Liber .I.Diſt. II. Ca. III.

am ſciendum ꝙ ſunt nonnulli. qui cōpunctionē lacrimarū ꝑcipiūt. ſed huimilitatē circa eandē gratiā non habētſſam contra proximoꝝ vitam nōnūqͣꝫſe erigunt. vel contra ꝯditoris ordinatione murmurant. aut etiā propter comnodum tꝑale ſeu vanam gloriam hocagere ſtudent. De talibꝰ beatus greg.tx. mor̄. exponens illud iob. Si lotusfuero quaſi aquis muis ſic dicit Suntſionulli qui lamenta habent. ſed humiſitatē nō habent qui afflicti planguntſed tamen in ipſis fletibus. vel contraproximorū vitam ſuꝑbiunt vel contrabedinationē cōditoris erigunt̉. hi mimiru aquas habent ſed niuis aquā nōhabent̓ ⁊ mundi eſſe nequeūt. quia huititatis fletibꝰ minime lauant̉. Aquisaute niuis a culpa ſe lauarat. qui conficenter dicebat. Cor contritū. ⁊ humiriatū deus non ſperm̄t. Qui em̄ lamentis affligunt̉ ſed murmurādo rebellesrant. mentē quidē ꝯterunt. ſed humiliati ꝯtemnunt. Quāuis aque niuis intelligi ⁊ aliter poſſint. Aqua em̄ fōtisct ſiuminis ex terra oritur. aqua vero mnis ex aere proruit. Et ſunt pleriqꝫ qͥa brationū lamenta ſe cruciant. ſed totrs ſamentorū laboribus. ad deſideriaſeccena exſudant ꝯpungunt̉ in precidus. ſed felicitatis tranſitorie gaudia⁊quirunt. hos itaqꝫ niuis aqua nō abtrit. qꝛ eoꝝ fletus ab ymis venit. Quatem ex terre aqua profuſi ſunt. qui ꝓteccenis bonis in precibus cōpugunt̉Qui pero idcirco plorant. quoniā premia eterna deſiderant aqua niuis hoseiuit qꝛ celeſtis ꝯpūctio infundit. nācū phennē patriaꝫ ꝑ lamenta appetūtciuſqꝫ deſiderijs accenſi plāgūt a ſummis accipiunt vnde mūdentur. Sedrabūſqꝫ pena corruptōis aſtringimurnatūlibꝫ rectis oꝑbꝰ luceamus verānūdiciaꝫ tn̄ nequaqͣꝫ apprehendimus

ſed imitam vnde aꝑte ꝑ iob ſubditur.Tamen ſordibꝰ intinguis me. Deusnos ſorbibꝰ intinguere dicit .i. intinctos ſordibꝰ demōſtrare. qꝛ quanto adillū verius ꝑ bona oꝑa ſurgimus tātoſubtilius vite noſtre ſordes cognoſcimus. quibꝰ ab eis mundicia diſcordamus. Ait ergo. Si lotus fuero ⁊cͣ. ac ſiaꝑte dicat. Quāuis lamētis ſuꝑne cōpuctōis infundar. qͣꝫuis ꝑ ſtudia recteoꝑatōis exercear. in tua tn̄ mundiciavideo ꝙ immūdus ſum. intentū quippe deo aīam ipſa adhuc corruptibiliscaro diuerberat. eiuſqꝫ amoris pulcritudinē obſcenis ⁊ illicitis cogitationū motibus fedat. naꝫ mūdos nos adꝑfectū reddere vel vita vel lacrime nōvalent. quouſqꝫ nos mortalitatis nr̄ecorruptōis tenet ꝯditio. hec gre. BUnd̓ quiſqꝫ gratiā lacrimarū a dn̄o ꝑceꝑit illam ſtudeat ꝑ humilitatē ⁊ bonam ꝯuerſatōem in ſeipſo cōſeruare.¶ Si quis vero hanc gratiaꝫ habitā ꝑ incuriā aut negligentiā ſeu etiaꝫvitā inordinatā a ſe elongatā ſenſeritꝑ pn̄am ⁊ gemitū cordis ac vite emēdationē conetur illaꝫ in ſemetipſo reformare. Si quis donū lacrimarū nōdū eſt aſſecutus. ꝑ hūiles or̄ones ⁊ lamenta pm̄e ac vite puritatē laboret adn̄o illud obtinere. ⁊ dū donū p̄dictūadeptus fuerit videat ne ꝑ negligentiam aūt aliqd̓ viciū ſeu elationē mētishoc ꝑdat. Si qͥs ꝟo p̄dictā gr̄am lacrimaꝝ ex corde hr̄e deſiderat ⁊ ꝓ illa obtinēda ſe ꝑ gemitus ⁊ lamēta ac merorē aīe intus mactat. nec tn̄ aſſeqͥ valeat qd̓ precat̉. talis nō deſꝑet. ſꝫ ſua flagicia ⁊ pctā ꝑꝯtritōeꝫ ⁊ ꝯpūctōeꝫ cordis ac lamēta pm̄e ſtudeat abſtergerequia cōpūctio ac meror ſeu gemitus.que procedunt ex humili corde etiamſine lacrimis valent vt ſupra dictumeſt peccata delere. quia corꝯtritū ⁊ hu