¶ Liber.I.Diſt. I. Ca. XII.

ſub graui ſarcina cōuerſationis. Trepidat em̄ caro ⁊ ab horret ſubire viasdutas ⁊ aſperas ſentire ꝯtra ꝯſuetudine ⁊ recurr̄i fantaſmata pctōꝝ ymagiſiationes vite prioris qualiter in ſeculo liberaliter vixerit ⁊ ſuam voluntatēin delicijs diuerſis ⁊ voluptatibus habuerit ⁊ vexatur carnaliter carnalis aminus ex eo nimirū ꝙ ꝓhibetur ab aliis ⁊ ſubtrahit̉ qd̓ turpiter libuit ⁊ precipit̉ ⁊ proponit̉ qd̓ ſancte libet al̓s licet ſed carni nō facile libet. Exhac aūtdifficultate ⁊ temptatōe incipit homoinſtabilis eſſe ⁊ nōnūq̄ꝫ dolere de īgreſſū religionis ⁊ vias q̄rere euaſionis.Unde ſunt nōnulli qui poſt aſſumptūhabitū religionis inſtigante dyabo qet propria fragilitate poſtpoſito timote dei ⁊ verecundia hoīm reuertunt̉ adſeculū. Et ſunt nōnulli qui ꝓpter pudotem hoīm verecūdant̉ deponere habitū hī tales non nūquā fingūt ſe aliquāinfirmitatē habere aut debilitatē vt cūloſiore poſſint iugum ordinis euadereet a religione recedere. Et ꝓpter hancficta occaſionem qͣꝫ plures a ſancta cōuerſatōe recedūt. Et ſunt nōnulli quipropter diuerſa temptamenta efficiūtut inſtabiles ⁊ ſe dolent intraſſe religionē ſiue ordinē ſed ꝓpter votum qd̓emiſerunt cor ſuū firmant ad manendū. plurimi tn̄ poſt voti emiſſionē inſtigante dyabolo ab ordine diſcēduntEt ſunt nōnulli qui multū feruentesſunt temꝑe probatōis quos ꝯſiderāsdyabolus ſub ſpecie boni nititur ꝑuertere. Unde ſuggerit eis ꝙ non poſſintordinē prout ſcriptū ⁊ mandatum eſtin regula ⁊ in ſtatutis ordinis obſeruate tam propter ſuā fragilitatē qͣꝫ etiaꝫꝑ inpluribꝰ ipſam regulā vſqꝫ ad ꝑrectu ꝯſiderant a ꝑſonis ordinis nō exequi nec ꝑficere ⁊ iō inſtabiles efficiūtut. quia putant ſi profeſſionē fecerīt

ſibi ex hoc ꝑiculum īminere ⁊ ſi ꝑ hocantiquꝰ hoſtis preualere nō poteſt. tūcimmittit quendā affectum indiſcretūita ꝙ aliqui corpus ſuū ꝑvigilias. ieiuma. ⁊ orationes. ⁊ alias caſtigationes nimis indiſcrete affligunt in tantū ꝙ propter hoc incidunt in debilitatē corꝑis ⁊ capitis ⁊ ob hanc cauſamaliqui ſic debilitati de ordine egrediūtur. ſi autem remanent ab hac infirmitate diu nō reformant̉. U Itemaliqua plurima que patiuntur nouellitꝑe probatōnis inſtinctu dyaboli quefaciunt eos fluctuare ⁊ eſſe in propoſito inſtabiles ſicut quotidiana exꝑientia quā plurimos docet in tali ex iſtentes. Contra iſta impedimenta ⁊ temptationes ſunt hec remedia X Primū eſt habitare inter multos. quia habitando inter multos videmus plurimos qui eandē forte temptatōem habent ⁊ viriliter ſuſtinent ⁊ multos quiiam euaſerūt ⁊ ad maiora profecerūtquos intuentes animamur ⁊ ī noſtrisAtemptatiōibus non deficimusScd̓m eſt exempla reſpicere ſemorūhabentiū timorē ⁊ amorē dei quorumexemplo poſſimus accendi ⁊ in bonoꝓpoſito firmari B Terciū eſt aꝑire ꝯſcientiam. multum enim valet adtēptatōes mitigandas manifeſtare ſuas paſſiones ⁊ impugnationes ſenioribus ꝑ hūilem cōfeſſionem. CQuartū quod eſt maximū querere ſuper hmōi temptatōibus ⁊ ꝑplexitatibus a ſenioribus timorē dei habentibꝰꝯſilia qꝛ nihil ita efficax eſt ad euadendū laqueos diaboli quēadmodū ſuntꝯſilia de hūili corde procedentia quibus ꝯſilijs dꝫ vnuſquiſqꝫ nouellus ⁊ īhis temptatōibus laborās acquieſcere ⁊ in cor ſuū monita ſalutis qͣſi a deoprolata aſſumere. Ad hoc faciendumbeatus grego. hortatur nos dicens.