Liber .I.¶ Diſt. I. Ca. XIII.
ſecūde vite pm̄a eſt indeſinēs deſpetatio corporalis conſolationis. pm̄a eſtrecociliatio domini ꝑ bonam oꝑatōeꝫpenitentia eſt ꝯſcientie emundatio heciohānes abbas. vnd̓ ꝯfundant̉ hi quidicunt poſt baptiſma peccata perpetrata ꝑ penitentiā nō poſſe deleri. De quibus dicit theophilus. Lacrime petrūchriſto ꝑ pm̄am adduxerunt cōfundātur itaqꝫ nouacian qui dicunt ꝙ quipoſt ſuſceptionē baptiſmatis peccauerit non ſuſcipit̉ a deo vt ſibi delictū remittatur. Ecce petrus qui ⁊ corpus criſti ſumpſit ⁊ ſanguinem ꝑ pm̄aꝫ eſt receptus. Eteniꝫ ſanctorū defectus ideoſcripti ſunt. vt ⁊ nos ſi ꝑ incautelaꝫ ceciderimus recurſum habeamus ꝑ eoꝝexempla ad chriſtum ⁊ ſperemus ꝑ penitentiam ſubleuari. hec theophilus.X Ineffabilis quippe pietas d̓i peccatoribus poſt gratiaꝫ baptiſmi in peccata cadentibus aliam gr̄am videlicꝫremedium pm̄e miſcd̓iter prouidit ꝑquam poſſit poſt lapſum baptiſmi iterum veniam ⁊ miſericordiaꝫ inuenire.De qͣ gratia dicit abbas yſaac in quodam ſermone ſiue tractatu. Gratia pꝰgratiam data eſt hominibus in pm̄iaPenitentia em̄ eſt porta peccatoꝝ queaꝑta eſt ꝑſequentibus eam. ꝑ hanc portam intramus ad diuinam miſcd̓iam⁊ abſqꝫ introitu iſto nō inuenimus miſericordiam. qꝛ omēs peccauerūt iuxta diuinam ſcripturam iuſtificati gratis ꝑ gratiam ipſius dei. Pm̄a eſt gratia ſecunda ⁊ oritur in corde ex fide ⁊timore. Timor autem eſt baculus ſpiritualis gubernans nos quouſqꝫ ꝑuemamus ad ꝑadiſum ſpiritualiū bonorum ⁊ cū ibi applicauerimus dimittitnos ⁊ reuertitur. Paradiſus eſt charitas dei in qua eſt delectatio cūctarū beatitudinum. ⁊ ſic ſicut impoſſibile eſttranſmeare magnū mare ſine naui ſic
non pōt aliquis ſine timore ad caritatem tranſmeare. Cum naui ergo pm̄etranſfretare poſſumus habentes remigatores timoris ꝙ ſi hi non gubernat̉nauem hanc pm̄e cum qua tranſimusmare huius mundi ad deuꝫ ſubmergꝭmur in mari. Penitentia eſt nauis. timor gubernator. charitas portus diuinus. Facit ergo timor nos ſedere innaui pm̄e ⁊ tranſfert nos mare mundifet idum ⁊ ad portum diuinū qui portus ducit nos ad quaꝫ reſpiciūt om̄eᵈqui laborēt ⁊ tribulantur in pm̄a. Cūqꝫ ꝑuenimus ad charitatē ꝑuenimusad deū vt vita noſtra ꝑficiatur. hec abbas yſaac. Hanc igitur gratiā videſicet remedium pm̄e vnuſquiſqꝫ peccator qui prolapſus eſt in ſcelera neceſſeeſt vt adeat ſi ſuorum criminū veniama domīo obtinere deſiderat De talibꝰad deū poſt peccata cōmiſſa redeuntibus ad pm̄am beatus grego .xxvij. moraliū ſic dicit. Sepe cōtingit vt pleriqꝫ deū deſerant vt vite ſue tꝑa carnalibus delectatiōibus expendant. ſed tamē ſuꝑna gratia reſpecti in extremisſuis ad deum redeūt que ſint eterna iudicia cognoſcunt cuncta que egiſſe ſepuer ſe meminerint fletibꝰ puniant arqꝫ hec eadem inſequi rectis oꝑbus ondunt quibus ſubſequente iuſticia profecto totum dimittitur quod ante deliquerunt quia graui luctu afficit ea degratia que poſt facinora mentē repellet. nam male geſta ad memoriā reducit ſibiqꝫ homīem qͣꝫ ſit iuſte damnandus oſtendit vnde fit vt pctm̄ om̄e qd̓ſe egiſſe remīſcitur quotidianis fletibus inſequatur ⁊ quo magis valet qd̓iuſtum eſt cernere eo ardētius appetitiniuſtū ſe gemitibus punire Que cumdn̄s illuſtrando ꝯpleuerit eius vitamproculdubio in lamentū vertit atqꝫ ſilumīat mētē quo magis eterna ſuppli