Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber .I.Diſt. ſ. Ca. III.

gratie cōſone ordinate ita gr̄e gratis date eſt excitare libeꝝ arbitriū Liberi aūt arbitrij eſt hmōi excicatōi ꝯſentire vel diſſentire I Et ita in iuſtificatōe ꝯſenciētis eſt ad gr̄am gratū facientē ſe p̄ꝑare qꝛ hoc eſt facere qd̓ inſe eſt diſpoſito gr̄a gratū faciēs hꝫ infundi liberū arbitriū poſſit cooꝑariſi vult tūc meret̉ vel ꝯͣriari pctm̄tūc demeret̉ Si cooꝑet̉ vſqꝫ in fi ꝑſeueret meret̉ venire ad eternā ſalutē R Ex hoc colligere poſſumusveꝝ eſſe qd̓ Aug. ait. qui creauit te ſine te. iuſtificabit te ſine te. Uerumetiā eſt eſt volētis neqꝫ currētisſꝫ dei miſerētis. veꝝ etiā eſt nullusp̄t ſuꝑbire de merito qꝛ nil deus in nobis p̄ter ſua dona coronat. reſeruauitem̄ deus ſibi munera gr̄e ſue liberaliterlargiendo vt diſcat ingratusnec in ſe qͣſi acceꝑit ſꝫ in dn̄o gl̓ari.Ueꝝ etiā eſt libeꝝ arbitriū ſe legēimplere non poſſet nec grām in ſe efficere Inexcuſabile tn̄ ē ſi facit legēimplēs qꝛ gr̄a gratis data ſemꝑ ē preſto ad ꝯſecratōem liberi arbitrij cuiusaniminiculo p̄t facere qd̓ in ſe eſt quofacto habeat grām gratū facientē quaobtenta d̓inā īpleat legē faciat volūtatē qua facta tandē ad btītudinē perueniat ſempiternā ꝓpter qd̓ oꝑa meritoria totaliter ſunt a gratia total̓r etiāa libero arbitrio lꝫ principalius a gr̄aL Et nota licet nēo ſibi mereat̉primā grām. hoc eſt grām p̄uenientēp̄t tn̄ preꝑare habilitare ſe ad illā faciendo qd̓ in ſe eſt qꝛ nulli gr̄a denegatur. Hec ꝯgruitas tn̄ multomagis exꝑte bonitatis dei grām ꝯferētis eſt qͣꝫex ꝑte hoīs ſe ad grām habilitantis qꝛip̄a habilitatio ex ꝑte hoīs ſolū dat diuine mīe ſalua iuſticia poſſit alicuigr̄a ꝯferri qꝛ iniuria fieret d̓ine iuſticieſi ei daret̉ gr̄a in quo eſſet adhuc obex

gratie M Qui obex triplex ē d̓r cor obdurari tripliciter Uno inhabilitatē ad ſuſcipiendā grāmſit malā volūtatē qꝛ ī maliuolā aīaꝫ vult malū vult flecti ad bonūut d̓t ſapiēs non introibit ſapientia .i.gr̄a dei. Scd̓o firmā inheſionem adpctm̄ hoc ſit qn̄ ē in actu pctī tm̄ſibi placet iniquitas adheret voluptati carnis mūdi non p̄t nec vultſuſciꝑe monita ſalutis. Tercio yrebellionē d̓inaꝝ inſpirationū mandatoꝝ qd̓ ſit malū vſum ꝯſuetudī pctōꝝ qꝛ talis ꝯſuetudo ꝯtrahit̉ deſideria carnaliū voluptatū etiaꝫmūdi excecāt mentē hoīs intm̄ diuinas inſpiratiōes ſalubria monitaad cor ꝑuenire patiant̉ vn̄ nccē eſtqui ſe ſenſerit in hmōi laq̄is irretitū voluerit ſaluari vt mortē ſuā dānatiōꝫ ꝑpetuā pre oculis hēat ꝯtra vitiaꝯͣcta ꝯſuetudinē ꝑuerſam vim ſibifaciat cor ſuū toto conamine ad grāꝫſuſcipiendaꝫ abiliter vt a deo grāmmīam ꝯſequi mereat̉ N Sufficiens aūt habilitatio ad grām eſt ſi hofacit qd̓ in ſe ē. O Facere aūt qd̓in ſe eſt tria ꝯplectit̉ .ſ. vt actū pctī voluntatē peccādi deſerat conet̉ adbonū ꝓut ſibi poſſibile ē igit̉ ſi fecerit qd̓ in ſe ē d̓s vtiqꝫ faciet qd̓ in ſeꝰgrā gratū facientē infundēdo tūc poterit facere oꝑa meritoria vite etetne ꝑvolūtatē liberi arbitrij grāꝫ ſpūſancti. hec em̄ duo exigunt̉ ad ſaluteꝫP Quid aūt ſit vel poſſit in hoīep̄ꝑatoriū ad grāꝫ vn̄ ſit illud in hoīedifficile eſt videre qꝛ videt̉ nec illudpoſſit eſſe niſi a gr̄a. qꝛ aug. in libro degr̄a libero arbitrio d̓t gratia preuenit non ſolū voluntatē ſꝫ etiā cogitatonem hoīs vt velit bonuꝫ .i. vt de nolente fiat volens vt de voluntate paruafiat magna de magna fiat tanta que