¶ Liber .I.Diſt. I. Ca. III.
¶ Liber .I.Stā que te mouent. ⁊ de quibꝰ queris valdeſunt occulta. ⁊ nulli intellectui rōnaliQuia Iudicia eī dei ſunt hec ⁊ valde inꝑſcrutabilia. de quibꝰ ꝑ pͣs. d̓r. Iudicia tua abiſſus multa. Quis ꝯp̄hendete p̄t̄ qͣre deus cū poſſꝫ nō vocet oēs adpla ſalutis. Uel qͣre magis vni pctōrimunus gr̄e largiat̉ qͣꝫ alteri ip̄m eligēco ⁊ pocando ad viā vite hic oꝫ ſilentiūtm ponere humāe loqͣcitati ⁊ exclamate cū apl̓o paulo qui ꝯſiderās ppl̓m iſtaheliticū ꝓpter ꝑfidiam ꝓ maiori ꝑteeſſe reprobatū ⁊ gentilē ad fidē xp̄i vocatū ⁊ electū ait Ro. xj. O altitudo diiſit iaꝝ ſapīe ⁊ ſcīe dei qͣꝫ incōprehenſibilia ſunt iudicia tua ⁊ inueſtigabilesbie eius. quis em̄ agnoſcit ſenſuꝫ dn̄i.F Scire tn̄ debes fili ꝙ nihil viſibititer ⁊ ſenſibil̓r ⁊ intelligibl̓r in iſta tottus creature amplitudine quadā immēſa res q̄ publica fit vel agit̉ q̄ nō detiſa imꝑiali aula ſūmi imꝑatoris autiubeat̉ aūt ꝑmittat̉ ẜꝫ īeffabilē iuſticiābmioꝝ atqꝫ penaꝝ gr̄aꝝ atqꝫ retributibnū. hinc eſt ꝙ oīa q̄ in vniuerſo fiuntagunt̉ ⁊ regunt̉ d̓ina ꝓuidentia que ꝑbia eſt irrep̄henſibilis. q̄ nihil agit niſibnſ. nihil ꝑmittit iniuſte. De hoc d̓t abbas pafuntius in coll̓. patꝝ Credere inꝯcuſſa fide nobis ꝯuenit nihil ſine d̓oprſus in hoc md̓o geri. aut em̄ volūtate eſus. aut ꝑmiſſum agi vniuerſum fatendū eſt. vt .ſ. q̄ bona ſunt volūtate d̓ipfici auxilioqꝫ eius credant̉. que autēdria ſunt ꝑmiſſum. cū ꝓ nequicia autduricia cordis nr̄i deſerēs nos d̓ina ꝓfectio diabolo maloꝝ oīm intētori tradi patit̉ vel ignomīoſas corꝑis paſſioſſes patit̉ dn̄ari. hec pafuntius EBer hoc igit̉ colligit̉ ꝙ nullo mō pōtaliqͥs boni aliquid efficere niſi deo cookante ⁊ coefficiēte. nullus deficere p̄t
vel peccare niſi ipſo iuſte deſerēte. iuſteaūt deſerit. qꝛ iuſtuꝫ eſt vt ſic admīſiretres qͣs ꝯdidit ⁊ ſic cooꝑet̉ rebꝰ qͣs creauit vt eos agere ꝓprios motus ſinat.⁊ iō ſi libeꝝ arbitriū ad vtrūqꝫ ꝟtibilede lege nature dīttat in maluꝫ cadere.hoc nō ꝑmittit niſi iuſte. Rurſus ſi pergrām p̄ueniat ⁊ ſuſtentet nulli fac̄ iniuriā iō nō iniuſte. nec oīno iuſte ẜm exigentiā meritoꝝ. qꝛ merita ad hoc nonſufficiūt. ſed gratis ⁊ miſcd̓iter illd̓ facit ⁊ quodāmō iuſte quantū eſt ex ꝯdecentia bonitatis ſue. Cū gͦ dānat ⁊ reꝓbat oꝑat̉ ẜm iuſticiā. qn̄ ꝟo p̄deſtīatoꝑat̉ ẜm grām ⁊ mīam q̄ nō excluditiuſticiā. Quia ꝟo oēs ẜm ꝙ de maſſaerant ꝑditōis dā nari dēbant. iō pl̓esreprobant̉ qͣꝫ eligant̉ ut on̄datur ꝙ ſaluatio eſt ẜm ſpālem grām. dānatio ātẜm iuſticiā ꝯem. Nullus p̄t ꝯqueri ded̓ina voluntate q̄ reprobat ẜm iuſticiā⁊ p̄deſtīatos vocat ꝑ grām ⁊ mīam adſalutē. qꝛ oīa agit rectiſſime. HQue tn̄ p̄deſtinatio n̄ infert rebꝰ nccītatē. qm̄ ſi p̄deſtinatio rebꝰ nccītatemimponeret ml̓ta ſeq̄rent̉ incōueniētianā fruſtra preponerent̉ bonis p̄mia. ⁊malis ſupplicia. Itē iniuſte remunerarent̉ boni ⁊ punirent̉ mali. Itē nec ſperandi aliquid nec ſupplicandi vlla eētrō. Itē eua cuaret̉ libertas arbitrij q̄ ſehꝫ ad vtrūqꝫ. Itē nec bona facienteseſſent laudabiles. nec mala vituꝑabiles. Un̄ deus cū reformat homīem infundendo grām ꝑ hoc leges nature inditas nō infirmat̉. qꝛ libeꝝ arbitriū ſicꝑ grām mouet ad viā ſalutis. vt tn̄ ipſum nō cogat. ſꝫ eius ꝯſenſus liber maneat. Et iō ad hoc ꝙ culpa expellat̉ nōſolū nccē eſt ꝙ gr̄a introducat̉. veꝝ etiam libeꝝ arbitriū ſe ꝯformet expulſioni culpe ꝑ deteſtatōꝫ oīm pctōꝝ. Hinceſt ꝙ in noſtra productione iuſtificationis concurrit actus liberi arbitrij ⁊