Liber .I.Diſt .I. Ca. XII.
omni arte lacrimatōnis inſtigat vt ꝑtemptationū iacula in torquendo cofodiat cor qd̓ dudū quieto iure poſſidebat. Quaſi dormiebat quippe dum ſopitus in prauo corde quieſceret ſꝫ excitatur in prouocatōne certamīs cū iusamiſerit ꝑuerſe dn̄ationis Huic ergonocti maledicāt qui ꝑati ſunt ſuſcitare leuiathan ideſt hi ſe cōtra peccatuꝫfortiter iudicio diſcretōis erigant quiin ſuis temptatōibꝰ excitare anti quūhoſtem nō formidāt. Quiſquis enimaccingi diuino ſeruitio properet qͥd aliud qͣꝫ ſe cōtra antiqui hoſtis certamēparat al̓s ⁊ vt liber in certamine ictusſuſcipiat al̓s ſuſcitat qui quietus ſubtyrannide in captiuitate ẜuiebat Hecgreg. Ecce quomō dyabolus mentemquā prius propter ſordes viciorū quietus poſſidebat poſtmodū repugnantē ſibi ꝑ penitētiā ⁊ vite emendationēcrudeliter ꝑ diuerſa temptationū genera vexat N Unde neceſſe eſt vtvnuſquiſqꝫ qui viam penitentie ⁊ ſancte ꝯuerſionis aggrēdi inchoat temptationibus antiqui hoſtis viriliter reſiſtat. quia idem hoſtis cum conſiderataliquem incipientē ingredi viam ſalutis ſtatim obuiat ei ꝑ diuerſas temptationes vt poſſit eū auertere a ſancto ꝓpoſito ⁊ retrahere ab intentōe ſalubri.Hec probat abbas yſaac ſyrie in quodā tractatu ſic dicens. Cū volueris facere inicium bone oꝑationis ad venturas tibi temptatōes prius prepara temetipſum naͣm ꝯſuetudo immici eſt vtcū videt aliquē incipientē bonam cōuerſationē fide feruenti ⁊ conſcientiapura obuiat ei varijs ⁊ diuerſis temptatiōibus vt exinde in timorē veniensareſcat a bono propoſito nec habeat aliquatenus calorē appropinquādi deonō ꝙ talem virtuteꝫ habeat aduerſarius. nam nullus poſſit facere bonū ſed
promittit̉ a d̓o. ſicut in beato iob doctiſumus. Tu vero prepara temet ipſumviriliter ad obſtandū temptatiōibusquibus virtutes inducunt̉. Ac deindevirtutes incipe oꝑari qꝛ niſi prius preparaueris te ad reſiſtendū temptationibus a virtutū oꝑatōne recedes Helyſaac. Patet igit̉ qualiter dyabolusⁱpediat ſaluteꝫ hominis cū ceꝑit apprepinqͣre d̓o ꝑ penitentiā aut ꝑ ingreſſuꝫordinis vel religionis O Uidēdūeſt etiam quomodo infirmitas ſiue fragilitas carnis reuocat ſiue īpediat hominē a propoſito ſalutis. Cum em̄ nōnulli peccatores pro ſuis delictis compungunt̉ ⁊ locum ad penitendū videlicet religionē vel aliū quemcūqꝫ ſtatuſibi tamen aptum adire decreuerīt ahac ſancta intentōe carnis infirmitasſepius reuocat. Multa igit̉ penitenteꝰſiue incipiētes ante oculos ponāt. nūcvigilias nūc ieiunia auſteritatē viteⁿceteras obſeruācias ordinis q̄ ꝑtimetcentes ſubſiſtere nō poſſe formidāt hdiuina gratia adiuti ⁊ ſpe future gliroborati talē mētum abiciūt ⁊ hoc qͥin animo propoſuerunt deuote ꝯſequetur. hoc tangit btūs greg. iij. mor̄. ſufprimo Iob. Et vincula eius quis ſoluit ſubaudis niſi ego dn̄s. Soluūturvero vniuſcuiuſqꝫ vīcula dum diuintad iutorio interna deſiderioꝝ carnaſiaretinacula dirūpuntur. Cum eniꝫ plꝰintentio ad cōuerſionem vocat ſed ahūc abhac intentōe carnis infirmitareuocat quaſi quibuſdā vinculis lisªta prepedit̉. multos em̄ ſepe videmᵏviam quidem ſancte ꝯuerſatiōis abtere. ſed ne hanc aſſequi valeāt modirruentes caſus modo futura aduetᵐformidare qui incerta mala dum qᵇꝰſi caute proſpiciunt in paccatorū ſubꝰrum vinculis incaute retinent̉ Vuliaenim ante oculos ponunt que ſi eisᵐ