Diſt. I. Ca. XII..Liber .I.
cimore dei ꝑſeuerauerit conſolationēmagnam conſequetur a deo ⁊ vt p̄miſſum eſt dat tercio firmā tranquillitatem mentis de qua p̄s dicit. Secundūmultitudinē doloꝝ meoꝝ ī corde meoꝯſolatōes tue letificauerūt aīam meāEt apoſtolus ſicut abundāt paſſionesin nobis ſic ꝑ xp̄m abundat cōſolationr̄a. De hoc etiā dicit btūs bern̄. Deꝰcū ad mentē redit. temptationū nebulas diſcutit ⁊ ſolē iuſticie reducit atqꝫſic on̄dit quantū nos diligat Quomodo aūt ad mentē veniat ſubiūgit dicēscū omnis malorū caligo ⁊ triſticia abſtergit̉ tunc reſplendente raptī choruſcatōe incircūſcripti luminis mens illuſtratur quo vtrūqꝫ conſpicio in gaudio cuiuſdam ſecuritatis abſorbetur ⁊quaſi defectū vite pn̄tis vltra ſe raptain quadā nouitate aliquociens recreatur. Hec ber. Un̄ talis mens bene ſibicōſcia quocūqꝫ ꝯſideratōis oculos vertit. teſtimoniū ſalutis inuenit ꝓpter qd̓vocationē ſuā cū gaudio preſtolatur.De hac leta ꝯfidentia d̓r in prouerbiis. Expectatio iuſtorū leticia. In qualeta expectatōe ſtetit patriarcha iacobcū dicebat. Salutare tuuꝫ ex pectabodn̄e. De iſtis tribus mōis quos ſolenthabere incipiētes proficientes ⁊ ꝑfecti ⁊ ꝙ inchoatōe incipiētes inueniūtblandimēta dulcedins ⁊ proficiētescertamina temptationū ⁊ ꝑfecti plenitudinē ꝑfectionis Beatus greg. ſatisclare ⁊ largis verbis loquit̉ exponensilla ꝟba libri Iob dicta ꝑ heliu. videlicet. Hec omīa oꝑatur deus. tribꝰ vicibus ꝑ ſingulos ſic dicens. Solerterintuendū eſt que iſte tres vices ſint qͥbus vnuſquiſqꝫ homo anxietate meroris afficit̉ ⁊ poſt merorem ad ſecuritatem leticie reuocat̉. quia grauis priormeror afficit ⁊ magna poſtmodū leticia attollit. Igitur ſi vigilanter inten
dimus has tres vires meroris ⁊ leticie vniuſcuiuſqꝫ electi aīmū iſtis alternari mōis inuenimus ideſt cō uerſionetemptatōe ⁊ morte. In prima quideꝫquā diximus al̓s cōuerſionis vite gruis meror eſt cū ſua vnuſquiſqꝫ peccata cōſiderans curarū ſeculariū vult cōpedes rumꝑe ⁊ viā dei ꝑ ſpaciū ſecureꝯuerſatōis ambulare deſideriorū temꝑaliū graue onus abicere ⁊ leue iugūdn̄i libera ẜuitute portare. Cogitāti etiſta occurrit iſta familiaris ſua carnalis delectatio q̄ inueterata dudum qͥnito eniꝫ diucius ſuſtinuit tanto arciusſtringit ⁊ a ſe tardius abire permittit.Et quis ibi meror q̄ anxietas cordisquādo hinc ſpiritus vocat. caro reuocat. hinc amor noue ꝯuerſatōis īuitathinc vſus vetuſtate ꝑuerſitatis impugnat hinc deſiderio ad ſpiritualē patriā flagrat ⁊ hinc in ſemetipſo carnalem delectatōem ſeu ꝯcupiſcētiam tolerat que cū aliquo mō etiā inuitū delectat. Sed qꝛ diuina gratia diu nosdifficultatibus affici ꝑmittit ruptispeccatoꝝ noſtroꝝ vinculis citius nosad libertatē noue ꝯuerſatōis ꝯſolidamdo ꝑducit ⁊ ad precedentem triſticiaſubſequēs leticia replet ⁊ fouet ita vꝯuerſi vniuſcuiuſqꝫ animus eo magisad dn̄m ſuum ꝑueniēdo gaudeat quomagis ſe pro illo meminit laborandidoluiſſe. Fit cordi immenſa leticia qͥei quē deſiderat iam ꝑ ſpem charitasappropinquat. Sꝫ ne ꝯuerſus quiſqꝫſanctū iā ſanctū ſe eſſe credat ⁊ quempugna meroris ſuꝑare nō valuit ne ſtſa poſtmodū ſecuritas ſternat diſpelꝰte deo ꝑmittit̉ vt poſt ꝯuerſiōem ſuamtemptationum ſtimulis fatiget̉. Iªᵐquidē ꝑꝯuerſionē rubꝝ mare tranſſiteſt ſed adhuc in heremo pn̄tis vite ate faciem hoſtis occurrunt. Iam Recata preterita velut extinctos egyſ