¶ Diſt. l. Ca. VIII.Liber .I.

eſt ne quis delectatione peccati leuiathan iſtius ore rapiat̉ ⁊ tn̄ ſi raptꝰ fuerit non deſꝑet. qui ſi peccatuꝫ perfectelugeat. adhuc foramen in maxilla eiꝰinuenit per qd̓ euadat. iam dentibꝰ tecit ſed adhuc ſi euadendi via queriturin maxilla foramen inuenit̉. habet etiam captus qua exeat qui preuidere voluit ne caperet̉. Quiſquis ergo qͥ nondum captus eſt maxillam eius fugiat.quiſquis vero iam captus eſt in maxilſa eius foramē querat. pius quippe aciuſtus eſt ꝯditor noſter. R Sednſemo dicat. qꝛ pius ē venialiter pecco⁊ nemo qui peccauit dicat. qꝛ iuſtus ēde peccati remiſſione deſpero. relaxatemm deus facinus qd̓ deflet̉. ſed perpectare quiſqꝫ timeat. qꝛ ſi digne deflerepoſſit ignorat. Ante culpā ergo iuſticiam metuat. poſt culpam tn̄ de pietatepreſumat. neqꝫ ita iuſticiam timeat vinuſſa ſpei ꝯſolatōe ꝯualeſcat. neqꝫ itaꝯfidat de mīa vt adhibere vulneribusſuis digne pm̄e negligat medicinam.Sed quē videt ſibi ꝑcere ſꝑ etiam cogitet diſcrete de ſe iudicare. ſub pietate itaqꝫ eius ſpes pctōris gaudeat. ſeddiſcretōe illius penitētis correctio cōtremiſcat. Spes igit̉ noſtre preſumptionis habeat etiā morſum timoris vtad corrigenda pctā iuſticia iudicātisterreat quem ad fiduciā venie gr̄a pietatis inuitat. Hinc enim ꝑquendā ſapſentem d̓r. Ie dixeris miſeratōnesdm̄i multe. peccatoꝝ meoꝝ nō recordabit̉. pietatē namqꝫ eius ꝓtinus ⁊ iuſticiā ſubdidit dicēs. mīa enim ⁊ iraab illo Diuina itaqꝫ clementia maxiliam vehemoth iſtius perforans vbiqꝫhumano generi ⁊ miſcd̓iter ⁊ potēteroccurrit. qꝛ nec libero ammonitōnemfeccandi tacuit. nec capto remediumrugiendi ſubtraxit. Ad hoc quippe inſacra ſcriptura viroꝝ talium. ſcꝫ Da-

uid ⁊ Petri peccata ſunt indita vt cautela minoꝝ ruina ſit maioꝝ. Ad hoc vero vtrorumqꝫ illic ⁊ penitentia inſinuatur ⁊ venia vt ſpes pereuntium ſit recuperatio deperditoꝝ Statu ergo ſuo dauid cadente nemo ſuperbiat. de lapſuetiā ſuo dauid reſurgente nemo deſperet Ecce qͣꝫ mirabiliter ſcriptura diuina eodem verbo ſuperbos premit quohumiles leuat. vnam rem geſtā ꝯtulit⁊ diuerſo modo ſuꝑbos quideꝫ humilitatis formidine. huīles vero ad ſpeifiduciā reuocauit. O ineſtimabile noui generis medicamentum qd̓ vno eodemqꝫ ordine poſitum ⁊ premendo tumentia exiccat ⁊ ſubleuando arētia infundit. de maioꝝ nos lapſu terruit. ſꝫde reparatione roborauit. Sic quippeſemꝑ nos diuine diſpenſationis miſericordia ⁊ ſuꝑbientes reprimit. ⁊ nead deſperatōem corruamus fulcit. hecgrego. S Per iſta dicta ſanctiſſimi viri docet̉ homo ſꝑ habere ſpem ⁊timorem. ſpem de miſcd̓ia. timoreꝫ deiuſticia. Spē vt ſi lapſus fuerit ſurgatper penitentiā. timorem ne iterum incidat in peccati ruinā. qꝛ valde diſplicet omnipotenti deo recidiuatio ſeu reiteratio peccati. Und̓ omnis penitensſemꝑ miſcd̓iam dei ⁊ iuſticiam coramoculis habeat. mi ſcd̓iam vt ꝑ ſpem erigat̉. iuſticiam vt per timorem humilietur. Ad hoc faciendum hortat̉ beatusaug. ſic dicens. Nunqͣꝫ peccatoꝝ enormitas ſine intuitu diuine clementie ēpenſanda. nec diuīa bonitas ſine rigore iuſticie cogitanda. nam hec ſine illafacit inſoleſcere. illa ꝟo ſine iſta deſperando facit nimis ꝑtimeſcere. hec Augu. Sꝫ fortaſſe eſt aliqͥs qui tot crimina ſe ꝯſpicit ꝯmiſiſſe ꝙ ꝓpter illa timeat dei amiciciā ⁊ dilectōem qͣꝫuis doleat nequaqͣꝫ aſſequi poſſe. Sꝫ abſit hoca cordibꝰ oīm pctōꝝ. ſua tn̄ pctā plan

e. iiij.