Liber.I.Diſt. I. Ca. XII.
ergo ſuauitatem ſecuritatis ſentiunt:prius pacis quiete nutriunt̉ poſt cogmtam vero dulcedinē tanto iam tolerabilius temptationū certamīa ſuſtinētquanto in deo alcius cognouerunt qd̓ament. Unde petrus cū in montē ducitur prius tranquillitatē trāſfigurationis dn̄ice cōtemplat̉ ⁊ tūc demū temptari ancilla interrogante ꝑmittitur vtꝑ temptatōem factus ex infirmitate ſibi cōſcius ad illud flendo ⁊ amādo recureret qd̓ vidiſſet vt cum eū timorisvnda in peccati pelagus raperet eſſetprioris dulcedims anchora que retineret. Sepe aūt tam diutina ſunt temptationū certamina qͣꝫ longa inchoatōne fuerāt bſandimēta. Sepe vero magis datur inchoatione dulcedinis minus labore probatiōis nūqͣꝫ vero laborem temptatōis diſpar ſequit̉ ꝑfectiofirmitatis. qꝛ iuxta ſummā certamīsremunerat̉ quiſqꝫ plenitudine ꝑfectōnis. Plerūqꝫ autem in eo quiſqꝫ ꝯuerſus labitur dū quibuſdaꝫ donis graciedulcedine inchoationis excipitur firmacionē ſe accipiſſe ꝑfectionis arbitratur ⁊ plenitudinē cōſumatōnis eſtimat que adhuc blādimēta eſſe inchoationis ignorat vnde fit vt dum ſubito temptatōis procella tangitur deſpectum ſe a deo ⁊ ꝑditum ſuſpicetur ꝙ ſiinchoatiōem ſue nō paſſioni cedēt adhūc in proſperis poſitus mentē ad aduerſa preparet ⁊ vicijs venientibꝰ poſtmodū tam firmus reſiſteret qͣꝫ ea etiāſagacius preuidiſſet que quideꝫ tranquillus ſi preuidet tolerat eorū tamencertamina etiam ſi preuideat nō declinet quia vſus noſtri itineris nequaqͣꝫagitur ſine puluere temptatiōis. Plerūqꝫ autem ꝯuerſus quiſqꝫ talibus tēptatōnū ſtimulis agitatur qualiter anteꝯuerſionis gratiā nūquam pulſatumſe eſſe reminiſcit̉ non quia tūc eadem
radix temptatōis deerat ſed qꝛ nō apꝑebat R Hūanus quippe aīmusmultis cogitatiōibꝰ occupatus ſepenbimet aliquo mō manet incognitus.vt omnino qd̓ tolerat neſciat. qꝛ dumꝑ multa ſpergitur ab interna ſui cogmtione remouet̉. Si autem deo vacareappetat ⁊ ramos multimode cognitionis abſcidat tūc libere ꝯſpicit quid deintima carnis radice procedit. Carduus naͣmqꝫ in via naſcit̉ itinerantiū pedibus teritur ipſo vſu trāſeuntiū eiusſuꝑficiēs ne apꝑeat cōfringitur ſed cͦuis deſuꝑ fructificātes ſpine nō apꝑeant ſub terra tamē radix occulta ꝑdurat. Si autē eum ꝑtranſeuntiū pedesterere ⁊ calcare ceſſauerint mox in ſūuperficiē ſurgendo progreditur ⁊ ꝑ ſꝑnam prodit in publicum quicquid inradice videbat̉ occultū Ita in corde ſeculariū ſepe occulta quedaꝫ temptatonū radix nō facile apparꝫ exurgereqvelut via actionū ſic tranſeuntiū tetirpede cogitationum ⁊ ꝑ innumeras curas quaſi multis ītinerantiū primiturpedibus ne videat̉. Si aūt ꝑ cōuerſionis gratiam a via cordis curarum tulba r̄mouetur vt nulla illud inſolentioccaſionū cōterat nullus cogitationūtumultus premat tūc quod occultumlatebat agnoſcitur tūc radicem viciorū pungit libere ſpina temptationumcontra quē bene viuentis manu agituvt inquantū poteſt fieri nō tegatur occulta ſꝫ radicitus euellat̉ L Qd denec fiat vniuſcuiuſqꝫ cōuerſi animū itahec ſpina conturbat. vt ſepe ꝑcuſſioneſubita pene ſuꝑari ſentiat eiuſqꝫ vbiꝰnus medullitus inflictū exiciabiſiterꝑtimeſcat plerūqꝫ vero ipſi temptatisnū ſtimuli dum invſum veniunt dilaiatur ⁊ non quidem acriores ſed longiꝰres exiſtunt. minus aūt dolent ſed mmgis ſibi inficiūt quia dū mēti diuciuꝰ