Diſt. 1 Ca. X.¶ Liber .I.

videliꝫ vrbe fulgebūt iuſti ſicut ſol. hecaugꝰ. aurelius Uidemus ergo nunc ꝑpredicta ꝙ valde eſt ſtultū ⁊ amaꝝ ꝓptes vanitates ⁊ delicias mundi excludi a viſione dei ⁊ oīm ſanctoꝝ ꝯſortiū⁊ incidere in flāmas tartareas ignis.R Ad hoc malū ſedule cogitandum hortat̉ quidā doctor dicēs ſic Cogita quantū ſit malū a facie xp̄i ſeꝑariab illo gaudio diuine ꝯtemplatōis excludi. beatiſſima ſanctoꝝ oīm ſocietate priuati. mori vite eterne. ⁊ viueremorti ſempiterne. ꝓfundo fluctuātisgehenne immergi. edaciſſimis dentibus prementibꝰ ineternū laniari. necſimri baratri fumantis amara caligiſſe oculos obcecari. nec ſentire qd̓ illuminat. ſed ſentire qd̓ cruciat. hec ille.Etiam beatus greg. de hijs tormentisinferni ⁊ gehennalibꝰ flammis ac d̓ remnedijs ꝯtra hec libro. ix. moral̓. expoſiens illa verba iob. Anteqͣꝫ vadam adterta tenebroſam ⁊cͣ ſic ait. Quid terre tenebroſi noīe niſi tetra tartari clauſtra ſignant̉ que eterne mortis caligobperit. qꝛ damnatos quoſqꝫ in ꝑpetuūabite luce diſiūgit. Nec immerito inſetnus d̓r terra. qꝛ quiqꝫ ad eam raptiruerint ſtabiliter tenentur. nequaqͣꝫ vlcta mīa parcentis liberat quos ſemel īlocis penalibꝰ iuſticia iudicātis damſiat. Sequit̉. vbi vmbra mortis. Sic̄mmors exterior ab anima diuidit carnētta mors interior ſeꝑat animam a deoAmbra ergo mortis eſt obſcuritas didiſionis. qꝛ damnatus quiſqꝫ cū eternio igne ſuccendit̉ ab internoluīe obtenebrat̉ S Naturapero ignis evt ex ſeipſo ⁊ luceꝫ exhibeat ⁊ ꝯcremationem. ſed tranſactoꝝ illa vltrix flamma vitioꝝ ꝯcrematōem hꝫ ⁊ lucē nonρꝫ. Hinc pͣs. ait. Suꝑ eos cecidit igms ⁊ nō viderūt ſolē ⁊cͣ. Ignis em̄ ſuꝑtmpios cadit. ſed ſol igne candēte nō

cernit̉. qꝛ illos quos gehenne flammadeuorat a viſione veri luminis cecat vt⁊ foris eos dolor ꝯbuſtionis cruciet. ⁊intus pena cecitatis obſcuret. quatenꝰqui autori ſuo corꝑe ⁊ corde deliq̄runtſimul corꝑe ⁊ corde puniant̉. ⁊ vtriqꝫpenas ſentiant. qꝛ dum hic viuerent p̄uis ſuis delectationibꝰ ⁊ vtrobiqꝫ ſeruiebāt. ſequit̉. Et ſempiternus horrorinhabitat In huius vite tormentis timor dolorem hꝫ dolortimorem nō habet. qꝛ nequaqͣꝫ metus cruciat cuꝫ paticeperit quod metuebat. Infernum etgo ⁊ vmbra mortis obſcurat ⁊ ſempiternus horror inhītat. qꝛ eius ignibustraditi ⁊ in ſupplicijs dolorem ſentiūt.⁊ doloris anguſtia pulſati ſemꝑpauore feriunt̉ vt ⁊ qd̓ timēt tolerēt vt rurſū qd̓ tolerant ſine ceſſatōe ꝑtimeſcātHorrendo igit̉ modo erit tunc reprobis dolor cum formidine. flamma cuꝫobſcuritate. Sic ſic videlicet a damnatis pōdus ſentiri ſumme equitatisdebet. vt quia a voluntate ꝯditoris nequaqͣꝫ ſunt veriti diſerepare dum viuerent. in eorum quandoqꝫ interitum ipſa a ſuis qualitatibꝰ etiam tormentadiſcordent. que tamen ſupplicia in ſediuerſos ⁊ vltra vires cruciat ⁊ in eisvite ſubſidium extinguentes ſeruant.vt ſic vitā terminus puniat quatenusſemper ſine termino cruciatus viuat.quia ad finem per tormenta properat.et ſine fine deficiens durat. Fit ergomors miſeris ſine morte. finis ſine fine. defectus ſine defectu. ⁊ quia morsviuit. ⁊ finis ſemper incipit ⁊ deficeredefectus neſcit Quia igit̉ ⁊ mors perīmit ⁊ non extinguit. dolor cruciat ſednullatenus pauorē fugat flamma ꝯburit ſed nequaqͣꝫ tenebras diſcutit. quātum per noticiā pn̄tis vite colligit̉ ſuꝑplicia ordinem non habent. qꝛ nō ſuaper omnia qualitatem tenent.Tunc

f. iiij.