Liber .I.¶ Diſt. II. Ca. II.
per ſpiritum ſanctum in corde homīscōpunctos ⁊ lacrimantes facit. de hocqͥdā doctor ſic dicit. Quiſquis pctōrūmemoria ꝯpungitur ad lamenta. iamdei circa ſe peſentiaꝫ ſciat. qn̄ ex eo qd̓admiſiſſe ſe recolit interius erubeſcit.ſuoqꝫ iudicio penitēdo iā ſe punit. hecille. Hāc ꝯpunctōis gr̄aꝫ deſiderabatiob cū dicebat dimitte me vt plangaꝫpaululum dolorem meum. Suꝑ quogreg. ix. mot̉. ſic dicit. Tunc ad plangendū dolorem nos dn̄s dimittit. cuꝫet mala que fecimus demonſtrat. atqꝫadhuc eadē flenda que cognoſcimusadiuuat. culpas oculis obicit. ⁊ piamanu gr̄e vincula cordis ſoluit. vt advocatōeꝫ pm̄e mens noſtra ſe erigat ⁊carnis ſoluta ꝯpedibus in auctorē ſuūlibera greſſum amoris tendat. hec grego. Et quia ꝯpunctio lacrimaꝝ vt predictum eſt ex gratia noſtri conditorisprocedit neceſſe eſt. qui donum lacrimarū habere deſiderat. vt ab omnipotenti deo ꝑ humiles preces ac virtuoſam vitam iſtud querat. Per hec igit̉duo videlicet ꝑ orationes humiles ⁊ꝯuerſationē virtuoſam. ſi quis in hisꝑſeuerauerit ⁊ donum hmōi petieritgratiam ꝯpunctiōis ⁊ lacrimarū proculdubio obtinebit. ꝙ autem ꝑ orationes humiles querenda ſit gratia lacrimarū. S Beatus greg. exponēsillud iudiciū vbi dicitur ꝙ caleph tribuit axe filie ſue irriguū inferius ⁊ ſuperius. dicit ſic. Axa ſuꝑ azinū ſedetcū irrationabilibus carnis motibus anima preſidet. q̄ ſuſpirans a patre terram irriguā petit. quia a creatore cummagno gemitu cordis querēda eſt gratia lacrimarū. Sunt em̄ qui iam receperunt libere pro iuſticia loqui oppreſſos nō teneri. indigentibus tribuere.ardorem fidei habere. ſꝫ adhuc gratiālacrimarū nō hn̄t. hi terrā hn̄t auſtra
lem arentē. ſꝫ adhuc irrigua indigentqꝛ in bonis oꝑibus poſiti in quibusªferuētes ſunt. oportet vt timore iudicijvel amore regni celeſtis mala etiā queꝑpetrauerūt deplorēt. Dat gͦ pater ſtriguū ſuꝑius cū ſe in lacrimis celeſtisregni deſiderio affligit. irriguū ꝟo inferius accipit cū inferni ſupplicia flendo ꝑtimeſcit. prius aūt inferius ⁊ poſtirriguū ſuꝑius datur. Sed qꝛ ꝯpūctioprimū dignitate neceſſe fuit vt priusſuꝑius irriguū ⁊ poſt inferius ponetuthec greg. T Qd̓ vero ꝑ vitā virtuoſam ⁊ ſolicitudinē diligentē circa ſalutē aīe ſue. ſit etiā querenda a deo gratia lacrimarū. petrus damiani probatſic dicens. ſi gratia ſpūſſancti hoīm dfuerit licet mentē quis ad ſuꝑnaꝫ gloriā ſubleuare ꝯtēdat. licet gehēne ſupplicia vel pctā preterita ad memoriaꝫreducat vel etiā dn̄ice paſſiōis recolaꝓpter hec tamen omīa lacrime nō erupunt. cui mentis archana peccatis eigentibꝰ obdureſcūt. Tu aūt ſicut pridens ⁊ oꝑoſus agricola. agꝝ tuū indeſinenter exerce. terrā tuā cordis ⁊ coꝑis vomere ſancte diſcipline ꝓſcindeviciorū vepres extirpare ꝯtende. ⁊ ſicꝑatus quotidie tenſis in celuꝫ oculisſuꝑmymbris mundiciā preſtolare. naſuꝑius ille arbiter videlicꝫ ocultus ſnſpector liꝫ ad tꝑs aquā ꝓuida diſpeſatōe ꝯtineat. ſite ſic ſolerter agēte aivigilē eſſe ꝯſpexerit. agꝝ ſuū in proxmo criſmatis ymbribꝰ irrigabit ⁊ ſtavirtutum floribus diuerſis ager ornabit̉. vt qͥ eatenus ſqualidus ac ſteriſiꝫvidebatur iam prouentu exuberantiūſegetuꝫ cumuletur. Quiſquis ergo nōtam arido corde merere qͣꝫ ⁊ lacrimarū inundantia queris effluere. non ſclum te a negociorum ſtrepitu ſeculatum remoueas ſed et a fraterni ſepe coloquij mutua confabulatione te com-