Liber .I.Diſt. ſ. Ca. III.
gratie cōſone ⁊ ordinate ita ꝙ gr̄e gratis date eſt excitare libeꝝ arbitriū Liberi aūt arbitrij eſt hmōi excicatōi ꝯſentire vel diſſentire I Et ita in iuſtificatōe ꝯſenciētis eſt ad gr̄am gratū facientē ſe p̄ꝑare qꝛ hoc eſt facere qd̓ inſe eſt ⁊ diſpoſito gr̄a gratū faciēs hꝫ infundi cū liberū arbitriū poſſit cooꝑariſi vult ⁊ tūc meret̉ vel ꝯͣriari ꝑ pctm̄ ⁊tūc demeret̉ Si gͦ cooꝑet̉ ⁊ vſqꝫ in finē ꝑſeueret meret̉ venire ad eternā ſalutē R Ex hoc colligere poſſumusveꝝ eſſe qd̓ Aug. ait. ꝙ qui creauit te ſine te. nō iuſtificabit te ſine te. Uerumetiā eſt ꝙ nō eſt volētis neqꝫ currētisſꝫ dei miſerētis. veꝝ etiā eſt ꝙ nullusp̄t ſuꝑbire de merito qꝛ nil deus in nobis p̄ter ſua dona coronat. reſeruauitem̄ deus ſibi munera gr̄e ſue liberaliterlargiendo vt diſcat hō nō eē ingratusnec in ſe qͣſi nō acceꝑit ſꝫ in dn̄o gl̓ari.Ueꝝ etiā eſt ꝙ libeꝝ arbitriū ꝑ ſe legēimplere non poſſet nec grām in ſe efficere Inexcuſabile tn̄ ē ſi nō facit legēimplēs qꝛ gr̄a gratis data ſemꝑ ē preſto ad ꝯſecratōem liberi arbitrij cuiusaniminiculo p̄t facere qd̓ in ſe eſt quofacto habeat grām gratū facientē quaobtenta d̓inā īpleat legē ⁊ faciat volūtatē qua facta tandē ad btītudinē perueniat ſempiternā ꝓpter qd̓ oꝑa meritoria totaliter ſunt a gratia total̓r etiāa libero arbitrio lꝫ principalius a gr̄aL Et nota ꝙ licet nēo ſibi mereat̉ ꝑprimā grām. hoc eſt ꝑ grām p̄uenientēp̄t tn̄ preꝑare ⁊ habilitare ſe ad illā faciendo qd̓ in ſe eſt qꝛ nulli gr̄a denegatur. Hec ꝯgruitas tn̄ multomagis exꝑte bonitatis dei grām ꝯferētis eſt qͣꝫex ꝑte hoīs ſe ad grām habilitantis qꝛip̄a habilitatio ex ꝑte hoīs ſolū dat diuine mīe ꝙ ſalua iuſticia poſſit alicuigr̄a ꝯferri qꝛ iniuria fieret d̓ine iuſticieſi ei daret̉ gr̄a in quo eſſet adhuc obex
gratie M Qui obex triplex ē ⁊ d̓rꝑ eū cor obdurari tripliciter Uno mōꝑ inhabilitatē ad ſuſcipiendā grām ⁊ſit ꝑ malā volūtatē qꝛ ī maliuolā aīaꝫq̄ vult malū ⁊ nō vult flecti ad bonū ꝓut d̓t ſapiēs non introibit ſapientia .i.gr̄a dei. Scd̓o ꝑ firmā inheſionem adpctm̄ ⁊ hoc ſit qn̄ hō ē in actu pctī ⁊ tm̄ſibi placet iniquitas ⁊ adheret voluptati carnis ⁊ mūdi ꝙ non p̄t nec vultſuſciꝑe monita ſalutis. Tercio mō yrebellionē d̓inaꝝ inſpirationū ⁊ mandatoꝝ qd̓ ſit ꝑ malū vſum ⁊ ꝯſuetudīnē pctōꝝ qꝛ talis ꝯſuetudo q̄ ꝯtrahit̉ꝑ deſideria carnaliū voluptatū ⁊ etiaꝫmūdi excecāt mentē hoīs intm̄ ꝙ diuinas inſpiratiōes ⁊ ſalubria monitaad cor ꝑuenire nō patiant̉ vn̄ nccē eſtqui ſe ſenſerit in hmōi laq̄is irretitū⁊ voluerit ſaluari vt mortē ſuā ⁊ dānatiōꝫ ꝑpetuā pre oculis hēat ꝯtra vitiaꝯͣcta ⁊ ꝑ ꝯſuetudinē ꝑuerſam vim ſibifaciat ⁊ cor ſuū toto conamine ad grāꝫſuſcipiendaꝫ abiliter vt a deo grām ⁊mīam ꝯſequi mereat̉ N Sufficiens aūt habilitatio ad grām eſt ſi hofacit qd̓ in ſe ē. O Facere aūt qd̓in ſe eſt tria ꝯplectit̉ .ſ. vt hō actū pctī⁊ voluntatē peccādi deſerat ⁊ conet̉ adbonū ꝓut ſibi poſſibile ē igit̉ ſi hō fecerit qd̓ in ſe ē d̓s vtiqꝫ faciet qd̓ in ſeꝰgrā gratū facientē infundēdo ⁊ tūc poterit hō facere oꝑa meritoria vite etetne ꝑvolūtatē liberi arbitrij ⁊ grāꝫ ſpūſancti. hec em̄ duo exigunt̉ ad ſaluteꝫP Quid aūt ſit vel poſſit eē in hoīep̄ꝑatoriū ad grāꝫ ⁊ vn̄ ſit illud in hoīedifficile eſt videre qꝛ videt̉ ꝙ nec illudpoſſit eſſe niſi a gr̄a. qꝛ aug. in libro degr̄a ⁊ libero arbitrio d̓t ꝙ gratia preuenit non ſolū voluntatē ſꝫ etiā cogitatonem hoīs vt velit bonuꝫ .i. vt de nolente fiat volens ⁊ vt de voluntate paruafiat magna ⁊ de magna fiat tanta que