Liber .I.¶ Diſt. .1. Ca. XV.

terit. tamen vis ꝯpūctōis valida mentes noſtras huic mūdo quaſi mari dedicata ſalubri terrore cōfundit. Sciēdum vero eſt qꝛ cū peccata impunita relinquimus a nocte poſſidemur cū verohec aīaduerſione penitētie plectimusnimirū nos nec rem quaꝫ fecimus poſfidemus. Sed tūc peccatū cordis ſubiuris noſtri poſſeſſione reducit̉ ſi tn̄ incipit reprimitur vnde diuina voce cogitanti praua Cayn dicit̉. in foribuspeccatū aderit. in foribus quippe peccatū adeſt cū in cogitatōnibus pulſat cuius appetitus ſubter eſt eiqꝫ homo dominatur. Si cordis nequitia inſpectacitius premit̉ ⁊ priuſqͣꝫ ad duriciamcreſcat reluctanti menti ſubigat̉ vt ergo delictū ſuuꝫ citius animus ſentiatet culpe tyrannidē ſub iure ſuo penitēdo reſtringat dicatur recte noctē illaꝫexpellere. Ac ſi aꝑte diceretur ne captiua mens culpe ſue ſeruiat culpā a penitentia liberam nō relinquat. Et quiahec qd̓ flendo inſequimur nequaqͣꝫ nobis a vēturo iudice abici ſperamus vnde ſi de nocte .i. culpa noſtra moueri tc̄ꝑ inquiſitionē nolumus magnoꝑe curandum eſt vt in eius diſcuſſione vigilemus ne quelibet culpa nobis impunita remaneat ne mens ꝑuerſa que fec̄defendere audeat ⁊ defendendo nequicie nequiciā adiungat O Suntnamqꝫ nōnulli qui nō ſolum nō deflētqd̓ faciūt. ſed etiam defendere nō deſiſtunt ⁊ nimirū cū defendit̉ culpa vndeꝑ quendaꝫ dicit̉ peccaſti non adiciasiterū. peccato quippe peccatuꝫ adicit qͥmale geſta etiā defendit. Inter hec etiam ſciendū eſt ꝙ illi culpā ſuam veraciter inſequūtur ⁊ mala tranſacta peraīaduerſionē penitentie corrigūt quiiam ad bona fallenda alias fallentianulla delectatiōe rapiunt̉. nam quosadhuc alia noxia d̓lectāt falſuꝫ eſt qd̓

cernit̉ quia ꝑpetrata alia deplorāt. hecgrego. Ex his igit̉ verbis doctorū colligere poſſumus ꝙ non ſolum maiorapeccata verūetiam minora ſunt ꝑ pemtentiā abſtergēda vnde vnuſquiſqꝫ cōſcientiā ſuam diſcutiat ⁊ pro vt geſſiſinique cōtra dominū ita ⁊ ſtudeat ſuaſcelera penitendo ⁊ ſeipſum iudicādopenitere vel punire. valde eniꝫ valet adſalutē aīe ſuijpſius dijudicatio PIam tales ſeipſos iudicantes ac ſuafacinora punientes a deo diliguntur ⁊non ſolum nō iudicabunt̉. ſed etiamquādam ſecuritatē de ſua ſaluatōne achriſto ꝑcipiunt. De hoc dicit beatusbern̄. Diligit deus aīam que in cōſpectu ſuo ſine intermiſſione ſiue diſſimūlatione dijudicat ſeip̄m idqꝫ iudiciuꝫnon niſi ꝓpter nos a nobis exigit quiaſi noſmetipſos dijudicauerimus nonvtiqꝫ iudicaremur. hec bern̄. Dicit etiam de hoc iudicio beatus grego .xxv.mor̄. exponens illud iob vel heliū. Neqꝫ em̄ vltra in homīs poteſtate eſt vt vemat ad deū in iudiciū ſic. Notandumeſt ꝙ aliud eſt coraꝫ illo atqꝫ aliud abillo iudicari. Coram domino iudicatqui corde dominū cōſpicit ⁊ actus ſuos ſub eius preſentia ſollicita īquiſion diſcernit quem tanto quis ſecutius expectat quanto quotidie vitā ſuaꝫſuſpectius examīat. Qui em̄ ad extremū eius iudiciū venerit nō iam coraillo ſed ab illo iudicat̉. De hoc mentis iuditio obliuiſcēti aīme dominusꝑ prophetam dicit. Reduc me in memoriam vt iudicarem̄ ſiml̓ narra fiqͥdhabes vt iuſtificeris. debꝫ em̄ vniuſcūiuſqꝫ mens ⁊ cauſas ſuas apud dn̄met cauſas domini cōtra ſe ſollicita incſitōe diſcutere debꝫ ⁊ caute pēſare velque ab eo bona ꝑceperit vel que malabonis illius puerſe viuēdo reſpondit.Quod electi quidem quotidie facere