Liber .I.Diſt. II. Ca. III.

(midi virenti ſem ꝑ radice ſeruat̉. ſufficit em̄ ſi mens ſit flebilis etiā ſi iugiternō poſſit. vnde cū viſibiles lacrimasnon poteſt quis ex oculis carnis exprimere ſufficiat exceſſus ꝓprios ītra cōtriti cordis archana deflere. hec petruſdamiam. Patet igit̉ ex predictis qualiter gemebunda ꝯpunctio etiam ſinelacrimarū effuſiōe deleat peccatū. quetn̄ gratia quāuis haberi nō poſſit debꝫtn̄ ab vnoquoqꝫ deſiderari. Solet aūtpius dn̄s a ſe etiā timentibꝰ hanc gratiam plerumqꝫ ſubtrahere quia cernitex hoc dono poſſe aliquos ſuperbire. ⁊ideo non donat vt in humilitate ꝑmaneant. Confert tn̄ penitētibus ad ſe cōuertentibꝰ validam ꝯpūctionis gratiāque delet peccatū ⁊ ſupplet locuꝫ lacrimarū. ſed talem ꝯpunctōem ſine lacrimarū effuſione nonnulli penitentes ꝓmodico ducūt ⁊ in timore ⁊ humilitate ac ſtatu bono ꝯſeruantur. iſta tangitiohānes abbas intractatu de. xxx. gradibus ſic dicens vidi in quibuſdā luctum ⁊ vidi in alijs ꝓpter penuriaꝫ luctus. luctum qui licet habentes tanqͣꝫnō detinentes afficiunt̉ ꝑ bonū ⁊ ꝑ bonam ⁊ pulcram ignorantiā impredabiles manent. ſolet em̄ ⁊ ipſuꝫ larimarū donum magis vacuos plerumqꝫ extollere qͦ ex re quibuſdam nō datur vthuius priuatōne ⁊ inquiſitōe in ſuſpirijs in merore ⁊ triſticia aīme ſeipſosaffligant. ⁊ profunda ꝯtriſtatiōe ⁊ extenuatione penurie luctus auguſtient̉que locum lacrimarū ſine ꝑiculo hn̄t.quāuis ab eis hec cōuenientius pro mhilo reputentur. hec abbas iohānes.Pec hanc autoritatē ſancti viri colligere poſſumus ꝙ ꝯtritio meror ⁊ ꝯpūctio ⁊ ſuſpiria que habentur pro peccatis etiā ſine fletu locū ſupplēt lacrimarū. Patet igit̉ reſponſio ad ſuꝑius interrogata ꝙ ꝯtritio ſiue ꝯpunctio q̄ ex

meſto ⁊ humili corde ꝓcedit etiā ſineſacrimis pōt tanta eſſe ꝙ delet pctm̄ªſupplet locum lacrimarū A Sedſciendū ꝙ ſunt nonnulli qui poſt p̄ctaꝑpetrata ad deū per pm̄am redunt̉. ⁊ſtatim in principio ꝯuerſiōis ſue gratiam lacrimarū a dn̄o percipiūt quaꝫetiam gratiā per timorem dei ac boſſevite ſtudiū ⁊ humilitatē in ſeipſis cūſtodiūt ⁊ ꝯſeruant. Et ſunt nōnulli. qͥquidē lacrimarū gratiā in cōuerſiōisnouitate ꝑcipiūt. ſed hāc per incutiaſeu negligentiā vel vitam inordinataac vicioſam perdūt. Et ſunt nōnulli.qui quāuis ꝓ ſuis exceſſibus ⁊ p̄ctīꝫdoleant. valde ac ꝯpungant̉. lacrimastn̄ pro delictis ſuis fundere nō valentEt ſunt nonnulli qui in principio ſueꝯuerſionis ſua pctā flere nō valent. ſaciunt tn̄ quod poſſunt ſe per ꝯpunctionē cordis ſeu gemituꝫ ac merorē afſigentes. vitamqꝫ ſuam emendantesªcū diligentia cuſtodientes. Hi talesſic in tali propoſito perſeuerantes pe:cipiūt proceſſu temporis ex dono deiet gratiaꝫ lacrimarū ⁊ ſic vterqꝫ homeꝯſolat̉ interior gemendo exterior nedo. nihil em̄ ita reficit aīaꝫ peccatrioꝰſiue ꝯſolatur quēadmodū humilis eſfuſio lacrimarū. De hoc dicit richatꝰd̓ ſancto victore ſuper illo ꝟbo fuerbmihi lacrime mee ⁊cͣ. Hmōi panes ſomo interior aliqn̄ ſolus comedit. aſtaliquando etiaꝫ vt ſecum comedat domeſticum ſuum vix multa fatigationecompellit. Panem ſuū ſpiritus ſoluēcomedit. qn̄ animus quidem de peccatis dolet. verum tamē lacrimas nulſaratione extorquere valet. panem doſoris pariter comedunt ⁊ cibum vinumquaſi vnanimiter ſumunt. cū interiorhomo profunde ingemiſcit. ⁊ ad eſusgemitū exterior homo vbertim ſacrimas fundit. hec richar. Inter hec eti-