LiberDiſt. I. Ca. XII..I.

ctum ⁊ velle relinquere mundū atqꝫ ꝑpenitentiam ⁊ conuerſioneꝫ appropinquare deo. mutando vitam vel habituꝫꝑ ingreſſum religionis. omnē modiquerit hoc impediendi. aut ꝑ ſe: aut ꝑſuos nūcios. videlicet malā ſocietatēdiſſuadētes ea que ſunt ſalutis. hoc eſtingreſſum ordinis validius tamen ꝑſe immitendo quemdā terrorē in menlem hominis faciens eum ꝑtimeſcerehabitum ⁊ conuerſionem ſibi incōſuetam ⁊ inuſitatam. quia vt cōmuniterlita magis faciunt penitētes formidate aūt quodāmodo abhorrere. quia oībus in rebus grauis eſt inceptio priima. ⁊ primus aggreſſus ad viam penitentie ⁊ mandatorū dei eſt difficilior.De quo criẜ. ſic dicit. Dyabolus ſcieſis ꝙ hi qui multa oꝑati ſunt mala.Si ſe ad penitentiā cōuertūt diſtricteſatis vehemēter hoc faciunt vtpote ſcientes quid egerint. metuit em̄ ne quislorum iniciū aliquod plenitudinis caplat Si enim ceꝑint iam nequeunt retineri. Sed in modum ignis penitentte calore ſuccenſi. auro purgato purbatlores reddunt animas ſuas. ⁊ memoria conſcientie velut ſpiritū quodāſtante ad portū ſalutis ſpe gubernanteQuenunt itineris ſui habentes cautetam maximam exhorrore preteritorūgeſtorum atqꝫ in hoc pene eos qui nunqua aliquos incurrerūt lapſus videntut procedere dum cauciores eos reddit exꝑientia. Acrius eniꝫ expetimusca que ꝑdidimus qͣꝫ que nondū poſſeſſa defideramus. Acquirere ergo tantum initiū vt fiat in hoc omnis eſt diffituitas vt pͥmos aditus aggrediamurpemtentie in ipſo eniꝫ ingreſſuſtat minans ⁊ tertoribꝰ ſpirans ⁊ volētes adtte etiā atroctateꝫ depellit cuius ſi tertorum fumos ⁊ inanem nebulā ꝯtemns nec ille aliquid valebit vltra ⁊ tuo

occupatus aditu valentiorem ſe reddit ſenciens ſuꝑioremqꝫ effectum inimici terroribus gratulaberis atqꝫ ꝑfacile tibi derelinqͥ iſtius agonis viaꝫ videbis. Hec criẜ. U Magnū em̄eſt tormentū demoni penitentia hominū ⁊ conuerſis ad deū. quia ꝑ hoc quepoſſidebat amittit ⁊ ideo maioribusnouiſqꝫ pulſat inſidijs ⁊ innumeris ꝑturbat temptatōibus qd̓ facit vt homīnem ad odium virtutū inducat ⁊ a viaſalutis auertat ac etiam expulſiōis ſuevindicet iniuriā Teſtatur hoc beda ſicdicens. Sepe enim dū conuerti ad deum poſt peccata conamur. maioribusnouiſqꝫ antiqui hoſtis pulſamur inſidijs qd̓ facit vt odium virtutis incutiat vel expulſionis ſue vindicet iniuriāMagnū enim tormentum demoni infert. a leſione hominū ceſſare ⁊ tantodimittit grauius. quāto poſſidebat diucius. Hec beda. dicit etiā de hoc grego. iiij. mor̄. ſuꝑ illo Iob. Qui paratiſunt ſuſcitare leuithan. Omnes enimqui ea que mundi ſunt plena intentione deſiderant. leuithan contra ſe ſuſcitant qꝛ eius maliciam inſtigatōne ſueꝯuerſionis inflammant. naꝫ qui eiusvolūtati ſubiecti ſunt quaſi quieto abillo iure poſſidentur ⁊ ſuꝑbus eoꝝ rexqua fi quadā ſecuritate ꝑfruitur dū eorum cordibꝰ incōcuſſa poteſtate dominatur Sꝫ cū vniuſcuiuſqꝫ ſpiritus adconditoris ſui deſideriū recaleſcit cūtorporem negligentie ſue deſerit ⁊ frigus inſenſibilitatis priſtine igne ſancti amoris incēdit. cū libertatis īgenite meminit teneri ab hoſte erubeſcit.Quia vero idem hoſtis ſe ꝯſiderat deſpici. quia vias dn̄i videt apprehendi dolet contra ſe captum reniti ⁊ mox zeloaccenditur mox ad certamē moueturet ad temptationes innumeras cōtrarebellantem mentem ſe excitat atqꝫ in

g. ij.