Liber.I.¶ Diſt. .I. Ca. VIII.

ſub numero ⁊ mēſura ſunt. miſcd̓ia veto dei ſine numero ⁊ menſura eſt. ergovincere eam peccata non poſſunt.O Qd̓ ꝓbat beatus aug. in quadaꝫpulcra autoritate ſic dicens. Reuertere ad deū o peccator cum fiducia. nonemm vincent omnia pctā tua magnitudinem mīe dei. Quantacunqꝫ em̄ ſintſub numero ⁊ mēſura ſunt. miſcd̓ia vetō dei ſine numero eſt ⁊ ſine menſura.non ergo vincere p̄t quod cū menſuraeſt illud qd̓ abſqꝫ menſura ē. hec aug.Ecce quō aperte claret per dicta ſanctoꝝ patrum ineffabilem ⁊ immenſurabilem eſſe miſcd̓iam dei. Tollat̉ ergoab homīe omnis deſperatio ⁊ maximeab illo qui in toto corde ſuo per verampemtentiam ſequat̉ dominū. ⁊ tantaꝫſpem habere debet ad deum ꝙ ſi etiambnus tm̄ homo ex omnibꝰ hominibusdetoto mundo ſaluaret̉. eundem ſeipſum debet eſtimare eſſe ⁊ ſꝑare. Ad tāꝯſolatoriam ſpem beatus aug. in libroeccleſie inuitat vnūquemqꝫ fideleꝫ ſicdicens. Omnis aūt ab homine xp̄ianō tollat̉ deſperatio. nam ſi inter oēsmundi hoīes ſolus vnus homo ſaluaci deberet. vnuſquiſqꝫ ſperare tenet̉ ſeeſſe illū qui ſaluaret̉. hec auguſt.FiliusUdiens tāta mirabilia de dei miIericordia pre gaudio ⁊ ammiratione penitus deficio. o op̄s deus paternoꝝ viſceꝝ pietas inaudita. o gr̄a ſingularis. o diuine miſcd̓ie pelagus infimtū cunctis mortalibꝰ incomprehenſum. excedens ingenia. ſuꝑans vota.demqꝫ ſuꝑgrediens merita vniuerſa.quis enim tam flagicioſus qui aurecipiens ⁊ intelligēs tantam tuam pietatem ad ſpem venie ſuoꝝ delictoꝝ poſtpoſita ſua iniquitate quā geſſit vt nonreſurgat.Ca. VIII. Pa-

Ene ſapiſ fili etoptime dixiſti de tam incōprehenſibi: ī miſcd̓ia dei. Crubeſcat ergohumana malicia ⁊ ſuꝑbia. ⁊ ꝯſiderāstantam benignitatē dei currat quantotius non deſꝑando ad fontē eius pietatis ad veram pm̄am ⁊ ꝯuerſionem. ⁊tanto humilius ⁊ feruētius ipſius miſericordiā poſtulet quāto ad indulgendū ꝓmptiorem cernit ipſum exiſtere.N De hoc dicit richardus d̓ ſanctore. In nulla vitioruꝫ enormitate dedei miſeratōe eſt deſperandū qui tammultus eſt ad ignoſcendū. Sed nunquid idcirco ipſum impudenter ⁊ irreuerenter implorare debemus quē adindulgendū tam ꝓnum agnouimus.imo tāto magis debemus in eius ꝯſpectu erubeſcere. tanto humilius veniampoſtulare quanto benigmorē ⁊ dulciorem agnouimus quem ꝯtum aciter offendimus. hec richardus. Conſiderātes igit̉ tantam pietatem in viſceribꝰdei noſtri curramus ſinguli ad ſinū pietatis ⁊ ad gremium mīe eius dum licet ⁊ hoc corpuſculo ſumus. ne preoccupati die mortis queramus ſpaciumpm̄e ⁊ inuenire non poſſimus OAccedemus ergo cum fiducia ad thronū gratie eius ⁊ ſi ſentimus in nobisduriciam cordis flagitemus clementiam ipſius vt emolliat illud grām compunctionis infundendo per quā poſſimus ſaluari ⁊ mīam eius inuenire. neforte tardantes incurramus indignationem ipſius ⁊ perpetuam duriciamcordis noſtri. ipſe enim corda praua ⁊dura poteſt emollire cum ſibi placet ⁊quando ſibi placet. ⁊ diuerſo mō quoſibi placet. De hoc dicit beatus augu.ſic. Quis tam impie deſipiat vt dicatdeum malas hominū voluntates quasvoluerit. quando voluerit. vbi voluerit

ē. iij.