Druckschrift 
Dyalogus dictus Malogranatum. (Explicit dyalogus dictus Malogranatum compilatus a quodam venerabile abbate monasterii Aule regie in Bohemia ordinis Cysterciens. anno dm. MCCCCLXXXVII.).
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Diſt.I. Ca. II.Liber .I.

Liber .I.Capitulum .II. Pater XUāuis per gratiam principaliter fiat acceſſus ad deū. non tn̄ per hoc excludit̉ libetum arbitriū. qꝛ ꝯuerſio ſiue acceſſusad deū opus bonū ꝟtuoſum perqd̓ acquirit̉ ſalus ꝓcedit a gr̄a a libero arbitrio. principalius tn̄ a gr̄a.ops dn̄s eis quos vult ſaluos facerequos p̄elegit primo donū ſue gratie inrundit. infuſio monet libeꝝ arbitriūad bonū appetendū. vero immiſſiones has ſalubres libeꝝ arbitriū ſuſcepit. ad bonū appetendū motū fueritſtatim gr̄a que prius p̄uenit libeꝝ arbitriū mouēdo ſubſequit̉ ſibi cooꝑandoin his que ꝑtinent ad ſalutem. Hocbat btūs greg. xvj. mor̄. dicit. Suꝑna pietas prius agit in nobis aliquidfine nobis vt ſubſeqn̄te quoqꝫ nr̄o libeto arbitrio bonū qd̓ appetimuſ agatnobiſcū. qd̓ tn̄ per impenſam grām inextremo iudicio ita remuneret in nobis ac ſi ſolū ꝓceſſiſſet ex nobis Quiaem̄ dina bonitas vt innocentes nos faclat pͥuenit Paulus ait. Grā dei ſumid qd̓ ſum. Et qꝛ eandē grām noſtꝝ libeꝝ arbitriū ꝯſequit̉ adiungit. Et gr̄aeſus in me vacua fuit ſed abūdantius laborani. Qd̓ ſe nihil ꝯſpiceret.ait̓. non aūt ego. Et tn̄ qꝛ ſe eſſe aliqͥd gr̄a inuenit adiūxit. ſed gr̄a dei me. ſi p̄ueniente gr̄a ſubſeqn̄s libeꝝarbitriū hrēt. vt ergo ſine gr̄a ſe nihil eſſe on̄deret. ait. ego. vt ꝟo ſe gr̄a eſſe oꝑatū per libeꝝ arbitriū on̄deret. adiungit. ſed gr̄a dei mecū Hecgre. Dicit beatus aug. Nolentē deuspuenit vt velit. ſubſeqͥt̉ ne fruſtra vel it.A De hoc etiā ait ber. Deus tria hechoc eſt bonū cogitare. a malo declīare belle ꝓficere in nobis oꝑat̉. primū ſine nobis. ſcd̓m nobiſcū. terciū nos

facit Siquidē immittendo bonā cogitatōem nos p̄uenit. mutando etiā ma voluntatē ſibi ꝑꝯſenſum iūgit. miniſtrando etiā ꝯſenſui facultatē vel facilitatē foris ꝑaptū opus nr̄m intra nosopifex innoteſcit. Sane ipſi nos p̄uenire neqͣqͣꝫ poſſumus. Qui āt bonū neminē inuenit neminē ſaluat quēuenit Adeo ſine dubio nr̄e fit ſalutisexordiū. nec nos vtiqꝫ nec nobiſcuꝫveꝝ ꝯſenſus opus ſi ex nobis ſit tn̄ ſine nobis igit̉ deū inuiſibil̓rintra nos ac nobiſcū actitare ſentimꝰſoli gr̄e eius attribuamus Ipſa liberūexcitat ſeīat cogitatū. ſanat mutat affectū. roborat vt ꝑducat ad actū.ẜuat vt ſentiat defectū. hec ber. Pꝫ predcā quō gr̄a p̄ueniat libeꝝ arbitriū etiā ſubſeqͣtur. ipia gr̄a ſpūſſcī bonā volūtatē ꝓcedit ex libero arbitrio primo oꝑat̉ in hoīe vt ſit. deind̓cooꝑat̉ ne vacua ſit. B Qd̓ hugopulcris ꝟbis ꝓbat d. Spūs nāqꝫ ſcūſbonā voluntatē primo in hoīe oꝑatur.deinde bone volūtati mouenti ſe operanti cooꝑat̉. prius bonā voluntatemaſpirat vt ſit. de in̄ bone volūtati mouēti ſe inſpirat vt moueatur oꝑet̉ vt vacua ſit. primo oꝑat̉. deinde oꝑat̉per. bona em̄ voluntas eſt inſtr̄m ſedſpūſſcūs eſt artifex. primo inſtr̄m oꝑatur. deinde inſtr̄m oꝑat̉. primo ſolꝰinſtr̄m oꝑat̉. qd̓ ꝟo inſtrumentūſolus ipſe oꝑat̉ ſed etiā inſtr̄m ip̄mqd̓ ipſe oꝑat̉. Sic ſpūſſcūs primo bo voluntatē in hoīe ſolus oꝑat̉. ſedpoſtea per bonā voluntatē oꝑat̉ non ſo ipſe oꝑat̉ ſed etiā voluntas per quāoꝑat̉. tn̄ opus bonū ex ſpūſctō eſt quioꝑat̉ non ex volūtate hoīs quā oꝑat̉in ipſa quidē bonū ſed non ex ipſa. qꝛaliunde accepit. Idem opus bonūſuū eſt inqͣꝫtum hꝫ. ſuū inqͣntū a ſemetipſo hꝫ Hec hugo. De hoc eti