Liber.I.Diſt. I. Ca. II.
am habet̉ in glo. ſuꝑ. ix. ca. de cele. ierar. vbi d̓r Sicut in nr̄a ptāte non eſtvt d̓ine illuminatōis donū nobis offerat̉ ita nō niſi in nr̄a ptāte eſt vt oblatūſuſpiciat̉ Nā ⁊ aliqn̄ ⁊ cū nolumus offert̉ ſꝫ nūqͣꝫ ſuſcipit̉ niſi cū volumus ⁊cū volumus a deo volumus qꝛ donū deieſt volūtas bona cū aūt nolumus a nobis nolumus qꝛ nolle nihil aliud ē qͣꝫnō velle qd̓ deſertio boni eſt. Hec glo.C. Per iſtas autoritates colligerepoſſumus ꝙ opus bonū oē qd̓ ꝑ hoīeꝫagit̉ ſit ꝑ grām inſpirantē ⁊ libeꝝ arbitriū ſiue volūtatē ꝯſentientē ⁊ reqͥrunt̉hec duo ad ſalutē vt hoīs ſalus ꝑficiat̉De hoc d̓t bern̄. in libro de gr̄a ⁊ liberoarbitrio ſuꝑ illud capituli ad roma.ix. Nō eſt volētis neqꝫ currentis ſꝫ miſerentis dei Qd̓ igit̉ agit libeꝝ arbitrium breuiter rn̄o. Tolle libeꝝ arbitriūnō eſt qd̓ ſaluet̉ tolle grām nō ē vn̄ ſaluet̉ opus hoc ſine dubio effici nō pōtniſi vno a quo fit ſine altero cui vel inquo fit Deus autor ſalutis eſt cuius eſtlibeꝝ arbitriū tm̄ capax nec dare illaꝫniſi deus nec caꝑe valet niſi libeꝝ arbitriū. Qd̓ gͦ a ſolo deo ⁊ ſoli dat̉ liberūarbitriū tā abſqꝫ ꝯſenſu accipiētis eēnō p̄t qͣꝫ abſqꝫ grā dantis ⁊ ita gracieoꝑanti ſalutē cooꝑari d̓r libeꝝ arbitrium dū ꝯſentit hoc eſt dū ſaluat̉. Conſentire em̄ ſaluari eſt. ꝓinde pctōrisſpūs ſaltē huiuſcemodi minime capiteo ꝙ illi volūtarius deſit ꝯſenſus quoſaluāti viꝫ deo placide obtēꝑet ſiue iubenti acq̄eſcendo ſiue pollicēti credendo ſiue reddēti grās agendo. hec bern̄.De hoc etiā ait q̄dā glo. ſuꝑ illo verboapocal̓. iij. Ego ſto ad hoſtiuꝫ ⁊ pulſoEgo ſto viꝫ dn̄s ad hoſtiū viꝫ cordishūani ⁊ pulſo ad bonum ſuꝑnaturalemouēdo Si qͥs audiret vocē meā monicioni mee ꝯſentiēdo ⁊ aperuerit mibi ianuā ꝑ conatū liberi arbitrij ad bo
num. introibo ad illū .ſ. ꝑ grām gratūfacientē habitādo in illo cenabo cumillo ⁊ ip̄e mecū naͣ deus in tali hoīe delectat̉ ⁊ ip̄e in deo. hec glo. D Periſta igit̉ dicta apparet clare ꝙ opus bonū ſit ꝑ hec duo .ſ. ꝑ grām ⁊ libeꝝ arbitriū. Quod greg. in. xxxiij. mora. ꝯfirmat dicens Bonū quippe qd̓ agimus⁊ dei ⁊ nr̄m Dei ꝑ p̄uenientē grām noſtrū ꝑ obſeqn̄s liberū arbitriū. ſi eī deinō eſt vn̄ ei ineternū gracias agimusRurſum ſi nr̄m nō eſt vn̄ nobis retribui p̄mia ſperamꝰ Quia gͦ nō immerito grās agimus dū ſcimus ꝙ eius munere p̄uenim Et rurſum qꝛ nō īmeritoretributionē q̄rimus ſcimus ꝙ obſeqn̄te libero arbitrio bona eligimus q̄gerimus. hec greg. Notandū tn̄ ꝙ licet oꝑa meritoria ſalutis eterne ſint liberi arbitrij ⁊ gr̄e principalius tn̄ ſuntgracie Gracia em̄ libeꝝ arbitriū dirigit in exercitio virtutū. ꝑ nos em̄ male facere poſſumus ſed nō bonū Quiſquis gͦ boni aliquid in ſuis actibꝰ ꝯſiderat dono gratie id aſcribat ſed quidmali in ſe perpenderit hoc ſuuꝫ dicerepoterit in bonis vitando arrogantiamin malis ſeruando hūilitatis ꝯſtantiāque ſepe ꝑdit̉ dum mens de virtutibꝰꝑ arrogantiam gloriat̉. Filius.Ufficienter mihi nunc expoſitūꝘ eſt quomodo omne opus bonuꝫꝑ gratiā ⁊ libeꝝ arbitriū ꝑficiat̉ ꝑ gratiam p̄uenientē ⁊ mouentē liberū arbitrium vero ꝯſentiens ⁊ ſalutis monitaſuſcipiens ⁊ ꝙ in his duobꝰ ſalus hominum ꝯſiſtat Sed mouet valde mētem meā cū libeꝝ arbitriū ſine grā ſpirituſſancti nihil poſſit operari. ECur oīpotens deus qui plenus eſt oīpietate ⁊ miſericordia ſuā grām nō infundat oībꝰ ꝯmuniter hoībꝰ per quamcuncti poſſent ſaluari.Ca. .III. Pater