Liber .I.Piſt. II. Ca. III.
peſcere. Omnes a te mundane actioſſes curas ac ſollicitudinis amputas.et eas tanqͣꝫ rudorū moles ⁊ meatusboſtacula obſtructi fontis ſubmouereſeſtina. Sic̄ enim in cauerna terre deabyſſo veniens aqua colligitur. ſed obttibus oppreſſa nō effluit ſic in humaſo corde ꝯſiderata profunditate diuiiſi iudicij triſticia naſcitur. que tn̄ perſetum lacrimis erūpentibus nō emaſſat. ſi terrenorū actuū ſufflamen obſiſſat. Triſticia quippe lacrimarum maretia eſt ſꝫ vt huiuſmodi fontis poſſitpbertatiꝫ vena ꝓfluere. ſatage cūcta nedocij obſtacula remouere. Maliciamſuoqꝫ iram ⁊ odiū ⁊ reliquoꝝ viciorūpeſtes d̓ ātro tui cordis elimīa. ne ſi teaccuſatrixꝯſcīa forte r̄mordeat. mēstua intimi roris vacua facta in ardoridus ariditate formidīs tapeſcat Sanctitatis quippe fiducia ⁊ teſtis innocētte ꝯſcīa eſt ⁊puraꝫ mentē celeſtis gratte tiuulus irrigat ⁊ ī̄ſoluit in ſacrīaspuriciā ſqualidi cordis emollit ⁊ fluēbi meatū fletibꝰ aꝑit. ſit ergo ꝯſcīa tupura nitida md̓a. ſit ſincera atꝫ ab oīlabe nequiciarū ſpūaliuꝫ defedata. vtdam ꝯtricio cordis erumꝑe properatcex mordacis ꝯſcientie non obſiſtat.⁊c pe. da. Ecce habemus qͣliter querēda ſit ⁊ obtinenda gratia lacrimarū vielicet ꝑ deuotaꝫ orationē ⁊ ꝑ vite punratē. Si quis igitur in his ꝑſeuerarecit gratiam predictā a dn̄o ꝯſequet̉eſam ſpirituſſanctus videns hominēerctutibus adornatū cor illius ingrepit ⁊ ꝑ ſuā pn̄tiam illud in amore ſuorecendit ⁊ ꝑ ꝯn̄s ad lacrimas fundenda cōpungit. Maculoſa ꝟo ac vicioſacorda inhabitare dedignat̉. ⁊ ideo lacelmnarū ꝯpunctionem habere non metentur.Filius.Uomodo ſi homo vitā ſuā emenQauerit a vicijs abſtinēdo ⁊ pro
ut dn̄s donauerit religioſe viuendo ⁊effuderit humiles preces coram deo ꝓpter gratiaꝫ ſacrimarū obtinendā nectalem gratiam aſſecutus fuerit vtrumcōtritio ſiue ꝯpunctio abſqꝫ lacrimisvaleat ad delenda peccata. Et vtrumaliqua ꝯpunctio poſſit vicem ſupplereſiue locum lacrimarum.Capitulum. III. Pater. UDbas queſtiones prout gratia dei inſpirauerit ita reſpondeo. Omp̄s igit̉ deuscui aꝑta ⁊ nota ſunt omīa corda filiorū hominū. reſpicit voluntatē ſingulorū ⁊ quicquid boni facere homo nō p̄tquod tn̄ libēter facere vellet ſi poſſꝫ hocdeus pro facto deputat. Teſtat̉ hoc beatus ambro. ſic dicens. Affectus tuusoꝑi tuo nomen imponit. quicquid viset nō potes deus pro facto reputat. hecambro. Un̄ quiſquis eſt peccatis grauatus ⁊ non pōt pro ſuis exceſſibus lacrimas effundere. doleat tn̄ ex toto corde ſe offendiſſe deū ⁊ lugeat. veniam adn̄o ꝯſequetur. qui piam voluntatē ſehumiliter inuocantiū reſpicit. nā contritio ⁊ meror ⁊ ſuſpiria etiam ſine lacrimarū effuſione cū haberi non p̄t valent pctā diluere. De hoc dicit iohēsabbas mōtis ſynai in tractatu de. xxx.gradibus ſic. Sunt aīe que ſacrimari⁊ lugere nō valent. ſed ꝑtriſticiā ⁊ merorem ⁊ ꝯtritionem multaqꝫ ſuſpiriapeccata diluunt ⁊ abſtergunt. hec ille.Hoc idē ſentit petrus damiani ſic. d.Cum igitur mēs hominis celeſtis gratie rore perfunditur ꝑ compuctionisfletum lacrimarum mundantium ymbribus irrigat̉ vbi ⁊ ſi ex carneis oculis lacrime nō erumpant. ipſa tn̄ amaritudo cordis a lacrimarū fructibꝰ nōelongat Quia qd̓ ex ramo exteriorisaccidētie nō colligt̉ in ipſa cordis hu