Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber .I.Diſt. I. Ca. XIII.

tius viuant hucuſqꝫ Greg. in libro. xxiiij. mor̄. volēs igit̉ on̄dere in aliqͣ ꝑteNauctoritatē viri greg. ſtatū incipienſiū proficentiū ꝑfectoꝝ a materia noſtra quaꝫ tractamus aliqͣliter digreſſiſumus. Sꝫ redeamus nūc ad propoſi ſtatū incipientiū prout dn̄s donauerit exequam̄. Sic̄ eniꝫ ſuꝑius dictūeſt. op̄s deus quos preordinauit advltā eternā diuerſis mōis ad ſe vocatſnaxime tn̄ hocip̄m duplicē moduꝫcōtigere ſolet aut flagella correptioſſis aūt affectū dilectōis. poſtqͣꝫ veroales pm̄am emēdatōeꝫ vite ad deum ꝯuerſi fuerint diuerſas impugnatoes labores ſuſtinēt. ſꝫ ſuſtinere detent paciēter qꝛ trāſitoriū laborē abcterno dolore liberant̉. quo loquiturdte. .vj. mot̄. ſuꝑ illo iob. ipſe vulneratImēdet̉ ſic dicens. N Duobusmodis d̓us omp̄s vulnerat quos vultteducere ad ſalutē. Aliqn̄ em̄ carnemacutit mētis duriciā ſuo pauore careſcit. vulnerādo ergo ad ſalutē reuotat electos ſuos affligit exterius vtiniterius viuāt. Und̓ moyſen quoqꝫioquit̉ ſic dicēs. Ego occidā: ego virete faciā. Occidit em̄ viuificat pertutit̉ ſanat. Quia idcirco foras flabella admouet vt ītus vulnera delicto curet. Aliqn̄ etiam ſi flagella exterias ceſſare videant̉ intus vulnera afflidit. qꝛ mentis nr̄e duriciam ſuo deſidetio ꝑcutit. ſed ꝑcuciēdo ſanat. Cordaem male ſana ſunt nullo dei amorealiciant̉ ꝑegrinatōnis ſue erumno ſentiunt. ſꝫ vulnerant̉ vt ſanent̉ qꝛduꝫ amoris ſui ſpiculis mentes deusmnenſibiles percutit. mox eas ſenſibies per ardorē caritatis reddit. Undeaſtonſam in canticis canticoꝝ d̓r vulreta caritate ego ſum. Male em̄ ſanaria atꝫ in hꝰ exilij ceca ſecuritate proſtata nec videbit dn̄m nec videre reqͥ

rebat. ꝑcuſſa āt caritatis ſpiculis vulnerat̉ in ītimis affectu pietatis. ardetdefiderio ꝯtēplatōis miro viuificat̉ ex vulnere priꝰ mortua iacebatin ſalute eſtuat. anhelat. etiā videre deſiderat quē fugiebat. ꝑcuſſiōe ergo adſalutē reducit̉ ad ſecuritatē quietisintime amoris ſui ꝑturbatōe reuocat̉Sed ſauciata mēs anhelare in deūceꝑit cūcta mūdi huius blandimēta deſpiciēs ad ſuꝑnā patriā deſideriū tendit ad temptatōeꝫ ei protinusvertit̉ qͥcquid amicū prius in ſcl̓o blādūqꝫ putabat̉. nam qui peccantē amare ꝯſueuerat recte viuentē crudeliter īpugnat erectus in deo aīmus carnisſue bella tolerat in prius vicijs ẜuiens delectabil̓r iacebat voluptates priſtine ad memoriā redeunt ꝯtradicē mentē grauiter tn̄ affligūt. Sed hoc tranſitorio labore atterimur apetuo dolore liberam. hec greg. OQuicūqꝫ de erūnoſo ſeculo ad ſcāmꝯuerſionē ſiue religiōeꝫ dei gr̄am vocatus ꝯuerſus fuerit ſiue flagellationē ſiue dilectōeꝫ aut quocūqꝫ alio vt ſupra pluries premiſſuꝫ eſt ſtetfirmus in ꝓpoſito nec ꝓpter temptatōꝫaliquā impugnatōem ſeu aduerſitatēa ſancta intentōe a via ſalubri quāpter pctā ſua penitenda eternā remuneratōem reſiliat aſſumpſit. Sꝫ viriliter adiutorio dei iſtis impedimētisreſiſtat. adeſt gr̄a dei aut cōpūctioagat gr̄am deo. ſtudeat hāc ꝯſeruarein ſe hūilitatē ſimplicitatē cordis deeſt ꝓpter hoc deficiat ſed gemitū piū affectū ad deū iterū reqͥrat donec inueniat. ꝟo pulſatus fuerit varias tribulatōes temptationes paciēter ſuſtineat. ne ꝓpter hoc inſtabilis efficiat̉. ſed pacientiā longanimitatē ac ꝑrequiſitōem ꝯſilioꝝ aſenioribꝰ timentibꝰ deū has impugna

h. ij.