Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt. I. Ca. XIIII.Liber .I.

augu. Conſolentur ergo criſti fidelesde canta pietate d̓i null̓s licet in multa peccata enormia lapſus fuerit dediuina miſcd̓ia deſperet quia eius pietas excedit omniū viciorū peccatorūquantitatē numeroſitateꝫ. nam oīapeccata ab origine mundi cōmiſſa diuine miſcd̓ie ꝯꝑata ſunt quaſi vna gutta aque reſpectu totius maris. quodbat beatus bern̄. in quadam auctoritate ſic dicens. Excedit pietas iheſu criminū quantitatē ſeu numeroſitatem.D Item dicit O res ꝯfuſa. O resmonſtruoſa peccatorū deſperantiuꝫ dedei miſcd̓ia omnia peccata originalia ſiue venialia mortalia ab originemundi cōmiſſa diuine miſcd̓ie cōparata ſint quaſi vna gutta aque contrapelagus totius maris. hec ber. Null̓sigitur peccator audiens de dei pietatediffidat. ſi tamen pm̄am cōuertiturad dn̄m. qꝛ bonitas eius ſuꝑat omneꝫmaliciam delictoꝝ. De hoc origenēſic dicitur. Nihil deſperandū eſt in illis qui ꝯpungunt̉ qui cōuertunt̉ addn̄m. non ſuperat em̄ bonitatē dei malicia delictorū. vnde ſi peccator fuiſti.tantum ſi ꝯuerſus es deſijſti a peccato ſanctus appellaris. hec origenesvnde ſi quis eſt propter ſua flagicia indeſperatōe poſitus redeat pm̄am addominū nihil heſitans quia etiā deſperatos ſi ex toto corde conuerſi fuerint.in gremiū ſue pietatis letāter ſuſcipitchriſtus. De hoc dicit yſidorus. Sepe dyabolus eos quos conuerti ad penitentiā aſpicit immanitate ſcelerumꝑcuſſus ad deſperationem perducit vtſubtracta ſpevenie trahat in diffidentiam quos potuit retinere ꝑſeuerātes in culpa. Sed penitens preuideredebet callidas cōtra ſe hoſtis inſidiasſicqꝫ dei iuſticiā metuat vt tamen quāuis in magnis ſceleribꝰ de miſcd̓ia eꝰ

confidat. Amplius igit̉ letetur de deſperata aliqn̄ cōuerſa qͣꝫ de ea que nuqͣꝫ extitit ꝑdita: nullus ergo deſperaredebet de venia etiam ſi circa finem vitead pm̄aꝫ reuertatur. hec yſidorus. Itēde magna pietate dei quam frequētetpeccatoribus exhibet. dicit beatus grego. O ineffabilia viſcera pietatis deculpas inſequitur. tamen peccātesprotegit. iratuꝫ ſe indicat tamen abhoſtibus defendit cum ipſis erat vivinceret. tamē cum ipſis erat ne abhoſtibus perirēt vt mater ꝑcutit delinquentem puerum. tamē prohibet iieum videt ire in precipiciū. hec gregHec ergo omnia premiſſa tante pietatis beneficia debꝫ vnuſquiſqꝫ peccatorex medullis cordis attendere cōfideter devenia peccatorum ſuoꝝ preſumere. ſic tamen preſumat vt quantotiusa peccatis cōtra deū cōmiſiſſet penitentiam ſe purgare ſtudeat. De hoc dicit cyprianus ſic. Quiſqꝫ penitens debet de venia peccatorū preſumere vtqͣꝫ tn̄ ceſſet ſe purgare de culpa Sic debet confidere ſe eſſe in dextera dei vt caueat illius ſiniſtra feriti. hec cyprianꝰ.Gaudeant ergo omnes peccatores audientes tantā pietatem bonitatem etſe inviſceribꝰ dei noſtri. nullus nesligat tante miſcd̓ie ſinum. Equis eſt iuuenis eſt prolapſusᵐma iora crimina conuertatur ad dn̄ſ maiorem gratiam ab ipſo cōſequeiquia multum vtile eſt deoqꝫ carū a iuuentute in iuuentute ſanitate ꝯuelti confiteri penitere. Eſt em̄ vtile pꝰpter multa. primo quia qn̄ mutatur couerſio in iuuentute eſt grata ſanctificata tanqͣꝫ primicie etatis viteſtre domino. ẜꝫ illud tren̄. iij. Bonumeſt viro cum portauerit iugum domīſab adoleſcentia ſua. Secunda quia ſacilis expedita quia talem conuerni