Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber .I.Diſt. j. Ca. XIIII.

nem minus impedit precedens peccādi conſuetudo peccatorum multitud preteritis multa oneroſa ſatiſfactio venie deſperatio. nam quantominus quis peccauerit tanto citius.ſuis exceſſibus ſatiſfacere poteſt deode venia gaudere. Tercia quia ſecura ēet multiplicat merita. mens enm quenon eſt onerata grauibus peccatis frequenter eſt in gaudio. naꝫ vbi bonaſcientia ſecura mens ibi eſt quaſi iude cōuiuiū. Quarto quia virtutes conItegate in iuuentute ſemo cōfectos ſoſent conſolari letantes facere. quodprobat iohannes abbas in tractatu dexxx. gradibus ſic dicens. da promptelabores iuuentutis ieſu chriſto. gaucebis in ſenio ſuꝑ diuitias impaſſibilitatis. iij iuuentute em̄ congregate ſemo confectos ꝯſolantur nutriunt ladoremus iuuenes freq̄nter curramusbigilanter. quia mors eſt incerta vereiſalignos crudeles doloſos aſtutosOtentes non dormientes immateriales inuiſibiles immicos habemusini manibus ignem tenentes templūcominidei iheſu chriſti cōburere cupientes nitentes flāmam que eſt ineis. Nullus ergo iuuenis exiſtens inimmicos ſuos demones recipiat dicētesſe conteras carnem tuam corpustuum vt laboribus infirmitatibꝰconcidas. hec iohannes abbas. FEt ſic habemus qūo valde ſalubre ſiten puericia in etate iuuenili deo adhetete per ꝑfectam conuerſatōnem. Siqui vero in adoleſcētia ſua iam in adiita etate pctā facinora grauia lapſiruetint anteqͣꝫ per longuin vſumnūſetudinem ip̄a vicia veniant mentēini nequicia indurent. neceſſe eſt vt feſtinent quantotius ad remedium pm̄epet quam poſſint obtinere a deo gratiam penie meſſe. tales namqꝫ nōnūt̉

poſtqͣꝫ cōuertuntur ad deum penitētiam tanto fortiora acta ꝑagunt quanto maiora peccata contra ſuum conditorē cōmiſerunt. de talibus peccatoribus alijs in ſtatu innocentie ad deūvocatis conuerſis beatus Gregori.xviij mor̄. ſic dicit. Penſandum eſtocculto ꝯſilio omnipotens deus quoſ ab ipſis exordijs ſuis innocentescuſtodiat vſqꝫ ad virtutum ſummauehit vt etate creſcente ſimul in eisficiat annoruꝫ numerus alios numeroſitas celſitudo meritorum. aliosvero in exordijs ſuis deſerens ſcaturientibus vicijs ire per abrupta ꝑmittitplerumqꝫ tamen eos reſpicit ad ſequendum ſe ſancti amoris igne ſuccēdit atqꝫ inolitas in eorū cordibus prurigines viciorum vertit in feruoremtutum eo magis igneſcunt ad deſiderium requirendū pietatis dei quo magis erubeſcunt memoriā iniquitatisſue ſic̄ ſepe cōtingit vt in pugne certamine miles ante ducis ſui oculos conſtitutus hoſtili virtute turpiter ceditenormiter prebens terga feriatur quitamen hocipſum quod turpiter geſſiterubeſcens ante ducis ſui oculos maiores ex ipſa verecūdia vires ſumittoqꝫ forciora poſtea exercet quanto ſatagit. vt pn̄tem gloriam virtutis peragat preteritam ignominiam debilitatis tergat. Sic igit̉ nōnunqͣꝫ quidāin dei ẜuitio ex anteacta acrius debilitate roborantur eoſqꝫ ad cuſtodiendamandata futurorū trahit deſideriū impellit memoria preteritorum vthinc ad futura amor ꝓuocet illinc dep̄teritis verecundia inſtiget. hec greg.G. Sꝫ ſunt nōnulli qui nec ī puericia nec ī adoleſcētia vel iuuētute a malicia ſua vel mala vita ad deū ſe cōuertere ſtudēt dicentes in cordibus ſuisquamdiuviuit etas iuuenilis fruamur