¶Liber .I.¶ Diſt. I. Ca. XII.
os poſt terga relinquimus ſed adhucpicia quaſi alij hoſtes obuiāt vt ad terta promiſſiōis ꝑgentibꝰ ceptum iterintercludāt iam priores culpe velut inſeqͥntes aduerſarij ſola diuina ꝟtute ꝓſtrate ſunt ſed temptatōnū ſtimuli qͣſihoſtes alij cōtra faciē veniūt qui ⁊ cumſſto labore ſuꝑent̉. Cōuerſatio videlicet ſecuritatē parit mater aūt negligēcie ſolet eſſe ſecuritas Ne ergo ſecuritas negligentiā generet ſcriptū eſt filiaccedens ad ẜuitutē dei ſta in iuſticiaet timore ⁊ prepara aīam tuā ad temꝑtationē nō eniꝫ ait ad requiem ſed adtemptatōem. qꝛ hoſtis noſter adhuc inhac vita nos poſitos qͣntomagis nosſbl rebellare conſpicit tanto ampliusApugnare ꝯtendit. Eos enim pulſareregſigit quos quieto iure poſſidere ſerentit. Cōtra nos vero eo vehemētiusaſcitat̉ quo ex corde nr̄o qͣſi ex iure ꝓpele habitatōis expellitur hoc enim inreipſo dn̄s ſub quadam diſpenſationerdurauit qui dyabolū nō niſi poſt baptminū ſe temptare ꝑmiſit vt ſignū nodis quoddā future ꝯuerſatōnis innuetet ꝙ mēbra eius poſtqͣꝫ ad deū proficetent tunc acriores temptationū infipras tolerarēt. poſt primā ergo vicemretoris atqꝫ leticie quā vnuſquiſqꝫ ꝑrudiū cōuerſatōis cognoſcit hec ſecua ſuboritur qꝛ ne ſecuritas negligenra diſſoluatur in pulſu temptationisaricitur. Et quidē quiſqꝫ in ipſo conretlatōis īicio magna plerūqꝫ excipivt dulcedine ꝯſolatōis ſed durū laboroſtmodū probatōis exꝑitur ITtēs quippe mōi ſunt cōuerſoꝝ inchotio mediētas atqꝫ ꝑfectō. in īchoatioſueniūt blandimenta dulcedinisrmēdio quoqꝫ tꝑe certamina tempaiols ad extremū vero ꝑfectionē plenūdinis. pͥus ergo illos dulcia ſuſciet qui cōſolentur poſtmodū amara
que exerceant ⁊ tūc demū ſuauia atqꝫſublimia q̄ ꝯfirmēt naꝫ ⁊ ſponſam ſuāvir quiſqꝫ prius dulcibus blandimentis fouet quā cū iam ꝯiūctam aſperis īcreꝑatōibꝰ ꝓbat probatā ꝟo ſecuriuscogitatōibus poſſidet vn̄ ⁊ plebs iſrahelitica cū ſpondente ſe deo ad ſacrasmētis nuptias ex egipto vocaret̉ quaſi arraꝝ vite prius accepit blādimētaſignoꝝ. Cōiuncta aūt probatōne exercetur in heremo ꝓbata vero in ꝓmiſſionis terra virtutis plenitudine ꝯfirmat̉Ante igit̉ in miraculis deguſtauit qd̓appeteret. poſtmodū in labore temptata eſt ſi cuſtodire noſſet qd̓ guſtaſſꝫ adextremū quoqꝫ plenius acciꝑe meruitqd̓ laboribꝰ probata cuſtodiuit Ita ergo vitā vniuſcuiuſqꝫ cōuerſi ⁊ inchoatio blāda ꝑmulcet ⁊ aſpera medietasprobat ⁊ plena poſt ꝑfectio liberat naꝫſepe conuerſiquiqꝫ in ipſo adhuc aditu inchoatōis ſue vel tranquillitatē pacatiſſimam carnis vel dona ꝓphecie velpredicamēta doctrine accipiunt poſtaūt duris temptationū ꝓbationibꝰ fatigant̉ a quibꝰ increpatōibꝰ adhuc cūinciperēt valde liberos ſe eſſe crediderūt. Quod diuine gratie diſpēſatōneagit̉ ne inchoatōe ſua temptationū aſperitate tangant̉ quia ſi eorū inicia amaritudo temptatōis exciꝑet tam facile ad ea q̄ reliquerant redirēt qͣꝫ neclonge diſceſſerant. nam ꝯtemptis prius vicijs qͣſi iuxta poſitis replicanturvnd̓ ſcriptū eſt cū emiſiſſet pharao populum nō eos duxit dn̄s ꝑ viam terrephiliſtijm q̄ vicina eſt r̄putās ne fortepeniteret eū ſi vidiſſꝫ aduerſum ſe bella ꝯſurgere ⁊ reuerteretur in egiptumEx egipto itaqꝫ exeūtibꝰ e vicīo bellaſubtrahunt̉. qꝛ relinq̄ntibꝰ ſeculū quedā priꝰ trāquillitas p̄mōſtrat̉ ne ī ip̄aſua teneritudine atꝫ īchoatōe turbatiad hoc territi redeāt qd̓ euaſer̄t. Priꝰ