoſcamus tantos ſe iaꝫ lauiſſeir noc fonte pietatis. ergo de venia etmendatōe noſtra non deſperemus. qͥdt exempla miſcd̓ie in pignore retiremus. De iſtis iam memoratis ⁊ derectibus lacrimarū. beatus grego. in

tractatu ſuꝑ ezechielē ſuꝑ illo ꝟbo ibilauant olocauſtū ſic dicit. Qui ſe ꝑ fidem in cōuerſatōe ſancta dn̄o deuouerūt olocauſtū dn̄o facti ſunt. Sed quiadhuc multa in ſe de corruptibili ſuacarne patiunt̉. quia adhuc in eis cordis mundicia ſordidis cogitatiōibusinquinat̉ quotidie ad ſacrimas redeūtaſſiduis fletibus affligunt̉. Sanctorūetem̄ patrū ⁊ dicta ⁊ facta ꝯſiderant. ⁊cū ſe indignos pēſant in portarū oſtioolocauſtū lauant. Ecce etem̄ qui pro timore oīpotētis dn̄i eſſe patiēs deuouitnulli ꝯuīciū pro ꝯuicio reddere omīaeqͣnimiter tolerare ⁊ tn̄ hūc cōtumeliaab ore proximi illata ſubito percuſſit.turbatus forte aliquid loquit̉ quod loqui nō debuit. certe iſte iam olocauſtūeſt ſed adhuc inquinatū fortaſſe cōtraillatas ꝯtumelias. quas portat doloretangit. eiuſqꝫ aīmus in caritate ſauciatur. F Patīa em̄ vera eſt q̄ ⁊ ipſumamat quē portat. naꝫ tolerare ⁊ odiſſenō eſt virtus mā ſuetudinis ſed velamēfuroris. Hic itaqꝫ ſepe in cogitatōneſua ſe iudicat reprehendat ſemet ipſuꝫqꝛ dolet nec tamē apud ſe preualet obtinere. ne doleat. iam ergo ꝑ bonaꝫ voluntatē ⁊ deuotionē olocauſiū eſt. ſedtamen ꝑ dolorē quo tangit̉ adhuc inqͥnatū. Alius ea que poſſidet apd̓ ſemeripſum decreuit indigentibꝰ cuncta tribuere. nihil ſibimet reſeruare. vitā ſuam ſoli gubernatōi ſuꝑne ꝯmittere. ſꝫdum prebet pauꝑibus q̄ hꝫ fortaſſe cogitatio menti ſurripit. que dicit vndeviues ſi cūcta dederis. nec tamen de fiſtit tribuere. ſed qd̓ letus dare ceperatpoſtmoduꝫ triſtis prebet. Quid hmōimens. niſi olocauſtū miſcd̓ie eſt. ſed tn̄ꝑ triſticiā cogitatōis inquinatū. Aliꝰꝯtempta mundi ſuꝑbia. honores atqꝫdignitates huius ſeculi decreuit deuitare. vltimū apud hoīes locuꝫ appetit

k. j.