¶ LiberDiſt. I. Ca. VIII..I.

in bonum non poſſe ꝯuertere ſed cumfacit mīam facit. cū aūt non facit p̄iudicium non facit. qm̄ cui vult miſeret̉⁊ quem vult indurat. hec aug. De hacdei mīa d̓t ⁊ beatus grego. xxxix. mor.Miſericors deus diu peccata hoīm tolerat ⁊ cū iam vitium reſpicit plerūqꝫmentes peccantium immutat recte deſe vincante pietas inſinuans ait illudiob. Nunquid tenuiſtiꝯcutiens extrema terre ⁊ excuſſiſti īpios ex ea. Perterram quippe homo infirma ſapiensdeſignat̉ cui peccanti dictū eſt. Terraes ⁊ in terram ibis Sed qꝛ pius ꝯditor facturā ſuaꝫ nō deſerit. mala hoīm⁊ ꝑ ſuam ſapientiā tolerat ⁊ per eoruꝫqn̄qꝫ ꝯuerſionē relaxat. P Cumduras atqꝫ inſenſibiles mentes reſpicit modo eas minis modo ꝟberibꝰ mōreuelationibꝰ terret vt qui pijſſima ſecuritate durauerāt ſalubri timore mollefiant quatenus vel ſero redeāt ⁊ hocipſum ſaltim qꝛ diu expectati ſunt erubeſcant. Scit em̄ dn̄s qꝛ extrema vitenoſtre plus iudicat ⁊ idcirco electosſuos in fine ſollicitos purgat. Scriptum quippe eſt. dn̄s iudicabit fines terre Tanto ergo intenſius vltimis nr̄isinuigilat. quanto in ipſis penderesinitia ſequentis vite penſat. hec greg.Q Item de eadē mīa dei quomodocorda etiā deſperata ad pm̄am trahat.Idem grego. ſuꝑ illo verbo. iob. Nunquid ingreſſus es in ꝓfundum marisd̓t. Mare quippe eſt mens humana cuius ꝓfunda deus ingreditur qn̄ ꝑ congnitionem ſuam ad lamenta penitentie ab intimis cogitationibus perturbatur quando prioris vite nequiciasad memoriam reducit ⁊ fluctuantē inꝯfuſione ſua animum conuertit. Profunda maris deus penetrat quando etiam deſperata corda ꝑmutat. Tūc em̄corda ꝑmutat quando cor ſeculare hu

miliat. tūc ꝓfundum maris ingredit̉quando viſitare mentes etiaꝫ preſſasſceleribꝰ non dedignat̉ vnde ⁊ rectapercunctando ſubiungitur ⁊ in nouiſſimis abiſſi deambulaſti. quid enim abiſſus niſi mens humana que dum ſeiſam ꝯprehendere non valet ſeſe in omne quod eſt velut obſcura abiſſus latetin nouiſſimis ergo abiſſi debent deambulare. eſt etiam nouiſſimorum hominum corda conuertere ⁊ deſꝑatas metes viſitatōis ſue veſtigijs tangēdo mirabiliter reformare. Cum em̄ poſt immenſa ſcelera quiſquis ꝯpungit̉ quidaliud qͣꝫ in nouiſſimis abiſſi deus deambulaſſe videtur. quaſi in abiſſo nāqꝫ deus deambulabat cum obſcurumcor penetrans fluctus inuiſibiles viciorum calcat Plerūqꝫ enim preterita.alia plangimus. alijs preſentibꝰ vrgemur. ⁊ modo ſuꝑbia modo ira modoluxuria modo auaricia temptante fatꝭgemur. Sec cum cuncta hec in cordenoſtro dn̄s occulte viſitationis ſue timore reprimit quid aliud qͣꝫ in abiſſogreſſū ponit. Quos greſſus mente conſpicimus qn̄ contra inſurgentia vitiāquomodo timoris eius obuient donapenſemus. hec greg. Ecce habemushec dicta quomō miſericors deus etīacorda nequiſſima ⁊ deſperata ad pemtentiam conuertit Conſiderantes auſtantam pietatem dei cauendum ſuminopere eſt ne quis in peccati crimē labatur ꝙ ſi lapſus fuerit nō deſperet hͦꝑ lamenta penitentie ſurgat. Relaxaenim deus peccatuꝫ qd̓ deflet̉ attamēqui ſtat timeat ne in peccatum cadat̉quia ſi deflere poſſit peccata que commiſit ignorat Hanc ſcientiaꝫ beatusgregori. xxxiij. moral̓. ſuper illo iob.Nunquid armilla ꝑforabis maxillaꝫeius videlicet vehemoth pulchre tangit cum dicit Cauendum ſummopere