Piſt. I. Ca. XIIII.Liber .I.
cia inſinuat eo hāc durius de trā ſactaſſequitia gemitibus fatigat ⁊ dolet homo ꝙ fuit peccator. qꝛ bonum incipitlam quod nō fuit. odit qualē fuiſſe ſememinit amat qualem ſe eſſe debuiſſeagnoſcit ⁊ ſolam iam pm̄e amaritudine diligit. quia caute ꝯſiderat in quātis voluptatibꝰ ſua delectatōine peccaait. Bene ergo ꝑ helui: dicit̉ poſt eū rugitus ⁊ ſonitus. quia cū mētem deusingredit̉ ꝯſtat proculdubio qꝛ mox peintentie gemitus ſequatur vt ei iam ſalubriter flere libeat qui prius de iniquitatibus flendis iocuditate gaudebatSꝫ quo vberius culpa fletur eo altiorcognitio veritatis att ingitur. qꝛ ad vicendū internū lumen polluta dudumcōſcientia lacrimis baptiſata renouatut. hec grego. Amanda ergo ⁊ deſidetanda ab omnibus eſt virtus pm̄e quenſo ſolum abſtergit facinora verūetiaꝫDſolatōnem in gratiā ſancti ſpiritustenitentibus ⁊ lugentibus ſolet impettate. Teſtatur hoc quidam doctor ſicdicens Qui vere penitet ⁊ veraciter doſet de pctīs abſqꝫ mora indulgentiamaccipiet ⁊ quanto quis freq̄ntius quātoqꝫ vehementius de ſuo reatu inter nodolore afficitur. tanto certior tantoqꝫfecurior de indulgentie venia efficiturinide eſt ꝙ aīam pm̄e lacrimis afflictātam frequenter quaꝫ libenter ꝯſolaturſpirituſſanctus illā frequenter viſitat.et illam libenter ꝯfortat ⁊ ad venie fiduciam plene reformat quaꝫ ſua ſceſerairendo damnare ⁊ damnando flere cōiderat. incipit namqꝫ extunc quedaꝫſamiliaritas inter deum ⁊ aīam fieri ⁊et eius aduentu nō tantum iam conſoraei ymo aliquotiens quodam ineſtapili gaudio repleri. Sed ad hec quisxdon eus profecto verus penitens ⁊ cōſtens poſt baptiſmū cū nullum aliudnobis cōſtitutū remediū eſt qͣꝫ penitē-
cie ⁊ cōfeſſionis. hec ille Patet igiturex predcīs ſatis clare qūo baptiſmusꝑ peccatum violatus ꝑ penitentiam reformatur.Filius.Eto etiam de hoc informari vtꝝomnia peccata qualitercūqꝫ commiſſa poſſint ꝑ pm̄am deleri vel ſi eſt aliquod peccatum tam grande qd̓ careat indulgentia aut remiſſione.Capitulū. XIIII. Pater. ACire debes ꝙomnia peccata ꝑ pm̄am deleripoſſunt ẜm aug. Qui ſic dicit. non eſtquicquā in criminibus qd̓ non penitudine deleatur excepta tamen deſperatione que facit deſꝑare de dei miſericordia ⁊ obſtinatōne que obdurat corad penitendū. hec em̄ duo ſcilicet deſperatio ⁊ impenitentia carent venia 1De deſperatione dicit yſidorꝰ. Nullaeſſe tam magna culpa que nō habet veniam ſolū deſperationis crimen eſt qd̓non habet vemaꝫ nec mereri poteſt. Etbeatus augu. Peccatum deſperatiōisvera mors eſt. Dicit beatus hieronimus de penitentia. C Nihil tamrepugnat deo qͣꝫ cor impenitens ſolumcrimen eſt qd̓ veniā non habet. hec hieronimus Iſta igit̉ duo ſolūmodo videlicet deſperatio ⁊ obſtinatio ſiue impenitentia iuxta ſnīam ſanctorum doctorū vt dictum eſt. veniam nō merentur.Cetera vero omnia peccata qͣꝫuis enormia ꝑ pm̄am delentur. Teſtatur hoc beatus augu. ſic dicens quecūqꝫ neceſſitas cogat ad pm̄am nec quantitas criminis nec breuitas temporis nec viteenormitas nec hore extremitas ſi pura fuerit ⁊ voluntatū mutatio excludita venia. ſed in ampliſſimos ſinus ſuosmater charitas reuerentes recipit ꝓdigos ⁊ velit nolit nouatus hereticus.hecſemꝑ verepenitentes ſuſcipit deu
h. iiij.